अध्याय १६

1 लुस्त्र येथे तीमथ्य पौलला जाऊन मिळ पौल आन् शीला दर्बे आन् लुस्रा येथील विश्वासना-यासला भेटावणी तय गयत. तय त्यासाला लुस्रामं थीमती नावना एक विश्वासणारा भेटना. त्यांनी आई यहुदी विश्वाससणारी आसनेल आन् वडील युनानी आसनाल. 2 लुस्रा आन् इकुमेनीया मधील लोक त्यास्ने विषयी चांगली साक्ष देतत. 3 म्हणी पौलन त्याला आपले संग सेवाला लीजावणी ठरवणा जय तो जाणार आसनाल. म्हणी त्यान थीमतीनी सुंता करणा कारण जय ते जाणार आसनलत तहिल यहुद्यास त्यास्ना स्वीकार करावा. ते लोकास्ला माहित आसनाल कि यास्न वडील यहुदी नाहा व म्हणी त्यास त्यास्नी सुंता करेल नाहा. 4 मग थीमती पौल आन् सिला ह्यास्नेसोबत अनेक गावी गया तय त्यास विश्वासानाऱ्यासला ते नियम आख्या जे येरुश्लेममधील प्रेषित व प्राचीनास ठरवेल आसनलत. 5 तहिल विश्वासनाऱ्यासला त्यास प्रभुमं अधिक मजबूत व्ह्वानी मदत कऱ्या. आन् प्रतेक दिवस त्यासामं आधिक अधिक विश्वासणारं मिळत गयत. 6 पौल आन् त्याने सहकाऱ्यासला पवित्र आत्मानं आशियाम बोलावणी मना करणा. 7 म्हणी ते फ्रुगीया आनं गलतिया प्रांतम गयत. ते मुसिया प्रांतने किन्हाऱ्यावर उतरणत. तहीन ते उत्तरकड बिथुनिया प्रांतम जाणार आसनलत. 8 पण येशूने आत्मन त्यासाला तय जान्यापहिन थांबवल्यामुळे ते मुसिया प्रांतमहीन गयत आन समुद्रकिनारी असलेल्या त्रोवासला पोह्चायनत. 9 ते रात्री देवन पौलला दर्शन दिन्हा. त्यान एक मासेदोनियाने पुरुषला जोय्न्हा तो पौलला हाय म्हणी बोलावता "आंम्हासत्याव मसेदोनियाला य आन आम्हाला मदत कर." 10 त्याला हाय दर्शन मिळाल्यावर आम्हु सर्व मासेदोनियाला गयत कारण आम्हाला असा विश्वास वाटता कि देव आम्हाला तहील लोकासला सुवार्ता आखण्यासाठी बोलावत आस. 11 आम्हु एक जहाज ल्ही त्रोआस पहिन सामाथ्रेकेस ला पोहोचनत. आणि तहीन दुसरे दिवस निओपोलीसला गयत. 12 नंतर आम्हु निओपोलीस सोड्या आन फिलीप्पेला गेलो.हाय मासोदोनिया मधला फार महत्वाना शहर आसनाल. जय कितेक रोमी रहतत. आम्हु फिलीप्पेमध्ये बरेच दिवस रहीनत. 13 शब्बाथने दिवस आम्हु वेशीने बाहेर नदीने काठवर गयत कारण आम्हु कोणालातरी आस आखतान ऐक्याल कि तय यहुदी लोकं प्रार्थनाला जमतत. जवा आम्हु तय पोहोचनत, आम्हु जोध्या कि कांही महिला तय प्रार्थनानेसाठी जमन्यालयात आम्हु तय बशी त्यासाला येशूविषयी आखु लगनत. 14 तय वचन ऐकत बसलेल्या स्रियामधली एक लुधिया नावणी स्री बशी पौलना भाषण ऐकती. ती थिओतेरा शहरनी आसनेल आन जांबली वस्रे विकती आन देवणी भक्ती करत आसे. देवन तिन्हा मन पौल देत असलेल्या संदेशकड लावाणी तयार करना. 