¹ هَلِلویاه، چقد خوبه کی اَمی خدایَ سرودِ اَمرَه پرستش بوکونیم، چی دیلپسند و، چی لذتی دَأره اونِ ستایش. ² خداوند اورشلیمَ دوباره چَأکونه و اسرائیلیانی کی پراکندَه بوسته دَأردَه، دوباره جمعَ کونه. ³ اون بیشکیفته دیلانَ شفا دِهه و اوشَأنِ زخمانَ دوَده. ⁴ خداوند ستاره یانِ حیسابَ دَأره و هر کودام جی اوشَأنَ به نام شِنَأسه. ⁵ اَمی خداوند پیلدانه یه و اونِ قدرت عظیمه، و اونِ حکمتَ نِشَه درک کودَأن. ⁶ خداوند بیچاره یانَ ویریزَأنِه و، شریرانَ زمینِ رو تَأوأده. ⁷ خداوندَ سرودِ اَمرَه شُکر بوکونید. اَمی خدایَ بربطِ صدا اَمرَه ستایش بوکونید. ⁸ اون آسمانانَ اَبرِ اَمرَه پوشَأنه و، زمینِ رِه باران فراهم کونه و، کوه هانِ رو گیاهانَ رویَأنه. ⁹ حیوانانَ غذا دِهه و، کلاچِ جوجه یانِ روزی یَ کی فریاد کوند فأرسَأنه. ¹⁰ خداوند اَسبِ قدرتَ علاقه ای نَئره و انسانِ قدرت اونَ خوشحالَ نوکونه. ¹¹ بلکی خداوندِ رِضا جی کسانی ایسه کی اونِ جَه ترسد و، اوشَأنی کی اونِ رَحمتَ اُمید دَأرد. ¹² ای اورشلیم، خداوندَ ستایش بوکون، ای صَهیون خودتِ خدایَ شُکر بوکون. ¹³ چره کی اون تی دروازه یانَ مُحکمَ کوده و، تی زَأکَأنَ تی دورونِ جَه برکت بدَه دَأره. ¹⁴ اون تی مرزَأنِ طرف صُلح اَوره و تی اَنبارانَ گندمِ جَه پورَه کونه. ¹⁵ خداوند زمینَ دستور دِهه، و هر چی کی فَرمایه فوری انجام بِهِه. ¹⁶ اون برفَ لاحافِ مَأنستَأن زمینِ رو وَأشَأنه و عیازَ خاکسترِ مَأنستَأن همه جا پخشَ کونه. ¹⁷ اون تگرگَ سنگریزه مَأنستَأن فوکونه، کیه کی بتَأنه اونِ سرمایَ طاقت بَأوره؟ ¹⁸ اون خو کلامَ اوسه کونه و یخَأن آبَ بود، و باد اَیه و آبان روانَ بود. ¹⁹ اون خو کلامَ یعقوبَ بوگوفته دَأره و، خو اَحکام و دستوراتَ بنی اسرائیلَ فأدَه دَأره. ²⁰ اون هیچ قؤمِ دیگری اَمرَه اَ کارَه نوکوده، و هیچ قؤمی اونِ شریعتَ نشناسد. هَلِلویاه