เศคาริยาห์ได้เขียนถึงประชาชนของยูดาห์ผู้ที่ได้กลับมาจากการเป็นเชลยในบาบิโลน ประชาชนของยูดาห์ยังคงทำบาปเหมือนอย่างที่บรรดาบรรพบุรุษของพวกเขาเคยทำก่อนที่พวกเขาได้ไปเป็นเชลย เศคาริยาห์ได้เรียกร้องให้ประชาชนกลับใจและเชื่อฟังพระยาห์เวห์ และเขาได้เรียกร้องพวกเขาให้รื้อฟื้นพันธสัญญากับพระยาห์เวห์ใหม่ เศคาริยาห์ยังคงเผยพระวจนะเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์และเกี่ยวกับอิสราเอลซึ่งในที่สุดจะชนะเหนือบรรดาศัตรูของพวกเขา (ดูที่: /WA-Catalog/en_tw?section=kt#covenant)
พระธรรมเล่มนี้มีชื่อแต่เดิมว่า "เศคาริยาห์" หรือ "พระธรรมเศคาริยาห์" บรรดาผู้แปลอาจจะตัดสินใจเลือกที่จะเรียกว่า "พระธรรมเกี่ยวกับเศคาริยาห์" หรือ "คำกล่าวของเศคาริยาห์" ก็ได้ (ดูที่: /WA-Catalog/en_tm?section=translate#translate-names)
ผู้เผยพระวจนะเศคาริยาห์ได้เขียนพระธรรมเล่มนี้ระหว่างปี ก.ค.ศ. 520 และ ก.ค.ศ. 518
เศคาริยาห์ได้เผยพระวจนะก่อนสมัยของเอสราและเนหะมีย์ เขาได้เผยพระวจนะในสมัยเดียวกันกับฮักกัย และยังคงเผยต่อไปหลังจากฮักกัย
ชื่อ "อิสราเอล" ได้ถูกใช้ในวิธีที่แตกต่างกันในพระคัมภีร์ ยาโคบเป็นบุตรชายของอิสอัค พระเจ้าได้ทรงเปลี่ยนชื่อของยาโคบเป็นอิสราเอล เชื้อสายของยาโคบได้กลายเป็นชนชาติหนึ่งที่ได้ชื่อว่าอิสราเอลด้วย ในที่สุด ชนชาติอิสราเอลได้แบ่งออกเป็นสองอาณาจักร อาณาจักรทางเหนือมีชื่อว่าอิสราเอล อาณาจักรทางใต้มีชื่อว่ายูดาห์ เศคาริยาห์ใช้คำว่า "อิสราเอล" ในการกล่าวถึงทั้งชนชาติของอิสราเอลและอาณาจักรทางเหนือของอิสราเอล
เศคาริยาห์ได้นำเสนอพระเมสสิยาห์ที่เป็นทั้งกษัตริย์และพระผู้เลี้ยง เศคาริยาห์ได้กล่าวว่าพระเมสสิยาห์จะเสด็จมาและช่วยกู้ประชากรของพระองค์ แต่อย่างไรก็ตาม พระเมสสิยาห์จะถูกแทงด้วย (12:10) และถูกฟันด้วยดาบ (13:7) (ดูที่: /WA-Catalog/en_tw?section=kt#christ)
เศคาริยาห์มักจะพูดถึงวาระสุดท้ายโดยการใช้วลี "วันนั้น" หรือ "ในวันนั้น" เมื่อหมายถึงอนาคต "วัน" ผู้แปลควรระมัดระวังว่าผู้แต่งอาจจะพูดเกี่ยวกับวาระสุดท้ายก็ได้ (ดูที่: /WA-Catalog/en_tw?section=kt#lastday)