15 व तीनं त्यावर विश्वास ठेवणी. पौल आन शीलान तिला आन तिने घरमधले इतरासला बाप्तिस्मा दिद्या. तीनं त्यासाला आखणी "जर तुम्हाला आसा वाट कि देवणी विश्वासनारी आसं तर तुम्हु माने घर यी रहा. "तीनं आसा आख्ल्यावर आम्हु तिने घर जाई रयनत. 16 आणखी एक दिवस आम्हु आसे ठिकाणी गयलत जय लोक प्रार्थनेसाठी जमतत. तय आम्हाला एक तरुण स्री भेटनी जी गुलाम आसनेल. दृष्ट आत्मन तिला आशी शक्ती दिनाल कि ती लोकास्ना भविष्य आखु शकती. 17 ती जा भविष्य आखती त्यानेबद्द्ल तीन्हे मालकला पैसा देतत. ती तरुण मुलगी पौल आन आम्हा इतरासने मागं आसा आरडत येत रयनेल, "हे लोकं जे देवणी सेवा करत ता देव सर्व देवम महान देव आसं ! ते तुम्हाला आसा आखत कि देव तुम्हना तारण करू शकत आसं"ती अनेक दिवस पर्यन्त आसाच करती. 18 शेवटी पौलला राग वन्हा आन म्हणी तो ते स्रीकड वळणा आन तीजम असलेल्या दृष्ट आत्म्याला आखणा. त्यान आखणा,”प्रभू येशूने नावम तिच्यामहित बाहेर निघ!”त्याच वेळेस ता दृष्ट आत्मा तिला सोडी निघी गया. 19 आणि नंतर तिने मालकने लक्षाम वन्हां कि ती आता आपलेसाठी आजून पैशे कमाऊ शकनार नाही कारण तिन्ही भविष्य करण्याची शक्ती संपनी आसं. 20 म्हणी ते फार रागावनत. त्यास पौल व सिलाला आन धऱ्या चौकम ल्ही गयत जय नगरान अधिकारी आसतलत. ते तरुण स्रीन मालक तिला नगराध्यक्षकाकडे ल्ही गयत आन त्यास त्याला आख्या कि "हे माणस यहुदी आसत आन ते आपले शहरमधील लोकासला फार त्रास देत आसत. 21 ते आम्हाला आसा शिक्षण देत कि आम्हु रोमी लोकास आसा नियम पळवानी, जा पाळवानी कायदा आम्हाला परवानगी देय नाहा. 22 जमाव मधल अनेक लोक पुढ यी पौल व शीलाला दोष लावतत. त्यास त्यासाला मारहाण करवानी सुरवात कऱ्या . नंतर रोमी अधिकाऱ्यास पौल व शीला ह्यास्न कपड फाडी टाकाव्नी आख्या व त्यासाला वेतनं मारावणी आख्या. 23 म्हणी पौल व शीला यासाला सैनिकास वाईट रितीनं फटकं माऱ्या. व त्यानंतर त्यास त्यासाला तुरुंगम टाक्या. व ते सुटू नाहा म्हणी तुरुंगअधिकाऱ्याला त्यासावर विशेष ध्यान ठेवानी आख्या. आधीकाऱ्यास आसा आख्या म्हणी तुरुंगअधिकाऱ्यास त्यासाला तुरुंगणे आगदी आतले खोलीम बंद कऱ्या. 24 तय त्यासाला त्यासाने पायास्नी हालचाल करता यावी नाहा म्हणी त्यासाला खाली बसवी त्यास्न पाय लांब कऱ्या आन त्यास्ने पायनं घोटं मोठे लाकूडने ओंडक्यांम आडकव्या. 25 मध्यरात्रीला पौक व शीला प्रार्थना करत रयनलत व गानं आखी देवणी स्तुस्ती करत रयनलत. व बाकीनं कैदि ऐकत रयनलत. 