११

प्रेषित म्हणी त्यान्हा हक्क 1 मान्हा थोडासा मूडपणा तुम्हू सहन कऱ्या तर बरा; आणि ता तुम्हू करत रहित. 2 कारण तुम्हा विषयी मान्ही आस्था ईश्वरप्रेरित आस्था आस; मय एक पती बरोबर तुम्ह्ना वाग्दान [साखर पुडा ] केलेला आस, अशा हेतून की, तुम्हाला शुध्द कुमारी असा ख्रिस्तला सादर करवा. 3 तर साप्न कपट करी ह्व्वाला फसवणा तस तुम्ह्न मन कशान तरी बिघडी ख्रिस्त विषयना सरळपण व शुद्धता येस्ने पहित भ्रष्ट होयीत असा मला भीती आस. 4 कारण जर कोणी येई ज्यान्ही आम्हू घोषणा कऱ्या न्हा अशा अन्य येशुनी घोषणा करत, किंवा तुम्हाला मिळणा नाहा असा दुसरा आत्मा जर तुम्हू लेत. अथवा तुम्हू स्विकाऱ्या नाहा अशी दुसरी सुवार्ता जर स्वीकारत, तर येचेम तुम्हवाली कितीतरी सहनशीलता आस. 5 अतिश्रेष्ठ असा प्रेषित पेक्षा मी किंचित पण उणा नाहा असा मी समज. 6 जरी भाषेण करवाणी अप्रवीन असणा तरी ज्ञानम तसा नाहा; हाय आम्हू तुम्ह्ने समंधन सर्व लोकसम व सर्व प्रकारे प्रगट कऱ्या. 7 तुम्हू उंच होवा म्हणून मय आपणाला लीन करी देवणी सुवार्ता विनामूल्य तुम्हाला आखीत, हाय महे पाप करणा का? 8 महे तुम्ह्नी सेवा करवा म्हणून दुसऱ्या मंडळी पहित वेतन [ पैसा ] ली तेसाला लुटणा; 9 आणि मय तुम्हाजवळ आसता मला उणे पडणा तव्हा ही महे कोणावर भार घालणा न्हा; कारण मासेदोनियावरून आलेल्या बंधूस मला पडलेली उणीव भरी काढ्या; आणि कोणत्याही प्रकारे तुम्हावर मान्हा भार पडू न्हा म्हणून महे जपणा आणि जपसुक. 10 ख्रिस्तना सत्य मान्हे ठायी आस, आणि मय आख की, मान्हे ह्या अभिमानला अखया प्रांतम प्रतिबंध होणार न्हा. 11 महे का बरा जपवा? मय तुम्हावर प्रीती कर न्हा म्हणून का? देवला माहित आस. 12 जा मय कर ता मय करत रहसुक; आशा हेतून की जेसाला निमित्त पाहिजे तेसाला मय निमित्तच मिळू देऊ न्हा, म्हणजे ज्या बाबतीम ते प्रौढी मिरवत, त्या बाबतीम तेस्ला आम्ह्ने सारखाच आढळी यावा. 13 कारण आस माणस म्हणजे खोट प्रेषित, कपटी कामदार, ख्रिस्तान्या प्रेषितास्ना सोंग लेणार आस होत. 14 येज्म आश्चर्य वाटवासारखा काही न्हा. कारण सैतानही स्वत:तेजस्वी देवदूतना सोंग लेय. 15 म्हणून तेन्हे सेवकासही नितीमत्त्वन्या सेवकास्ना सोंग लिद्या तर ती मोठी गोष्ट न्हा; तेस्ने शेवट तेस्ने कर्मप्रमाण होई 16 मय परत आख, कोणी मला मूढ समजू न्हा; जर तुम्हू तसा समजत आसईत तर जसा मूढना तसा मान्हा स्वीकार करा, म्हणजे मय पण थोडी प्रौढी मिरवसू. 17 जा मय बोल ता प्रभूला आनुसरी न्हा, तर प्रौढीला अनुसरी मूढपणान बोलल्या प्रमाण बोल. 18 देहस्वभावनुसार पुष्कळ लोक प्रौढी मिरवत म्हणून मयपण मिरवणार. 19 कारण तुम्हू शाहन आसत म्हणून आनंदन मूढना सहन करत. 20 कारण कोणी तुम्हाला गुलामगिरीम लोटया, तुम्हाला खाई टाक्या, तुम्हाला अंकित कऱ्या, स्वत; कोणी उंच कऱ्या कोणी तुम्ह्ने तोंडम माऱ्या तर ता सगळा तुम्हू सहन करत. पौलन सोसलेल संकट व अडचणी. 21 स्व;ताला हिणवी मी हाय बोल; तरी ज्या बाप्तीम कोणी धीट असयी, तेचेम मी पण धीट आस [ मी हाय मूड पनाम आख ] 22 ते इब्री आसत का? मी पण आस ते इस्रायली आसत काय? मी पण आस 23 ते आब्रहाम नी संतान आसत काय? मी पण आस ते ख्रिस्तन सेवक आसत काय? मी अधिक प्रमाणम आस [हाय मी येडाने वाणी बोल] कष्ट करवानी, जेह्ल् सोस्वानी अमाप फटक खाल्यामुळ, व पुष्कळ वेळा मृत्यूने दाडम पडल्यामुळ मी अधिक आस 24 पाच वेळा महे यहुदसन्या हातून एकून चाळीस फटक खायना 25 तीन वेळा छडीना मार खायना, एकदा मला दगडमार होय्नी; तीन वेळा मान्हा गलबत [ जहाज ] फुटले व एक दिवस व एक रात्र मी समुद्रम रहेय्ना; 26 महे किती तरी प्रवास करणा; नद्यासन संकट, चोरसमूळ आलेलं संकट मान्हे देश बंधूस आणलेली संकट, परराष्ट्रीयस आणलेली संकट, गाव महेलसंकट, रानमहेल संकट, समुद्रमहेल संकट नामधारी भावास आणलेलं संकट 27 श्रम व कष्ट, किती तरी वेळा केलेली जागरण, भूक, तहान, पुष्कळ उपास तापास, थंडी व उघडापणा, ह्या सर्वा मूळ मी अधिक आस. 28 शिवाय ह्या व अशा इतर गोष्टीस्म मान्हे मन वरन्हा ओझा, म्हणजे सर्व मंडळी विषयनी चिंता, ही आस. 29 एकदा दुर्बळ असणा तर मी दुर्बळ होय नाहा का? आणि एकदा अडखळन वना तर मला संताप येय नाहा का? 30 मला मोठेपणा मिरवणी भाग पडणा तर मी आपल्या दुर्बळ गोष्टीसना मोठेपणा मिरव सुक. 31 आपला प्रभुना येशूना देव व पिता, जो युगानयुग धन्यवादित आस त्याला ठाऊक आस की, मी खोटा बोल नाहा. 32 दिमिष्कम अरीतास राजान नेमलेल अधिकारीस मला धरवानी करता दिमिष्ककरसन्या नगरम पहारा ठेवेल अस्ताल. 33 तरी मला पाटीम बस्वी गावकुसन्या खिडकीमहित खाली सोड्या, आणि तेसन्या हात महित मय निष्ठायना.