¹ Tamén quero lembrarvos, irmáns, o evanxeo que vos anunciei, aquel que vós aceptastes, no que ficades firmes. ² Aquel no que tamén, se vos afirmades na palabra que eu vos prediquei, sodes salvos, do contrario, a vosa fe non valería para nada. ³ Transmitinvos o que eu tamén recibín: que Cristo morreu polos nosos pecados, conforme ás Escrituras. ⁴ Que foi sepultado e que foi resucitado ao terceiro día, conforme ás Escrituras; ⁵ que se apareceu a Cefas, e despois aos doce. ⁶ Máis tarde apareceuse a máis de cincocentos irmáns ao mesmo tempo, a maioría deles aínda viven, mais algúns xa morreron. ⁷ Despois foi visto por Xacobe, e logo por tódolos apóstolos. ⁸ En derradeiro lugar, coma ao nacido a deshora, aparecéuseme tamén a min. ⁹ Pois eu son o máis pequeno de tódolos apóstolos, que nin son merecente de ser chamado apóstolo xa que perseguín a igrexa de Deus. ¹⁰ Pero pola graza de Deus son o que son, e a súa graza para min non foi en van, máis ben ao contrario, traballei máis ca todos eles, pero non eu, senón a graza de Deus en min. ¹¹ Pois, ben sexa eu, ou eles, deste xeito predicamos, e deste xeito crestes vós. ¹² Entón, se predicamos que Cristo foi resucitado de entre os mortos, como din algúns de entre vós que non hai resurrección dos mortos? ¹³ Porque se non hai resurrección dos mortos, tampouco Cristo foi resucitado; ¹⁴ e se Cristo non foi resucitado, a nosa predicación é baleira, así como tamén a nosa fe. ¹⁵ E mesmo somos declarados falsas testemuñas de Deus, porque testemuñamos que Deus resucitou o Mesías, pero se é verdade que os mortos non son resucitados, entón El tampouco resucitou. ¹⁶ Porque se os mortos non resucitan, tampouco Cristo resucitou, ¹⁷ e se Cristo non foi resucitado, a vosa fe de nada aproveita, e aínda estades nos vosos pecados. ¹⁸ E tamén os que durmiron en Cristo pereceron. ¹⁹ Se soamente para esta vida esperamos en Cristo, de tódalas persoas, somos os máis dignos de compaixón. ²⁰ Mais non é así: Cristo foi resucitado de entre os mortos como primicia daqueles que durmiron! ²¹ Porque do mesmo xeito que por un home veu a morte, tamén por medio dun home veu a resurrección dos mortos. ²² Porque así como en Adán todos morren, así tamén en Cristo todos serán vivificados. ²³ Pero cada un na súa orde: Cristo como a primicia; e despois os que son de Cristo na súa vinda. ²⁴ Entón chegará o final, cando lle entregue o reino ao Deus e Pai, e poña fin a todo imperio, autoridade e poder. ²⁵ Porque é necesario que El reine ata que poña a tódolos seus inimigos por debaixo dos seus pés. ²⁶ E o derradeiro inimigo que será destruído é a morte. ²⁷ Pois someteu tódalas cousas debaixo dos seus pés. Aínda que cando di que todas as cousas foron sometidas a El, está claro que exceptuando a Aquel que lle someteu todas as cousas. ²⁸ E cando todo sexa sometido, entón tamén o Fillo mesmo hase suxeitar a Aquel que suxeitou a El todas as cousas, para que Deus sexa todo en todos. ²⁹ De non ser así, que farán aqueles que se bautizan polos mortos? Se en verdade os mortos non resucitan, por que, entón, se bautizan por eles? ³⁰ E por que nós estamos en perigo a toda hora? ³¹ Pola gloria que teño de vós en Cristo Xesús, o noso Señor, morro cada día. ³² Se só como home loitei contra feras en Éfeso, que proveito gañei se os mortos non son resucitados? Comamos e bebamos que mañá morreremos! ³³ Non vos deixedes enganar, as malas compañías estragan os bos costumes. ³⁴ Volvede xustamente a ser sensatos, e non sigades pecando, porque algúns non son capaces de percibir o que é de Deus. Para a vosa vergoña volo aviso. ³⁵ Pero algún preguntará: Como son resucitados os mortos? Con que clase de corpo volverán á vida? ³⁶ Insensato! O que sementas, non prende na vida se antes non morre. ³⁷ E cando sementas, non sementas o corpo que chegará a ser, senón un gran espido, de trigo se cadra, ou dalgún outro. ³⁸ Pero Deus dálle un corpo como El quixo, e a cada unha das sementes o seu propio corpo. ³⁹ Non toda a carne é a mesma carne, senón que unha é humana, outra a das bestas, outra a das aves e outra a dos peixes. ⁴⁰ Hai tamén corpos celestes e corpos terrestres, pero unha, na verdade é a gloria dos celestes e outra a dos terrestres. ⁴¹ Unha é a gloria do sol e outra a da lúa, e aínda outra a das estrelas, porque cada unha delas brilla dun xeito diferente. ⁴² O mesmo acontece coa resurrección dos mortos: Seméntase na corrupción, resucítase na incorrupción. ⁴³ Seméntase na humillación, resucítase na gloria, seméntase na debilidade, resucítase con poder. ⁴⁴ Seméntase corpo natural, resucita un corpo espiritual, porque se hai un corpo natural tamén hai un espiritual. ⁴⁵ Así tamén está escrito: "O primeiro home, Adán, foi feito un ser vivo", e o último Adán, un espíritu que dá vida. ⁴⁶ Pero non é primeiro o espiritual senón o natural; e despois o espiritual. ⁴⁷ O primeiro home, feito do pó da terra, é terrestre, o segundo home veu do ceo. ⁴⁸ Coma o terrestre, do mesmo xeito son os terrestres, e coma o celeste, así son os celestes. ⁴⁹ Tal como agora amosamos a imaxe terrestre, amosaremos un día a imaxe celeste. ⁵⁰ Dígovos entón, irmáns: a carne e o sangue non poden herdar o reino de Deus, nin a corrupción herdará a incorrupción. ⁵¹ Velaí que vos revelo un misterio: non todos morreremos, pero todos seremos transformados. ⁵² Nun instante, nun abrir e piscar de ollos, no toque da derradeira trompeta (porque soará a trompeta) os mortos serán resucitados incorruptibles, e nós seremos transformados. ⁵³ Porque é necesario que o noso corpo corruptible sexa revestido de incorrupción, e o mortal sexa revestido de inmortalidade. ⁵⁴ E cando o corruptible se revista de incorrupción e o mortal se revista de inmortalidade, entón cumprirase a palabra que está escrita: "A morte foi tragada na vitoria! ⁵⁵ Morte u-la túa vitoria? Morte u-lo teu aguillón"? ⁵⁶ O aguillón da morte é o pecado, e o poder do pecado, é a lei. ⁵⁷ Pero grazas a Deus que nos dá a victoria por medio de Xesús Cristo, o noso Señor! ⁵⁸ Así que, benqueridos irmáns, mantédevos firmes, que ninguén vos abanee, abundando na obra do Señor sempre, sabendo que o voso traballo no Señor nunca é en balde.