26 अचानक तय एक मोठा भूकंप व्ह्यना आन ता तुरुंग हादरना. ते भूकंपामुळे तुरुंगन सगळे दार उघडणत. आन ज्यासवार कैद्यासला बांधी ठेव्याल ते सगळ साखळदंड तुटणत. 27 तुरुंगअधिकारी उठना आन त्यानजोयन्हा कि भूकंपामुळे तुरुंग सगळं दारं उघडण आसत. तव्हा त्यान आसा विचार कारण कि सगळे कैदि पळी गयत आशीत. 28 म्हणी त्यान स्वताला मारवानी तलवार उगारणा . कारण त्याला माहित आसनाल कि जव्हा नागराधीकाऱ्याला हाय समजी कि कैदी पळी गयत असत तर तो मला ठार मारी. जव्हा शौलन हाय जोयन्हा तव्हा तो आरडना "स्वताला ठार करू नको आम्हु सगळ कैदी उथीच असत.” 29 तुरुंगअधिकाऱ्यान मोठ्यान आरडी कोणाला तरी मशाल आन्वानी आखणा. हाय जोवानी कि ते ठिकाणी किती लोक बाकी आसत. 30 भीही थर थर कापत तो पौल व शीला यास्ने पुढ पडणा. नंतर त्यान त्यासाला तुरुंगणे बाह्रेर काढणा आन विचारणा, “महाराज तारण मिळवाणीसाठी मला का करावी लागी?” 31 त्यास उत्तर दिद्या,”प्रभू येशूवर विश्वास ठेव म्हणजी तुन्हा व तुन्हे घरना तारण व्हई.” 32 नंतर पौल व शीला त्याने व त्याने घरमधील प्रतेयकाशी येशू विषयी बोलनत नंतर तुरुगाधिकाऱ्यान तेवढ्या मध्य रात्री त्यासन्या जखमा धुतना. 33 त्यानंतर पौल व शीलानं त्याना आन त्याने घरमधील प्रतेकाना बाप्तिस्मा कऱ्या. मग तुरुंगअधिऱ्यान पौल व शीला ह्यासाला आपले घर लीध्या आन त्यासाला जेवण दिध्या. 34 तो आन त्याना घर फार आनंदित आसनाल कारण त्यास देववर विश्वास ठेव्या. 35 दुसरे दिवस सकाळी नागराधीकारीन काही शिपाही पाठवणा, तुरुंग अधिकाऱ्याला हाय आख्वानी,”कि ते दोन कैद्यासला आता जाऊ दे!” 36 जेव्हा तुरुंग अधिकाऱ्यान हाय ऐकणा तव्हा त्यान पौलला जाई आखणा "नाग्राधिकाऱ्यान मला तुम्हाला जाऊ देवाणी आखीत. तर आता तुम्हु शांतीन तुरुंगमहित बाहेर जा!” 37 पण पौल तुरुंगअधिकाऱ्याला आखणा,”नगराधिकाऱ्यान आम्हु रोमी नागरिक असताना देखील येव्हडया लोकासस समोर आम्हाला विनाकारण मारावणी लावणा, आन आम्हाला तुरुंगम टाकणा. आता ता कोणाला काहीही न आखता आम्हाला निघी जावानी आखं! आम्हाला हाय मान्य नाहा! नगराधिकाऱ्यान स्वता यीही आम्ह्नी सुटका करावी. 38 म्हणी शिपाई गयत आन त्यास पौल काखं ता नगराधिकाऱ्याला आख्या. जव्हा नगराधिकारीन हाय ऐक्ना कि पौल व शीला हे रोमन नागरिक आसत तव्हा तो तव्हा तो फार घाबरायना कारण त्यान चुकीना काम करणाल. 39 तव्हा नगराधिकारी स्वतः पौल व शीला ह्यासत्याव वन्हा आन त्यान जा काही करणाल त्याबद्दल माफी माघना.नगराधिकाऱ्यान त्यासाला तुरुंगमहित बाहेर काढना आन ता शहर सोडी जावानी आखणा. 40 पौल आन शीला तुरुंगमहित निघाल्यावर लुधीयाच्या घरी गयत. तय त्यास तिची व इतर विश्वासानाऱ्यासनी भेट लीध्या.त्यास तयले विश्वासानाऱ्यासला प्रभूवरील विश्वासमं टिकी रव्हानीसाठी उस्ताहीत कऱ्या. ते दोन प्रेषितास शहर सोड्या.