अध्याय २६

अग्रीपाने पुढ पौलन केलेला भाषण 1 आग्रीप्पान पौलला आखाना."आम्हु तुला बोलावणी संधी देत." मला बोलावणी आसं हाय दाखवानी पौलन हात दाखवणा. त्यान आखणा 2 ,"आग्रीप्पा राजा, मय स्वताला धन्य समज. कारण मय काही वाईट करणा आसं हाय यहुदायास्ने पुढाऱ्यास आखलेला चुकीना कसा आसं हाय मय तुम्हाला आख्वानी मला आता संधी आस. 3 आम्हा यहुदायासनी रीत कशी आसं व आम्ह्नं काय असत हाय तुम्हाला आधीच माहित आसं. त्यानेमुळ मला हाय मांडवानी खूप सोपा आसं. कृपया ऐका. 4 मान्हे सुरवातीपहित ते मला ओळखतत व जर त्यासाला आख्वानी आशी तर ते तुम्हाला आखु शकतात. 5 कि मय मान्हे तरुणपण पहिन आम्ह्ने धर्माना कडक काळजीपूर्वक पालन करत आस्तोल. मय इतर परुशी सारखाच आस्तोल. 6 आम्ह्ने पुर्वजासने देवनं जा अभिवचन दिन्हा आसं तो ता पूर्ण कऱ्ही आसा मला पूर्ण विश्वास आसं आन ते विश्वासमुळ मजवर हाय खटला चालू आसं. 7 आमन बाराही यहुदीकुळं विश्वासनं देवने हे अभिवचननी वाट जोत रहित आन ते त्य्याना आदर करत. दिवस रात्र त्यानी आराधना करत. हे सन्माननीय राजा, देव न जा आभिवाचन दिन्हा आसं ता तो पूर्ण करीलच मन्हा पूर्ण विश्वास आसं. व त्यानाही तसा विश्वास आसं. व देव ता पूर्ण कऱ्ही हाय विश्वास मय ठेवणा याला ते अपराध आखत. 8 हे राजा तुला खरच आस वाट का ,कि देव मेलेल्यासला जिवंत करू शक नाहा? 9 नासरेथ गावने येशूवर लोकास विश्वास ठेवा नाहा यानेसाठी सगळा काही करवा आसा भूतकाळमं मय पूर्ण प्रयत्न करनाल. 10 मय येरुश्लेमम आसनाल तव्हा मय ताच करणाल. मय अनेक विश्वासानाऱ्या लोकास्ला तुरुंगम टाकना. मुख्य याजकनं मला तसा अधिकार दिन्हाल. आन जव्हा त्यास्ने लोकास विश्वासानाऱ्यासला माऱ्या तव्हा मयं त्यास्ने बाजूनं मत दिन्हाल. 11 मय जवळ जवळ सगळे सभास्तानमं शिक्षा दिन्हा आसं. त्यास येशुना अपमान करावा यानेसाठी मय त्यासावर दाब टाक्वानी प्रयत्न करणा. मला येशूने लोकास्ना इतका राग येता की मय त्यासाला सापडावनी दुसरे शहरमं गया. 12 मुख्य याजकन मला दमीश्क मधले लोकास्ला बंदी बनवानी अधिकार दिन्हाल, म्हणी मय तय गयाल मय रस्तानं जात आस्नोल तव्हा. 13 दुपारणे वेळेस मय आकाशमहित एक प्रखर प्रकाश जोयन्हा. तो तर सुर्यप्रकाशने पेक्षाही प्रखर आसनाल. तो मान्हे आजूबाजूला पडणा, व जे म्हाने बरोबर प्रवास करीत रयनलत त्यास्ने आजूबाजूला सुद्धा पडणा. 14 आम्हु सर्व जमीनवर पडनत. मग मान्हे हिब्रू भाषेमं मान्हे संग कोणतरी बोलनाना आवाज ऐकना. ते आवाजनं आखणा,"शौला ,शौला, तू मला त्रास कजा देस? 15 मग मय आखणा प्रभू तू कोण आससं?त्यान आखणा, "मय येशू आसं, ज्याला तू छळत आससं." 