१०

प्रेषित म्हणून आपला अधिकार आपल्याला देव पहित प्राप्त होयना आस असा पौल मोठ्यान आख 1 मी पौल तुम्हने बरोबर असताना तुम्ह्ने बरोबर लीन पणाम वागणा; परंतु दूर असताना तुम्ह्ने बरोबर कडकपणाम वाग; तो मी ख्रिस्तने सौमेतेन व नम्रतेने तुम्हांला विनंती कर 2 मान्हा मागणा आसा आस; आम्हू देहस्वभावन चालणार आस्त आसा कित्येक लोक मानत; आसा लोक मान्हेसमोर आल्यावर तेस्नेसंग कडकपणान बोलवाअसा मला वाटवानी संभव आस. तव्हा कडकपणान बोलवणी मजवर प्रसंग आणू न्हा. 3 कारण आम्हू देहाम चालणार अशीही आम्हू देहस्वभावप्रमाण युध्द करत न्हा. 4 कारण आम्ह्न्या युद्ध न शस्त्र दैहिक न्हा, तर तटबंदी जमीनदोस्त करवानि ती देवन्या दुष्टीन समर्थ आसत. 5 तर्कवीतर्क व देवविषयक ज्ञानविरुद्ध उंचउभारलेला आसा सर्व काही पाडी टाखी आम्हू प्रत्येक कल्पना अंकित करी तिला ख्रिस्तने पुढ मान वाकवाणी लावत; 6 आणि तुम्हू आज्ञापालनम पूर्ण होशान तव्हा सर्व आज्ञाभंगाबद्दल करवानी आम्हू सिद्ध आसत. 7 डोळा पुढ आस ता जोवा. आपण ख्रिस्तान आसत आसा जर कोनाला स्वताविषयी भरवसा आसयी तर तेन्ह परत आम्हने विषयी स्वताशी विचार करवा की, जसा आपण ख्रिस्तान आसत तस तेही ख्रिस्तान आसत. 8 आम्हना तो अधिकार प्रभून तुम्ह्ने नाशने साठी न्हा तर उन्नतीसाठी आम्हाला दिन्हा, त्याविषयी मय काहीशी विशेष प्रोढी मिरवणा तरी मला संकोच वाटणा न्हा; 9 आसा कि; मय तुम्हाला पत्रने व्दारा भीती घालणार आस आसा भास होवा न्हा. 10 कारण ते आखत, तेस्न पत्र वजनदार व जोरदार आसत; पण तेस्नी शरीरयष्टी दुर्बळ व तेस्ना भाषण टाकाऊ आस; 11 असा मानुसन हाय लक्षम ठेवा कि, आम्हू दूर असताना पत्रम जसा आमन शद्ध आसत तसाच आम्हू जवळ असताना आमनी कृतीपण आस. 12 कारण जे कित्येक स्वतानी प्रशंसा करत त्याजम आपली गणना करवनी अथवा तेस्ने संग तुलना करवणी धाडस आम्हू करत न्हा; ते तर स्वतासंग आपला मोजमाप करत, व स्वताच स्वताबरोबर तुलना करत; हाय शहानपना न्हा. 13 आम्हू प्रतिष्टा मिरव्या तर ती आपल्या मर्यादेबाहेर न मिरवता देवन आम्हाला लावी देयेल मर्यादेण्या मधीच मिरवू, ती मर्यादा तुम्हापर्यंत पोह्चनी आस. 14 कारण तुम्हापर्यंत संबंध पोहचत नसल्यासारख आम्हू मर्यादेणना अतिक्रमण करत न्हा; कारण ख्रिस्तनि सुवार्ता लेई पहिल्यान आम्हू तुम्हापर्यंत पोहचनत आहो; 15 आम्हू मर्यादा सोडी म्हणजे दुसर्यान्या कष्ट समंधम मोठे पणा आम्हू मिरवत नाहा; तर तुम्ह्ना विश्वास वाढत जाही तसतसा आम्ह्ने मर्यादने क्षेत्र तुम्हाम वाढत जाही. अशी आम्हाला आशा आस, 16 ता असा आस की, तुम्ह्ने पलीकडल्या भांगम आम्हू सुवार्ता आख्वा, दुसरस्ने कार्यक्षेत्रम, आदुगरच झालेल्या कामनी मोठे पणा मिरवा नाहा. 17 जो मोठे पणा मिरव, तेन्ह ती प्रभूविषयी मिरवावा. 18 कारण स्व;तानी वाखणणी करणारा पसंतीम उत्र नाहा, तर जेन्ही वाखणणी प्रभू कर तोच पसंतीम उतर.