¹ ولی شائول خداوندِ شاگردانِ قتل و تهدیدِ جَه دس بردار نوبو. اون بوشو کاهنِ اَعظمِ ورجَه ² و اونِ جَه نامه هایی بخَأست کی دمشقِ کنیسه یانِ رِه بینیویسه کی اونِ اَمرَه همکاری بوکوند تا اگر زنی یا مردی یَ جی عیسی ایمانداران پیدا کود بتَأنه اوشَأنَ دستگیر بوکونه و بأوره اورشلیم. ³ وختی شوئون دوبو دمشق، ایمرتبه جی آسمان نوری اونِ دؤر بتَأوست، ⁴ اون بکفت زمینِ رو و صدایی جی آسمان بیشتَأوست کی اونَ گوفته: «شائول، شائول، چره مرِه آزار دهی؟» ⁵ اون جواب بدَه: «خداوندا، تو کیسی؟» خداوند جواب بدَه:«من عیسایم، هون کسی کی تو اونَ آزار دهی. ⁶ هَسَه ویریز بوشو شهر، اویَ ترَه گویم کی چی وَأستی بوکونی» ⁷ ولی اوشَأنی کی اونِ اَمرَه همسفر بود ساکت ایسَه بود، چره کی صدایَ ایشتَأوستد ولی کسی یَ نیدِئِد. ⁸ شائول ویریشت بپا بِئسَه، وختی خو چومَ وَأکود نتَأنِست چیزی بیدینه، پس اونِ دسَ بیگیفتد و بوبوردد دمشق. ⁹ اون سه روز بو کورَ بوسته بو و نه چیزی خورده نه وَأخورده. ¹⁰ ایتَه ایماندار دمشقِ دورون زندگی کوده کی اونِ نام «حَنانیا» بو. خداوند رؤیا دورون اونَ ظاهرَ بوست و بفرماست:«ای حَنانیا» جواب بدَه:«بله خداوند» ¹¹ خداوند اونَ بفرماست: «ویریز و بوشو کوچه ای کی اونِ نام ایسِه «راست»، و بوشو یهودا خانه، و اینفرِ دونبال بگرد کی اونِ نام «شائولِ طرسوسی» یه. اون هَسَه دوعا کودَأن دره ¹² و رؤیا میَأن مردی یَ بیده دَأره کی حَنانیا نام دَأره، و اَیه و اونِ رو دس نِهه تا اونِ چومَأن بیدینه» ¹³ حَنانیا جواب بدَه: «خداوندا، دربارۀ اَ شخص خیلیانِ جَه بیشتَأوسته دَأرم کی تی ایماندارانَ اورشلیمِ دورون اَذیت و آزار بوکوده. ¹⁴ و هَ یَم جی کاهنِ اَعظمِ طرف اختیار دَأره تا هر کسی کی ترَه ایمان اَوره یَ دستگیر بوکونه» ¹⁵ خداوند حَنانیایَ بفرماست:«تو وَأستی بیشی. چره کی اَ شخص وسیله ای ایسِه کی من انتخاب بوکودم تا می نامَ اُمتَأن و اوشَأنِ پادشاهان و بنی اسرائیلِ قؤمَ اعلام بوکونه، ¹⁶ من خودم اونَ نیشان دهم کی می وَسی چی مُصیبتانی وَأستی تحمل بوکونه» ¹⁷ پس حَنانیا بوشو و اون خانه یَ بودورون بوشو، و خو دسَ بنَه شائولِ رو و بوگوفت:«ای برَأر شائول، خداوند، یعنی هون عیسایی کی راه دورون ترَه ظاهرَ بوست مرَه اوسه کوده تا دوباره تی چومَأن بیدینه و جی روح القدس پورَه بی» ¹⁸ هو لحظه ایتَه چی پولکِ مَأنستَأن شائولِ چومِ جَه بکفت و اونِ چومَأن دوباره بیده، و اونم ویریشت و هو لحظه تعمید بیگیفت. ¹⁹ بازن غذا بوخورد و دوباره قوّت بیگیفت. شائول چن روزی دمشقِ میَأن ایماندارانِ اَمرَه بِئسَه. ²⁰ بازن بوشو یهودیانِ کنیسه یانِ دورون و شروع بوکود موعظه کودَأن کی عیسی خدا پسره. ²¹ هر کی اونِ گبانَ ایشتَأوسته تعجب کوده و گوفته:«مگر اَن هون کسی نییِه کی اورشلیمِ دورون کسانی کی عیسی نامَ به زبان اَورددَه پریشانَ کوده؟ مگر نَأموبو اَیَ کی اوشَأنَ بیگیره و کاهنان دس فَأده؟» ²² ولی شائول روز به روز قویترَ بوسته و دلایلی اَورده کی دمشقِ یهودیان نِتَأنستد اِنکار بوکوند، و اوشَأنَ ثابت کوده کی عیسی هون مسیحه. ²³ بعدِ مدتی یهودیان توطئه بوکودد کی اونَ بوکوشد. ²⁴ ولی شائول اوشَأنِ نیّتِ جَه خبردارَ بوست. یهودیان شب و روز شهرِ دروازه یأنِ جَه مواظبت کودد تا اونَ بیگیرد و بوکوشد. ²⁵ ولی اونِ شاگردان نیصفِ شب، اونَ ایتَه سبدِ دورون بینیشَأند و شهرِ دیوارِ جَه اوسه کودد بیجیر. ²⁶ وختی شائول فَأرسه اورشلیمَ، بخَأسته کی بیشه باقی شاگردانِ ورجَه، ولی همه اونِ جَه ترسِئِد، چره کی باور نوکودد کی واقعاً ایماندار بوبُسته. ²⁷ آخر سره «برنابا» اونَ بوبورد شاگردانِ ورجَه و اوشَأنِ رِه تعریف بوکود کی اون چوطو دمشقِ راه دورون خداوندَ بیده و خداوند چوطو اونِ اَمرَه گب بزَه دَأره، و اوشَأنَ بوگوفت کی چوطو دمشقِ میَأن شجاعتِ اَمرَه به نامِ عیسی موعظه بوکوده. ²⁸ و اَطو شائول اوشَأنِ ورجَه بِئسَه و آزادانه اورشلیمِ دورون آمد و شُد کوده و آشکارا و بدونِ ترس به نامِ خداوند موعظه کوده. ²⁹ و یهودیانِ یونانی زبانِ اَمرَه گب زَئِه و بحث کوده، جوری کی اوشَأن تصمیم بیگیفتد اونَ بوکوشد. ³⁰ وختی ایمانداران خبردارَ بوستد، اونَ فَأرسَأند قیصریه، و جی اویَ اوسه کودد طرسوس. ³¹ و اَطو کلیسا، همۀ یهودیه و جلیلِ و سامره دورون آرامش پیدا کود. در حالی کی اوشَأن در خداترسی و روح القدسِ تقویت به سر بوردد، کلیسا نفرات هَطو زیادَ بوسته. ³² پطرس هم همه جا گردسته، و ایبار بوشو ایماندارانی دِئِن رِه کی شهرِ «لُدَّه» میَأن زندگی کودد. ³³ در اویَ اینفرَ بیده کی اونِ نام «اینیاس» بو و هشت سال بو کی فلج و زمینگیر بوبُسته بو. ³⁴ پطرس اونَ بوگوفت:«ای اینیاس، عیسی مسیح ترَه شفا دِهه، ویریز و تی رختخوابَ جمعَ کون» اونم هو لحظه ویریشت، ³⁵ و هَنه وَسی همۀ شهرِ لُدَّه و شهرِ شارونِ مردم خداوندَ ایمان بأوردد. ³⁶ و شهرِ یافا میَأن ایتَه ایماندارِ زن زندگی کوده کی اونِ نام «طابیتا» بو، یعنی «غزال». اَ زن خیلی بخشنده بو و همیشه فقیرانِ دسَ گیفته. ³⁷ هو روزَأنِ رِه طابیتا مریضَ بوست و بمرد. اونِ جنازه یَ بوشستد و ایتَه خانه طبقۀ بوجُرِ جَه بنَأد. ³⁸ چون شهرِ یافا شهرِ لُدَّه یَ نزدیک بو و ایمانداران بیشتَأوسته بود کی پطرس شهرِ لُدَّه میَأن ایسَه، دو نفرَ اوسه کودد پطرسِ ورجَه و خواهش بوکودد کی «هر چی سریعتر بیا اَمی ورجَه» ³⁹ پطرس اوشَأنِ اَمرَه راه دکفت و بوشو، وختی شهرِ یافایَ فَأرسه، اونَ بوبوردد اون طبقۀ بوجُری کی جنازه یَ بنَه بود اویَ. بیوه زنَأکان همه تَه گریه کُنان پطرسِ دؤرَ بیگیفتد و خوشَأنِ رخت و لیباسَ کی طابیتا خو زنده بودَأنِ موقع اوشَأنِ رِه بودوخته بو اونَ نیشان بدَأد. ⁴⁰ پطرس همۀ اوشَأنَ جی اوتاق بیرونَ کود و زانو بزَه و دوعا بوکود، بازن رو به جنازه بوکود و بوگوفت:«ای طابیتا، ویریز» اونم خو چومَأنَ وَأکود، و وختی پطرسَ بیدِه راست بینیشت. ⁴¹ پطرسم اونِ دسَ بیگیفت و اونَ به پا بدَأشت. بازن ایمانداران و بیوه زنَأکانَ دخَأد و طابیتایَ زنده اوشَأنَ بیسپُرد. ⁴² اَ خبر همۀ شهرِ یافا دورون چو دکفت و خیلیان خداوندَ ایمان بأوردد. ⁴³ پطرس ایتَه مدت شهرِ یافا میَأن بِئسَه و شمعونِ دَبّاغِ خانه دورون زندگی بوکود.