¹ عیسی مسیحِ مکاشفه کی خدا اونَ عَطا بوکود تا اونچی کی وَأستی بزودی اِتفاق دکفه یَ خو خادمانَ نیشان بده، اونْ خو فرشته یَ اوسَه کود تا اونَ خو خادمْ یوحنا رِه آشکارَ کونه. ² و یوحنا اونچی کی بیده یَ، یعنی خدا کلامَ و عیسی مسیحِ شهادتَ گواهی دِهه. ³ خوش به حال کسی کی اَ نبوّتانَ خَأنه، و خوش به حال کسانی کی اونَ گوش کوند و طبقِ اونچی کی اونِ دورون بینیویشته بوبُسته عمل کوند، چون بزودی همۀ اَشَأن اِتفاق دکفه. ⁴ یوحنا طرفِ جَه؛ به هفتْ کلیسا کی ایالتِ آسیا میَأن ایسَد. فیض و سلامتی شمره بَأیه، کسی طرفِ جَه کی ایسَه، ایسَه بو، و اَیه، و هفت روحِ طرفِ جَه کی خدا تختِ پِشِ جَه ایسَد، ⁵ و عیسی مسیحِ طرفِ جَه، اونْ شاهدِ اَمینْ و اولین کسی کی مُرده یانِ جَه زندَه بوست، و جهانِ پادشاهانِ فرمانده. اونی کی اَمرَه مُحبت کونه و خو خونِ مرَه، اَمَرَه اَمی گوناهانِ جَه آزادَ کوده. ⁶ و اَمَرَه به سلطنت برسَأنی و کاهن چَأکود، تا خدا، یعنی اونِ پئرَ خدمت بوکونیم، اونَ جلال و قوّت بیبه تا اَبدالآباد، آمین. ⁷ بیدینید، هَسَه اونْ اَبرانِ رو سوارَ بوسته و اَمون دره، هر چومی اونَ دینه، حتی اوشَأنی چوم کی اونَ نیزه بزَد، همۀ جهانِ قؤمانْ وَحشت و ناراحتی جَه گریه کوند، بله، اَطو بِهِه، آمین. ⁸ خداوندْ خدا گویه:«منم "الف" و منم "یا"، منم اون کسی کی؛ ایسَه بو، هَسَه ایسَه، و اَیه، اونْ قادرِ مُطلق» ⁹ منْ یوحنا، شیمی برأرْ، عیسی مسیحِ اتحادِ اَمرَه، مُصیبت و پادشاهی و صبرِ دورونْ شیمی مرَه شریکم. من خدا کلامِ وَسی، و بشارتی کی دربارۀ عیسی مسیحْ بدَمِ وَسی، تبعید بوبُستم جزیرۀ پاتموس. ¹⁰ اون روزْ، خداوندِ روز بو و روحْ مرَه بیگیفت، و پوشتِ سرِ جَه، ایتَه بلندِ آواز، شیپورِ صدا مَأنستَأن بیشتَأوستم ¹¹ کی گوفته:«اونچی کی دینی یَ طوماری رو بینیویس و هفتَ کلیسایی کی ایالتِ آسیا میَأن ایسَأدْ یعنی اَفِسُس، اِسمیرنا، پِرگاموس، تیاتیرا، ساردِس، فیلادِلفیه و لائودیکیه رِه اوسَه کون.» ¹² وَأگردستم تا فأندرم کیسه کی می اَمرَه گب زنه، وختی وَأگردستم، هفتَ چراغدانِ طلا بیدم، ¹³ هفتَ چراغدانانِ میَأن، ایتَه یَ بیدمْ "پسرِ انسانِ" مَأنستَأن بو و ایتَه رَدایِ دراز دوکوده بو و کمربندی طلایی اونِ سینه دور دوَسته بوبُسته بو. ¹⁴ اونِ سر و ریش، پشم و برفِ مَأنستَأن سفید بو، و اونِ چومانْ آتشِ شعله مَأنستَأن بو. ¹⁵ اونِ پاهان مسِ مَأنستَأنْ کی کوره دورون سُرخَ بوسته و بازن صیقل بدَه بوبُسته، اونِ صدا هم سیلابِ غُرشِ مَأنستَأن بو. ¹⁶ خو راستِ دسِ میَأن هفتَ ستاره دَأشته، و اونِ دهنِ جَه شمشیری تیز و دودَم بیرون اَمویه، اونِ صورت زواله آفتابِ مَأنستَأن درخشان بو. ¹⁷ وختی اونَ بیدِم، مُرده مَأنستَأن اونِ پا جیر بکفتم، ولی اونْ خو راستِ دسَ می رو بنَه و بوگوفت:«نوَه ترسِن، من اَول و آخرم، ¹⁸ من زنده بؤم و بمردم، ولی هَسَه تا اَبدالآباد زنده یم، و مُرده یانِ عالمَ و مرگِ کلیدانَ می دسِ دورون دَأرم. ¹⁹ پس اونچی بیده ایی، و اونچی هَسَه دینی و اونچی کی بعداً اتفاق دکفه یَ، همه یَ بینیویس. ²⁰ اونْ هفت ستاره کی می راستِ دسِ میَأن بیده ایی، و اونْ هفتَ چراغدانِ طلایی رازْ اَنه:«اونْ هفتَ ستاره، هفتَ کلیسا فرشته ید، و هفتَ چراغدانم، هفتَ کلیساید.»