इकुन्याम पौल व बार्णबा 1 मग इकुन्यामं यहुदी लोकासने सभास्थानमं ते दोघ मिळी गयत आन आशे रितीन बोलनत की यहुदी व हेल्लनी यास्ने मोठे लोकसमुदायन विश्वास ठेव्या ; २ 2 परंतु विरोधी यहुद्यास परराष्ट्रीयासना मन बंधूजनासविरुद्ध चेतवी कलुषीत कऱ्या . 3 ते बरेच दिवस तय राहीनत व प्रभूविषयी निर्भीडपणान बोलनत ; त्यानही आपले कृपाने वचन विषयी साक्ष दिन्हा म्हणजी त्यास्ने हस्ते चिन्हे व अद्भुत कृत्य व्हऊ दिन्हा . 4 तव्हा नगरमधले लोकसमुदायमं फुट पड्नी ; कित्येकास यहुद्यासनी बाजू धऱ्या तर कित्येकास प्रेषितासनी बाजू धऱ्या . 5 मग त्यास्ना उपमर्द करी त्यासाला दगडमार करवाने साठी परराष्ट्रीय व यहुदी आपले अधिकाऱ्यासनेसह त्यासावर धावून जाणार आसनलत . 6 हाय ओळखी ते लुकवनिया प्रांतातील लुस्त्र व दर्ब हे नगरमं व सभोवतालने प्रदेशमं पळी गयत ; 7 आन तय ते सुवार्ता आखत राहिले. 8 लुस्त्रमं पायान आधु आसा कोणी एक माणूस बसणाल , तो जन्मता पांगळा आशी कधी चाललेला नसनाल . 9 तो पौलना बोलणा ऐकत आसं ; पौलन त्याजत्याव दृष्टी लावी व त्याला आपण बरा होऊ आसा विश्वास आसं आसा पाही , 10 मोठ्यान आखणा , तू आपले पायवर नीट उभा राहा . तव्हा तो उडी मारी उठणा व चालू लागणा . 11 मग पौलन जा करणा ता पाही लोकसमुदाय लुकवनी भाषामं मोठ्यान ओरडी बोलनत , देव माणसासने रूपमं आम्हाम उतरन आसत . 12 त्यास बार्णबाला ज्युपितर आख्या व पौल मुख्य वक्ता आसनाल म्हणी त्याला मर्क्युरी आख्या . 13 मग नगरने पुढ असलेले ज्युपितरणे पुजारीन बैल व माळा दरवाजाने जवळ आनणा ; आन लोकासला बरोबर ल्ही बलिदान करवा आसा त्यान्हे मनमं आसनाल . 14 य ऐकी प्रेषितास म्हणजी बार्णबा व पौल यासं आपलं वस्त्र फाडनत आन लोकासमं घुशी त्यास ओरडी आख्या , 15 गृहस्थाहो , हाय कजा करत ? आम्हू व तुम्हू समभावनान माणस आसत ; तुम्हू ह्या निरर्थक गोष्टी सोडी ज्यानं आकाश , पृथ्वी , समुद्र त्याजमधला अवघा निर्माण करणा ते जिवंत देवत्याव वळवा आशी सुवार्ता आम्हू तुम्हाला आखत . 16 त्यान गतकाळमधील पिढ्यासमं सर्व राष्ट्रासला आपापले मार्गान चालू दिन्हा ; 17 तथापि त्यान स्वतःला साक्षीविरहीत राहू दिन्हा नाहा , म्हणजी त्यान उपकार करणा , आकाश पहिन पर्जन्य व फलदायक ऋतू तुम्हाला दिन्हा , आन अन्नन व हर्षान तुम्हाला मन भरी तृप्त करणा . 18 आसा बोली त्यासं आपणाला बलिदान करणापहिन लोकासला मोठे प्रयासन आवऱ्या . 20 19 नंतर अंत्यूखिया व इकुन्या येथून कित्येक यहुदी वन्ह्त ; त्यासं लोकासना मन वळवी पौलला दगडमार कऱ्या आन तो मरणा आसा समजी त्याला नगरने बाहेर ओढी टाकी दीद्या ; पण त्याने भोवती शिष्य जमल्यावर तो उठना व नगरमं निघी वन्हा ; मग दुसरे दिवस बार्णबाबरोबर तो दर्बेस गया. 21 ते नगरमं सुवार्ता आखी त्यासं पुष्कळ शिष्य केल्यावर लुस्त्र , इकुन्या व अंत्यूखिया हे नगरमं ते परत वन्ह्त ; 22 आन शिष्यासन मन स्थिरावी त्यासं त्यासाला आसा बोध करणा की विश्वासमं टिकी राहा ; कारण आपल्याला पुष्कळ संकटमं टिकी देवने राज्यामं जावा लाग . 23 त्यासं त्यास्नेसाठी प्रत्येक मंडळीमं वडील निवडनत ; आन उपास व प्रार्थना करी जे प्रभूवर त्यांस विश्वास ठेवेल आसनाल त्यासात्याव त्यासाला सोपव्या . 24 मग ते पिसिदियामधून पंफूल्याला गयत ; 25 आन पिर्गा येथे वचन आखल्यावर ते आतलीयास उतरनत . 26 तेथून ते अंत्यूखियाला जावणी तारवामं बशी निघनत ; जा कार्य त्यासं सिद्धीस नेलेला आसनाल ते करता त्यासाला हेच ठिकाणहून देवने कृपावर सोपवी पाठवानी आलेला आसनाल . 27 तय पोहचल्यावर त्यासं मंडळी जमवी आपण देवने सहवासमं असतानी देवन का का करणा आन पराष्ट्रीयासने साठी विश्वासना दार कसा कसा उघडना , हाय आख्या . 28 मग ते शिष्यासने बरोबर बराच काळ राहीनत.