6

¹ مراقب بیبید کی کارهایِ خوبَ دیگرانِ ورجَه انجام ندید تا شمرَه بیدیند، وگرنه شیمی پئرِ ورجَه کی آسمانِ میَأن ایسَه هیچ اَجری نَئرید. ² پس هر وخت صدقه فَأدی همه جا شیپور نزن، هون کاری کی ریاکارانْ کنیسه یان و بازارانِ میَأن کوند تا مردمْ اوشَأنَ احترام بند. یقین بدَأنید اوشَأنْ اَجری کی وَأستی خدا جَه فأگیردَ مردمِ جَه فَأگیفته دَأرد. ³ ولی تو، وختی صدقه فأدی تی چپِ دس از اونچی کی راستِ دس کونه خبردار نیبه. ⁴ تی صدقه فَأدَنِ جَه کسی خبردارَ نیبه، و پئری کی همه چیَه دینه، ترَه آشکارا اَجر فأده. ⁵ وختی دوعا کونی ریاکارانِ مَأنستَأن نوبون کی دوس دَأرد کنیسه یانِ دورون و کوچه یانِ میَأن بِئسد و دوعا بوکوند تا مردم اوشَأنَ بیدیند، شمرَه گویم یقین بدَأنید اوشَأنْ اَجری کی وَأستی خدا جَه فأگیردَ مردمِ جَه فَأگیفته دَأرد. ⁶ ولی تو هر وخت دوعا کونی، بوشون تی اُتاقِ دورون و درَ دَوَد، و تی پئرِ حضورْ کی نتَأنی بیدینی دوعا بوکون، و پئری کی همه چیَه دینه، ترَه آشکارا اَجر فأده. ⁷ دعا موقعْ بُت پرستانِ مَأنستَأن وِردهایِ بی معنی نخَأنید، اوشَأن خیال کوند تکرارِ زیادِ اَمرَه اوشَأنِ دوعا مُستجاب بِه. ⁸ شومَأنْ اوشَأنِ مَأنستَأن نیبید، چون شیمی پئرْ قبلِ اَنکی اونِ جَه بخَأئید شیمی احتیاجاتَ دَأنه. ⁹ پس شومَأنْ اَطو دوعا بوکونید:«ای اَمی پئر کی آسمانِ میَأن ایسَأیی، تی نام مُقدس بیبه. ¹⁰ تی ملکوت برقرار بیبه. تی اِراده، هوطو کی آسمانِ میَأن اَنجام بِهه زمینِ رو هم اَنجام بیگیره. ¹¹ اَمی اِمروزِ نانَ اَمرَه فَأدن، ¹² و اَمی گوناهانَ ببخش، چون اَمَأنَم کسایی کی اَمرَه بدی بوکوددَ بخشیم. ¹³ و اَمرَه آزمایشِ میَأن نأور، بلکی شریرِ جَه خلاصی بدن، چون ملکوت و قوّت و جلال، تا اَبدالآباد تی شینه، آمین.» ¹⁴ چون اگر مردمِ خطایانَ ببخشید، شیمی پئرِ آسمانی هم شمرَه بخشه. ¹⁵ ولی اگر شومَأنْ مردمَ نبخشید، شیمی پئرِ آسمانی هم شمرَه نبخشه. ¹⁶ وختی روزه گیرید، ریاکارانِ مَأنستَأن بداخلاق نیبید، چون اوشَأن خوشَأنِ قیافه یَ وَأگردَأند تا مردمَ بفهماند کی روزه دَأرد. یقین بدَأنید کی اوشَأن خوشَأنِ اَجرَ فَأگیفته دَأرد. ¹⁷ ولی تو وختی روزه گیری، تی سرَ روغن وَأسین و تی صورتَ بوشور ¹⁸ تا تی روزه داری مردمِ ورجَه آشکار نیبه، بلکی فقط تی پئرِ حضور کی نتَأنی بیدینی، و اون پئری کی همه چیَه دینه، ترَه آشکارا اَجر فَأده.

گنجْ آسمانِ میَأن

¹⁹ شیمی ثروتَ زمینِ رو ذخیره نوکونید، جایی کی بیدْ و یا موران زنه، و دوزدانْ تونل زند و اونَ دوزَأند. ²⁰ بلکی شیمی گنجانَ، عالمِ بوجُر، یعنی جایی کی بیدْ یا مورانْ نزنه، و دوزدان نتَأند تونل بزند و اوشَأنَ بودوزَأند ذخیره بوکونید. ²¹ چون هر جایی کی تی گنج نَهَه، تی دیل و فکرم هویَ نَهه. ²² چومْ، بدنِ چراغه، پس هر موقع تی چوم سالم بیبه، تی تومامِ وجود روشنه. ²³ ولی اگر تی چوم فاسد بیبه، تی تومامِ بدن تاریکه. پس اگر نوری کی تی دورون نَهه تاریک بیبه، چی تاریکی عظیمی. ²⁴ هیچکس نتَأنه دو تَه اَربابَ خدمت بوکونه، چون یا اولی جَه نفرت دَأره و دومی یَ دوس دَأره، یا ایته یَ دوچوکه و اوی تَه یَ حقیر دَأنه، نتَأنید هم خدا بنده بیبید هم پولِ بنده.

زندگی بدونِ نگرانی

²⁵ پس شمرَه گویم شیمی زندگی وَسی غصه نوخورید کی چی بوخوریدْ، یا شیمی بدنِ غصه یَ کی چی دوکونید، آیا زندگی، خوراکِ جَه، و بدنْ لباسِ جَه مُهمتر نییه؟ ²⁶ پرنده یانَ فأندرید، نه کارده نه دِرو کوند و نه اَنبارانِ دورون ذخیره کوند، ولی شیمی پئرِ آسمانی اوشَأنِ روزی یَ فَأده. مگر شیمی ارزش اوشَأنِ جَه خیلی ویشتر نییه؟ ²⁷ کَ ی تَه جی شومَأن تَأنه غصه خوردَأنِ اَمرَه ایتَه ساعت خو عمرَ زیادَه کونه؟ ²⁸ چره لباسِ رِه غصه خورید؟ صحرا سوسَنانَ فأندرید چوطو رُشد کوند، نه زحمت کشد نه چیزی بافد. ²⁹ ولی شمرَه گویم بدَأنید کی سلیمانِ پادشاهْ اون همه شکوه و جلالِ اَمرَه هیچموقع لباسی دونکود کی اَ سوسنانِ مَأنستَأن قشنگ بیبه. ³⁰ پس اگر خدا، صحرا علفَ کی امروز نَهه و فردا تنورِ دورون تَأوَأده بِه یَ اَطو قشنگَ پوشَأنه، ای کم ایمانانْ آیا شمرَه خیلی بهتر نوپوشَأنه؟ ³¹ پس غصه نوخورید و نوگوئید کی چی بوخوریم و چی دوکونیم؟ ³² چون بُت پرستان اَ چیزانِ دونبال ایسَأد، ولی شیمی پئرِ آسمانی دَأنه کی شومَأنْ همۀ اَ چیزانَ احتیاج دَأرید. ³³ شومَأن اول خدا ملکوت و اونِ عدالتِ دونبال بِئسید، اونموقع همۀ اَ چیزانْ شمرَه فَأدَه بِهه. ³⁴ پس فردا غصه یَ نوخورید، فردا غصهْ فردا شینه، اِمروزِ گرفتاری اِمروزِ رِه وَسته.