1 ای یَهوَه، ای خدایی کی انتقام گیری، ای انتقام گیر خدا، تی قدرتَ نیشان بدن. 2 ای جهانِ داور، ویریز و مغرورانَ سِزا بدن. 3 خداوندا، تا کِی شریران، تا کِی شریران موفق و سربلندَ بود؟ 4 ناروا گب زند، همۀ بدکاران لاف زند، ای خداوند، تی قؤمَ ایشکیند و تی میراثَ ذلیل کوند. 5 بیوه زنَأکَأن و غریبانَ کوشد، و یتیمانَ به قتل رسَأند 6 و گوید: خداوند نیدینه، یعقوبِ خدا اَمی کارانِ متوجه نیه. 7 ای قؤمِ اَحمقان، بفهمید! ای جاهلان، کِی عاقلَ بید؟ اونی کی خودش اَمرَه گوش فَأدَه، نیشتَأوه؟ اونی کی چومَ چَأکود، نیدینه؟ 8 ای قؤمِ اَحمقان، بفهمید! ای جاهلان، کِی عاقلَ بید؟ اونی کی خودش اَمرَه گوش فَأدَه، نیشتَأوه؟ اونی کی چومَ چَأکود، نیدینه؟ 9 اونی کی اُمتانَ سرزنش کونه، آیا سِزا نده؟ اونی کی آدمانَ تعلیم دِهه، خودش متوجه نیبه چی کودَأن درید؟ 10 خداوند، آدمانِ دیلِ فکرِ جَه خبر دَأره و دَأنه کی اوشَأنِ فکرَأن پوچ و بیهوده یه. 11 ای خداوند خوش به حال اون کسی کی تو اونَ اَدب کونی و تی شریعتَ اونَ یاد دهی. 12 روزایی کی تو گوناهکارانَ بلایَ گرفتارَ کونی و سِزا دهی، اَجور شخص آسایش دَأره. 13 خداوند خو قؤمَ فراموشَ نوکونه و خو میراثَ ترکَ نوکونه. 14 ایبار دیگر جی رویِ عدل و انصاف داوری اجرا بِه و عادلان اونِ جَه پوشتیبانی کوند. 15 شریرانِ برابرِ جَه کی می جَه دفاع کونه؟ مردمِ بدکارِ برابرِ جَه کی مرَه یاری رسَأنه؟ 16 اگر خداوند می یاور نوبو تا هَسَه نابودَ بوسته بوم. 17 اونموقع کی فریاد بوکودم و بوگوفتم: می پاهان پرکستَأن دره، تو ای خداوند تی محبتِ وَسی می دسانَ بیگیفتی و وَأنَأشتی بکفم. 18 می اَ دیلِ اَن همه غم و غصه یانِ میَأن، تو مرَه دیلداری دهی و آرامَ کونی. 19 آیا اَ شرورِ حاکمان تی حمایتِ جَه برخوردار بود، اَشَأنی کی به نام قانون هر ظلمی یَ انجام دهد؟ 20 اوشَأن بر علیه دوروستکاران نقشه دیچیند و بی گوناهانَ مرگَ محکوم کوند. 21 ولی خداوند مرِه ایتَه بلند قلعه یَ مَأنه و می پوشتیبانه، می خدا مرِه پناهگاهه. 22 23 اوشَأنِ گوناهَ اوشَأنِ سرِ رو وَأگردَأنه و اوشَأنِ شرارتِ اَمرَه اوشَأنَ جی میَأن بوره، بله، اَمی خدا یَهوَه اوشَأنَ مَحو و نابودَ کونه.