¹ ای خداوند، تی رَحمت و انصافَ ستایش کونم، تی حضورِ جَه سرود خَأنم. ² من راهِ دوروستَ پیش گیرم، کِی اَیی می ورجَه؟ خودمِه خانه دورون دیلِ پاکِ اَمرَه زندگی کونم. ³ کارایِ بدَه خودمِه چومِ جَه دورَه کونم، و گومراهانِ کارانِ جَه نفرت دأرم و اوشَأنِ اَمرَه شریک نوبوم. ⁴ آدمایِ نادوروستِ جَه دوری کونم و شرارت و بدی اَمرَه کاری نَئرم. ⁵ کسی یَ کی خو همساده جَه بد گویه، هلاکَ کونم، و مغروران و خودخواهانَ تاب نأورم. ⁶ جی کسانی کی خداوندَ وفادارد، حمایت کونم و اوشَأنَ می کاخِ دورون سامان دهم، و اوشَأنی کی پاک زندگی کوند، هوطویی کی خدا دوست دارَه، می خادم بود. ⁷ آدمِ حیله گر می خانه دورون سامان نیگیره، و دوروغگویَ به خودمِ حضور قبول نوکونم. ⁸ هر روز صبح تمامِ زمینِ شریرانَ هلاکَ کونم، تا خدا شهر جی همۀ بدکاران پاکَ به.