16 पण तू आता उठी उभा रहा. तू मान्हां सेवक बनावं, व जे तू आता जोयना व पुढ जोणार ते विषयी सक्षिदार बनावं म्हणी मय तुला दर्शन दिन्हा आसं. 17 गैर यहुदी लोकास्न डोळं उघडावं व ते अंधारमहित प्रकाशम यावा व सैतानने बंधनमहित देवत्याव यावं याने साठी मय तुला ते लोकास्त्याव पाठवणार आसं. ते लोकासपहिन मय तुन्हा राखण करसू. 18 म्हणजे देव त्यास्ने पापास्नी क्षमा कऱ्ही. व मजवर विश्वास ठेवल्यामुळे त्यासाला सर्वकाळना वतन भेटी. 19 म्हणून हे आग्रीपा राजा, मला देवन दृष्टांतम जा करावणी आखाना ताच मय करत रहित. 20 मय पहिल्यादा द्श्मिक व येरुश्स्लेम येथील यहुदी लोकास बरोबर बोलना. व तसाच सर्व यहुदी प्रदेशमधला यहुदी व गैरयहुदी लोकासबरोबर बोललो. मय त्य्यासाला पापास्नी क्षमा मागा असा आखणा. व पाप टाकी दिलेल्या लोकास्ने सारख वागा व देवत्याव वळा आसा आखणा. 21 हाय संदेश मय मंदिर परिसरम आखत आसतानी काही यहुद्यास मला धऱ्या व मारी टाक्वानी प्रयत्न कऱ्या. 22 पण देव मान्हा मदत करणारा आसं मन्ही मय आजपोथर हाय घोषणा करतच वन्हा आस. मी हाय सामन्या व महत्वाने लोकासला आखतच व्न्हां आसं. सादेष्ट व मोशे यासं जा होणार आसं आख्या आसं ताच मय आखत वन्हा आसं. 23 त्यास आख्या कि, ख्रिस्ताला दुखः व मरण सोसावी लाघी व तो मरणमहित उठणारा पहिला आशी. त्यास हाय पण आख्या कि तो यहुदी व आयहुदी लोकासला देवने तारनानी घोषणा कऱ्ही. 24 पौलन पुढ काही बोलावण्य आधी, फेस्त मोठ्या आवाजम आखणा,"पौला तू वेडा आहेस. तून खूप आभ्यास केल्यामुळ तुन्हा डोका सरकणा आसं. 25 पण पौलन उत्तर दिन्हा, फेस्त साहेब मय वेडा नाहा. उलट मय जा काही बोलत रहित ता आगदी खरा व मुद्दाना आसं. 26 कारण मय जा काही बोलं ता आग्रीपा राजाला चांगला माहित आसं. हे विषयी मय त्यास्ने संग मोकळेपणानं बोलतो. याच्यातला काहीच कानाकोपराम घडणी नाहा. म्हणी सगळा काही त्यास्ने समोर आसं. 27 "आग्रीपा राजा,तुम्हु संदेष्टत्यास्ने लिहिण्यावर विश्वास ठेवत का?मला माहित आसं कि तुम्हु त्याच्यावर विश्वास ठेवत. 28 मग आग्रीपा म्हणाला, "थोडेच वेळ्म मला ख्रिस्ती करस का? 29 पौलन उतर दिन्हा,"थोडेच वेळ्म किवा जास्त वेळ्म ता महत्वाना नाहा. पण मान्ही देवकडं हाय प्रार्थना आसं कि, मला ऐकणारं तुम्हु व हे सगळास एक दिवस येवढ्या हातकडी सोडी माने सारखा व्हवा." 30 मग राजा उठना. व बार्णबा हाय राज्यपाल व इतर सगळ उठनत. 31 व ते तहित निघी गयत. मरण दंडनी शिक्षा द्यावा आसा कांही यानं करीत नाहा. 32 आग्रीपान फेस्तला आखणा,"जर हे मानुस्न सम्राटाला न्याय माघना नसता तर त्याला सोडी देता येता.