¹ بعدِ روزِ سَبّت، مریمِ مَجدَلیه و مریمْ یعقوبِ مارْ و سالومه، روغنِ خوشبو بِهِد تا بوشود و عیسی جنازه یَ تدهین بوکوند. ² اوشَأن روزِ یکشنبه صبحِ زود، پیشتر از اَنکی آفتاب بزنه، بوشود قبرِ سر. ³ و راه میَأن همدیگرَ گوفتد:«کیی سنگَ قبرِ درِ جولو جَه اَمرِه کنار بزنه؟» ⁴ وختی خوب فأندرستد بیدد کی پیلدانه سنگْ قبرِ درِ جولو جَه کنار بنَه بوبُسته. ⁵ پس بوشود مقبره دورون، اویَ ایتَه جوانَ کی سفیده رَخت دوکوده بو بیدد کی راستِ طرف جَه نیشته بو. اوشَأن بترسد. ⁶ اون جوان اوشَأنَ بوگوفت:«نترسید، شومَأن عیسایِ ناصریِ مصلوبِ دونبال گردید؟ اون ویریشته، دِ اَیَ نِئسَه. اَیَ فأندرید، اَن اون جایی ایسه کی اونِ جنازه یَ بنَه بود. ⁷ هَسَه بیشید و اونِ شاگردانَ، مخصوصاً پطرسَ بوگوئید، کی اونْ قبلِ شومَأن شِه جلیل، و هوطویی کی خودش شمرَه بوگوفته بو، اونَ اویَ دینید.» ⁹ وختی یکشنبه صبحِ زودِ رِه عیسی ویریشت، اول از همه مریمِ مَجدَلیه یَ کی اونِ جَه هفتَ دیو بیرون بوکوده بو ظاهرَ بوست. ¹⁰ مریم بوشو و اَ خبرَ شاگردانَ بدَه کی گریه کودد و ماتم بیگیفته بود. ¹¹ ولی اوشَأن باور نوکودد کی عیسی ویریشته و مریمَ ظاهرَ بوسته. ¹² و بعدْ دو نفر دیگر از اوشَأنَ کی شوئون دوبود دهات ظاهرَ بوست. ¹³ اوشَأنم وَأگردستد و دیگرانَ خبر بدَأد، ولی کسی اوشَأنِ حرفَ باور نوکود. ¹⁴ آخرسر عیسی اون یازدَه شاگردَ کی سُفره دور نیشته بود ظاهرَ بوست، و اوشَأنَ اوشَأنِ بی ایمانی و سخت دیلی وَسی توبیخ بوکود، چون کسانی حرفَ کی بوگوفته بود اونَ زنده بیده دَأردْ باور نوکوده بود. ¹⁵ بعد اوشَأنَ بوگوفت:«تمامی دونیایَ بیشید و اَ انجیلِ پیغامَ مردمَ برسَأنید. ¹⁶ هر کی ایمان بأوره و غُسلِ تعمید بیگیره نجات پیدا کونه، و هر کی ایمان نَأوره اونِ رو حُکم بِهه. ¹⁷ کسانی کی ایمان اَورد اَ نشانه اوشَأنَ فأدَه بِهِه کی بتَأند روح هایِ شریرَ بیرون تَأوَأددْ، اوشَأنْ تَأند به زبانهایِ تازه حرف بزند. ¹⁸ اگر لانتی یانَ بیگیرد و یا زَهر بوخورد، هیچ صدمه ایی نیدیند، هر وخت مریضانِ رو دس بندْ اوشَأنْ شفا پیدا کوند.» ¹⁹ وختی خداوند عیسی اَ حرفَ شاگردانَ بزَه، آسمانِ طرف بوجُر بوبورده بوبُست، و خدا راستِ طرف بینیشت. ²⁰ شاگردان بوشودْ، و همه جا اِنجیلَ موعظه کوددْ، و خداوند همْ، اوشَأنِ کارانَ برکت دَئِه و مُعجزاتِ اَمرَه خو کلامَ ثابت کوده. آمین R