अध्याय १२

शब्बाथ दिवस् कसा पाळवानी 1 तेवेळी एक शब्बाथ दिवस येशू वावार महीन गया. तव्हा त्याने शीष्यास्ला भूक लागेल अस्तेल, म्हणी त्यास कणसं मोडी खावा लागन्त. 2 हाय जुई परुशीस त्याला आख्या, ज्वा, शब्बाथ दिवस जा करवा नाहा ता तुम्ह्न शिष्य करत रह्यीत. 3 त्यान्हः त्यासाला आखणा, दावीद आन त्याने बरोबरने माणसासला जव्हा भूक लागणी तव्हा त्यान्हः का करणा? 4 म्हणजे तो देवने मन्दिरम कसा गया, आन ज्या समर्पित भाकरी त्यान्हः आन त्यान्हे बरोबरचे माणसास खावा नाहा तर याजकास मात्र खावा, त्या त्यास कशा खाद्या, हाय तुम्हू वाच्या नाहा का? 5 किवा याजक मन्दिरम शब्बाथ दिवस शब्बाथ मोडी निर्दोष रहत, हाय नियमशास्राम तुम्हू वाच्या नाहा का? 6 तरीपण मय तुम्हाला आख. की मन्दिरणे पेक्षा मोठा आसा कोणी हुती आस. 7 'मला द्या पाहिजे, यज्ञ नको, याना अर्थ तुम्हाला समजता तर तुम्हू निर्दोष्याला दोष लावतत नाहा; 8 कारण मानुसना पोऱ्या शब्बाथ ना धनी आस. 9 नतंर तो तहीन निघी त्यासने सभास्थान्म गया. 10 आन ज्वा, तय वाळेल हातना एक माणूस आस्ताल, तव्हा त्यास त्याला दोष लावा म्हणी त्याला वीचारया, शब्बाथने दिवस रोग नीट करवानी योग्य आस का? 11 त्यान्ह त्यासाला आखणा, तुम्हामन आसा कोण माणूस आस की त्यान्हः एकच मेंढरू आसी ता शब्बाथ ने दिवस खड्डा मन पडल्यावर तो त्याला उचली बाहेर काढणार नाहा? 12 तर मग मेंढरूनेपेक्षा मानुसनी किमत किती मोठी आस. त्यानेमूळ शब्बाथ ने दिवस चांगल कृत्य कर्वानी योग्य आस. 13 मग त्यान ते मानसासला आखणा, तुन्हां हात लांब कर; तव्हा त्यान तो लाब करणा आन तो नीट व्हयी दुसरे हातने सारखा व्ह्येना. येशूला जीवच मारवानी प्लान 14 नतंर परुशास बाहेर जाई त्यान्हः घात कसा करवा अशी त्यानेब्द्द्ल प्लान करया. 15 पण हाय ओळखी येशू तहीन निघणा; तव्हा बरच लोकं त्याने माघ चालन्त आन ते सगळासला त्यान नीट करणा; 16 आन मला प्रगट करू नका आसा त्यान्हः ईशारा दिना; 17 यानेमुळ की, यशया स्न्देष्ट्याने द्वारे जा आखेल आस्ताल ता पूर्ण व्हवा; ता आसा की, 18 ज्वा हाय माना सेवक, याला महे निवडेल आस; तो मला लयप्रिय आस. त्यान्हे बद्दल मान्हां जीव संतुष्ट [उदार ] आस; त्याजव्हर मय आपला आत्मा घालसुक, तो परराष्ट्रीसला न्याय कळव्हयी. 19 तो भाड्णार नाहा आन ओरडणार नाहा, आन रस्तावर त्यान्हः आवाज ऐकू येणार नाहा. 20 चेपेल बोरू तो मोडणार नाहा, आन पेटेल वात तो हिझाडनार नाहा, तो न्यायला विजय दीही, तव्हर आसा व्हयी. 21 आन प्र्राष्ट्यी त्यान्हे नावणी आशा धरइत; 22 मग आंधाळा आन मुका एक भूतग्रस्त आस्ताल त्याला त्यास त्यास्क आन्या; आन त्यान्हः त्याला नीट करणा. तव्हा तो मुका बोलवा लागणा आन जवा लागणा. 23 तव्हा सगळा लोकाश्ना घोळका आश्चर्य चकीत व्हयी आखवा लागणा, हाय दावीद्ना पोऱ्या आसयी का? 24 पण परुशीस हाय ऐकी आख्या, भूतास्ना अधिपती जो बालजबुल यान्हे मद्दतने शिवाय ह्यो भूत काढ नाहा. 25 त्यान त्यास्ने मनमधल्या कल्पना ओळखी त्यासाला आखणा, आपाप्ल्याम फुट पडेल प्रतेक राज्य ओसाड पड आन आपापल्याम फुट पडेल प्रतेक नगर किंवा घर टिकणार नाहा. 26 सैतान जर सैतानला काढत आसयी तर त्यासामन फुट पडनी आस. ; मग त्यासना राज्य कसा टीखयी? 