¹ Bota o teu pan sobre as augas, porque despois de moitos días atoparalo. ² Reparte a túa porción con sete, e aínda con oito, porque non sabes que mal che pode vir sobre a terra. ³ Se as nubes están cheas, deitan chuvia sobre a terra; e se a árbore cae ai sur ou ao norte, onde cae a árbore, alí fica. ⁴ O que mira para o vento non sementa, e o que olla para as nubes non sega. ⁵ Como descoñeces o camiño do vento, ou como se forman os ósos no ventre da muller empreñada, tampouco coñeces a obra de Deus que fai todas as cousas. ⁶ De mañá, sementa a túa semente, e pola tardiña non deas repouso á túa man, porque non sabes se isto ou aquilo prosperará, ou se ambas cousas serán igualmente boas. ⁷ A luz é agradable, e bo para os ollos ver o sol. ⁸ De certo, se un home vive moitos anos, que en todos se alegre, pero que lembre que os días das tebras han ser moitos. Todo o que aconteza é vaidade. ⁹ Alégrate, mozo, na túa mocidade, e alégrese o teu corazón nos días da túa mocidade. Segue os camiños do teu corazón e o gustar dos teus ollos; porén, sabe que por todas estas cousas te traerá Deus a xuízo. ¹⁰ Por tanto, afasta do teu corazón a fatiga e alinxa o mal do teu corpo, porque a mocidade e a adolescencia son vaidade.