1

¹ جی پولسْ، کی به خواستِ خدا مسیحِ عیسی رسوله، تا کی اِعلام بوکونه هر کی مسیحَ ایمان بأوره حیات جاودانی دَأره، ² به می عزیزِ زَأی تیموتائوس؛ خدایِ پئر و اَمی خداوند عیسی مسیحْ ترَه فیض و رَحمت و سلامتی عَطا بفرمایه.

³ وختی شب و روز می دعایانِ میَأن ترَه یاد اَورم، خدایَ تی وجودِ وَسی شُکر کونم، هون خدایی یَ کی منم می پئرانِ مَأنستَأن ایتَه وجدانِ پاکِ اَمرَه اونَ خدمت کونم. ⁴ وختی یاد اَورم کی خداحافظی موقع چوطو اَشک فوکودی، آرزو کونم دوباره ترَه بیدینم تا می خوشی کامل بیبه. ⁵ به یاد اَورم کی چی ایمانِ بی ریایی دَأشتی، دوروست تی نَه نَه «لوئیس» و تی مار «اَفنیکی» مَأنستَأنْ، و مُطمئنم هَسَه هم تی ایمان هون موقع مَأنستَأن مُحکمه. ⁶ هَنه وَسی خَأیم ترَه یاد بأورم خدا عطایَ کی تی وجودِ دورون نَهَه یَ شعله ور بوکونی، هون عطایی کی وختی تی رو دس بنَم و ترِه دوعا بوکودم ترَه فَأدَه بوبُست. ⁷ چون روحی کی خدا اَمَرَه فَأدَه دَأره، نه روحِ ترسْ، بلکی روحِ قوّتُ مُحبت و اِنضباطه. ⁸ پس اَنکی مردمِ ورجَه اَمی خداوندِ رِه شهادت بدی جَه عار ندَأر، و می وَسی هم خجالت نکش کی اونِ رِه زندانِ دورون ایسَأم، بلکی نیرویِ الهی یَ توکل بوکون و رنج و زحمتی کی انجیلِ وَسی پیش اَیه دورون شریک بوبون. ⁹ خدا اَمَرَه نجات بدَه ئه و دعوت بوکوده تا زندگی مُقدسی بدَأریم، اَنْ اَمی اعمالِ وَسی نییه، بلکی اونِ فیضِ وَسیه کی جی قدیم الاَیام اِراده بوکوده بو و خو فیضَ بواسطۀ مسیحِ عیسی اَمرَه عَطا بوکود. ¹⁰ و هَسَه کی اَمی نجات دهنده مسیحِ عیسی ظهور بوکوده، خدا اِراده آشکارَ بوسته، اون مرگَ جی میَأن اوسَأد و بواسطۀ اِنجیل زندگی اَبدی یَ آشکارَ کود. ¹¹ و من انتخاب بوبُسته دَأرم تا غیریهودیانِ ورجَه اَ اِنجیلِ مُعلم، واعظ و رسول بوبوم. ¹² هَنه وسیه کی اَطو رنج کشَأن درم، ولی عار نَئرم، چون دَأنم کیَه ایمان بأورده دَأرم و یقین دَأرم کی اون قادره اَمانتی کی مرَه بیسپُرده دَأره یَ تا اون روز حفظ بوکونه. ¹³ ایمان و مُحبتی کی مسیحِ عیسی عَطا کونه اَمرَه، اون تعلیمِ صحیحی کی می جَه بیشتَأوسته ایی یَ سخت دوچوک. ¹⁴ و روح القدسِ یاری اَمرَه کی اَمی دورون ساکنه، اون عَطایِ الهی کی ترَه بیسپُرده بوبُسته یَ حفظ بوکون. ¹⁵ هوطو کی خودت دَأنی اِیالتِ آسیا مسیحیان مرَه ترکَ کودد و همه تَه بوشود، حتی فیجِلوس و هِرموجِنس هم مرَه ترکَ کودد. ¹⁶ خداوند اونیسیفوروسِ خانواده ی رَحمت بوکونه کی بارها بأمو می دِئِن رِه و می جانَ تازَه کود، و از اَنکی من زندانی بؤم عار نَأشته و خجالت نکشه یه. ¹⁷ اون وختی فأرسه روم، خیلی می دونبال بگردسته تا مرَه پیدا کود. ¹⁸ خداوندْ اون روزِ عظیمِ رِه کی مسیح وَأگرده، خداوندِ حضورِ جَه اونَ رَحمت بوکونه، تو خودت خُب دَأنی کی اَ مردْ شهرِ اَفِسُسِ دورون چقدر خدمت بوکود.