27 आन मय जर बालज्बुल्ने साहाय्यान भूत काढत आसयी तर तुम्ह्न लोक कोनाने साहाय्यान काढत? म्हणी तेच तुम्ह्ना न्याय करहीत. 28 पण मय जर देवने आत्माने साहाय्यान भूत काढत रहित तर देवना राज्य तुम्हावर वना आस. 29 किवा ताकत वान मानुसला आधी बाधल्या शिवाय त्यान्हे घरम शिरी त्यान्ही वस्तू कोणाला लुटी ल्हीजाता यीही का? त्याला बाध्या तरच त्यान्हा घर लुठ्यीत. 30 जो मला अनुकूल नाहा तो मला प्रतिकूल आस आन जो मान्हे बरोबर गोळा कर नाहा तो उधळी टाख. 31 त्यानेमुळ मय तुम्हाला आख की प्रतेक पाप आन वाईट बोलनानी मानसासला क्ष्मा व्हयी, पण पवित्र आत्माने विरुद्ध जे वाईट बोल्हयीत त्यानी क्ष्मा होणार नाहा; 32 मानुसने पोऱ्याने विरुद्ध कोणी काही बोलही तर त्यानी त्याला क्ष्मा व्हयी. पण जो पवित्र आत्माने विरुद्ध बोलही त्यानी त्यासाला क्ष्मा होणार नाहा, हे युगी नाहा आन येणारे युगी पण नाहा; 33 झाड चागला आन त्यान्हां फळ चागला आसा आखा; नथर झाड वाईट आन त्याना फळ वाईट आसा आखा; कारण फळ वरीन झाड कळ. 34 आहो सापणे पीलास्वो, तुम्हू वाईट आसी तुम्हाला चागल्या गोष्टी कशा बोलता येत? कारण अंतकर्णम जा भराई जाईत ताच तोड्म्हीन निघयी. 35 चांगला माणूस आपले चागले तोड महीन चागला काढ आन वाईट माणूस आपले वाईट तोड महीन वाईट काढ. 36 मय तुम्हाला आख की, माणूस जा जा व्यर्थ बोल्ह्यीत त्यानाः हिशोब त्यासाला न्यायने दिवस द्यावा लाघयी. 37 कारण तू आपले बोलणावरीन निर्दोषी ठरयीस आन आपले बोलणा वरीन दोषी ठरयीस; 38 तव्हा शास्री आन परुशी यासने पैकी काहीज्नास त्याला आख्या, गुरुजी, तुम्ह्ने हातना चिन्ह जवा आसी आम्ह्नी ईछा आस. 39 त्यानत्यासाला उत्तर दिना, दुष्ट आन व्याभिचारी पिढी चिन्ह माघ, पण योना संदेष्टा याने चिन्हाने वाचून तिला दुसरा चिन्ह मिळणार नाहा. 40 कारण जसा 'योना तीन दिवस आन तीन रात्री मोठे मासाने पोटम आस्ताल 'तसाच मानुस्ना पोऱ्या तीन दिवस आन तीन रात्री पृथ्वीने पोटम रही. 41 नीनवेन लोकं न्यायने दिवस हे पिढीला उभ रही हिला दोषी ठरवईत, कारण त्यास योनाने उपदेशवरीन पश्चाताप करया. आन ज्वा, योनाने पेक्षा मोठा हुती एक आस. 42 द्क्षीननी राणी न्यायने दिवस हे पिढीने बरोबर उठी हिला दोषी ठरवइत, कारण ती श्ल्मोनना न्यान ऐकवाला पृथ्वीने सीमा पहिन ईत, आन ज्वा, शल्मोने पेक्षा मोठा आसा एक हुती आस; 43 वाईट आत्मा माणूस महीन निघणा म्हणजे तो विसावा ल्हेवानी मोकळे जागावर फिरत रहय, पण ता त्याला मिळ नाहा. 44 मग तो आख, जे मान्हे घरम्हीन मय निघीत त्याजमन परत जाईसुक; आन तय गेल्यावर ता त्याला रिकामा, झाडेल, आन सुशोभित करेल आसा आढळायणा. 45 नतंर तो जाई आपले पेक्षा दुष्ट आस दुसर सात आत्म आपले बरोबर ल्ही येय आन ते मधी जाई रहत; मग ते मानुसनी शेवटनी दशा पहिलीने पेक्षा वाईट व्ह्य; तसाच हे दुष्ट पिढीनाय पण व्हयी. 46 मग तो लोकासने बरोबर बोलत रहीनाल तव्हा ज्वा, त्यानी आईस आन त्यान्हः भाउस त्यानेबरोबर बोलवाने साठी बाहेर उभ रहीन्ल्त. 47 तव्हा कोण एकान त्याला आख्या, ज्वा आपली आईस आन आपल भाउस आपले बरोबर बोलवाने साठी बाहेर उभ रहित, 48 तव्हा त्यान आखणारला उत्तर दिना 'कोण मान्ही आईस आन कोण मान्ह भाउस? 49 आन त्यान आपले शिष्यास्क हात करी आखणा ज्वा, मान्ही आईस आन हे मान्ह भाऊस, 50 कारण जो कोणी मान्हे स्वर्गमधले आबास्ने ईछाप्रमाण कर तोच मान्हा भाउस, बहिणीस आन आईस.