¹ Seguide o amor e cobizade os dons espirituais, sobre todo que profeticedes. ² Porque o que fala unha lingua, non lle fala á xente, senón a Deus, xa que ninguén o entende, pois polo Espírito fala misterios, ³ pero o que profetiza, fala a todos para edificación, ánimo e consolo. ⁴ Quen fala unha lingua edifícase a si mesmo, pero o que profetiza edifica á igrexa. ⁵ Así que, quixera que todos falásedes en linguas, pero máis que profeticedes, porque maior é o que profetiza que aquel que fala en linguas, a non ser que as interprete para que a igrexa sexa edificada. ⁶ Porque, irmáns, se eu fose a vós falando linguas, que proveito tería se non vos falara con revelación e coñecemento, con profecía ou ensinanza? ⁷ Aínda os instrumentos inanimados que producen sons como a frauta, ou a cítara, se non se distinguiran ben os sons, como se saberá o que se está a tocar coa frauta, ou o que se interpreta coa cítara? ⁸ Ou tamén, se a trompeta dira un son confuso, quen se vai a preparar para o combate? ⁹ Do mesmo xeito, se vós non dades palabras comprensibles coa vosa lingua, como se vai entender o que falades? Estaredes a falar para o vento. ¹⁰ Moitas linguas hai no mundo, e todas teñen o seu significado, ¹¹ pero se non entendo o significado das palabras serei coma un estranxeiro para quen fala, e el un estranxeiro para min. ¹² Pois logo, vós que desexades os dons espirituais, procurade abundar neles para a edificación da igrexa. ¹³ Por iso, quen ore en lingua, ore tamén para que poida interpretala. ¹⁴ Porque se eu oro en lingua o meu espírito ora, pero o meu entendemento queda sen froito. ¹⁵ Entón que? Orarei co espírito, pero tamén co entendemento; cantarei salmos co espírito, pero cantareinos tamén co entendemento. ¹⁶ Porque se bendices co espírito, como poderá responder amén á túa acción de grazas o que está escoitando, se non sabe o que dis? ¹⁷ Porque ti, en verdade, ben dás grazas, pero o outro non é edificado. ¹⁸ Dou grazas a Deus que falo en linguas máis ca todos vós, ¹⁹ pero na igrexa prefiro falar cinco palabras co meu entendemento, para instruír a outros, que dez mil palabras en lingua. ²⁰ Irmáns, non sexades nenos no modo de pensar, senón na falta de malicia; pero no modo de pensar, sede maduros. ²¹ Na lei está escrito: "Falarei a este pobo en outras linguas e coas bocas doutros, pero nin aínda así me escoitarán", di o Señor. ²² De maneira que as linguas son un sinal non para os crentes, senón para os incrédulos, pola contra, a profecía non é para os incrédulos senón para os crentes. ²³ Polo tanto, cando toda a igrexa se reúne, se todos falan en linguas, e entraran incrédulos ou simpatizantes, non dirían que estades tolos? ²⁴ Pero se todos profetizan e entra un non crente, por todos é convencido e séntese xulgado polo que escoita; ²⁵ así o que hai oculto no seu corazón sae á luz, e postrándose sobre o seu rostro adorará a Deus recoñecendo que Deus verdadeiramente está entre vós. ²⁶ Entón que faremos, irmáns? Cando vos xuntedes, cada un ten un salmo, ten unha ensinanza, explica unha revelación, ten lingua, ten interpretación; facédeo todo para edificación. ²⁷ Se algún fala en lingua, que sexa un ou dous, como moito tres, sempre por turno e habendo un que interprete. ²⁸ Pero se non hai intérprete, cale na igrexa e fale para si e para Deus. ²⁹ Os profetas, que falen dous ou tres, e os demais, saquen as conclusións. ³⁰ E se a alguén que está sentado ten unha revelación, o primeiro debe calar. ³¹ Porque todos podedes profetizar un por un, para que todos aprendan e todos sexan animados. ³² Porque os espíritos dos profetas están suxeitos aos profetas, ³³ pois Deus non é Deus de desorde, senón de paz, como en tódalas igrexas dos santos. ³⁴ As mulleres deben gardar silencio nas congregacións, porque non lles é permitido falar, senón estar submisas como di a lei. ³⁵ Se queren aprender algunha cousa, deben preguntar aos seus maridos na casa, porque non queda ben que unha muller fale na congregación. ³⁶ Acaso saíu de vós a palabra de Deus ou só chegou a vós? ³⁷ Se algún pensa de si que é profeta ou espiritual, recoñeza o que eu vos escribo, porque é mandato do Señor; ³⁸ pero se algún ignora iso, el mesmo é ignorado. ³⁹ Entón irmáns, procurade profetizar; e non impidades falar en linguas. ⁴⁰ Pero que todo sexa feito decentemente e con orde.