¹ اَمَأن به عنوان خدا همکاران شیمی جَه خواهش کونیم وَأنَألید خدا فیض شیمی زندگی میَأن بی اثر بیبه. ² چره کی خدا فرمایه:«خودمِ لطفِ موقع ترَه مستجاب بوکودم، و نجاتِ روزِ رِه ترَه یاری بدم» گوش بوکونید، هَسَه خدا لطفِ موقعه یه، و هَ ایمروز اونِ نجاتِ روزه. ³ اَمَأن سعی کونیم جوری رفتار بوکونیم کی کسی ناراحتی یَ باعث نیبیم، نوکونه کسی اَمی خدمتِ جَه ایرادی پیدا کونه و ایمان نَأوره. ⁴ اَمَأن سعی کونیم هر چیزی میَأن ثابت بوکونیم کی خدا خادمانِ واقعی ایسیم؛ هر جور رنج و زَحمتِ موقع، گرفتاری موقع، ⁵ شلاق خوردنِ موقعْ، زندانِ میَأن، مردمِ عصبانی فوتورکستَأنِ موقع، سخت کار کودَأنِ موقع، بیخوابی موقع، ویشتایی موقع، ⁶ زندگی پاک و معرفتِ روحانی و صبروحوصله و مهربانی اَمرَه، و محبتی بی ریا مرَه و پور جی روح القدس، همۀ ثابت بوکودیم کی اَمی اِدعا واقعیه. ⁷ اَمَأن خدا قوّت و عدالتِ اسلحه مرَه، هم حمله موقع و هم دفاع موقع فقط حقیقتَ بوگوفته ایم. ⁸ و چی اَمَرَه احترام بند و چی بی احترامی بوکوند، و چی اَمی جَه تعریف بوکوند و چی اَمَرَه لعنت بوکوند، همیشه خداوندَ وفادار مَأنیم. مردم فکر کوند اَمَأن دوروغ گوئیم، ولی جُز حقیقت چیزی نوگوئیم. ⁹ بی نام و نشانیم، ولی خیلیانم اَمرَه شناسد، همیشه مرگ اَمی دونبال سر ایسَه، ولی هنوز زنده ایم، شکنجه دینیم، ولی هنوز جی پا دنکفته دَأریم. ¹⁰ اِنگار بیشکفته دیلیم، ولی همیشه شادمانیم، فقیرانَ مَأنیم، ولی خیلیانَ گنجهایِ روحانی مرَه ثروتمند کونیم، چیزی صاحاب نیئیم، ولی همه چی دَأریم. ¹¹ ای قُرنتُسِ مردم، اَمَأن چیزی یَ شیمی جَه جیگا ندَه ئیم، هر چی اَمی دیلِ دورون نَهَه بو شمرَه بوگوفتیم و اَمی مُحبتَ شمرَه نیشان بدَه ئیم. ¹² اگر اَمی میَأن هنوز سردی نَهَه، اَن اَمی جَه نیه بلکی شیمی کم محبتی جَه یه. ¹³ شیمی مرَه خودمِ زَأکأنِ مَأنستَأن گب زنم، شومَأنم خودتَأنِ محبتَ اَمَرَه نیشان بدید. ¹⁴ بی ایمانانَ وابستگی هایِ نامناسب ندَأرید، چره کی گوناه و عدالتِ میَأن چی رفاقتی نَهَه، و نور و تاریکی میَأن چی شراکتی؟ ¹⁵ یا مسیح و شیطانِ میَأن چی توافقی نَهه؟ و ایتَه ایماندار و بی ایمانِ میَأن چی شباهتی؟ ¹⁶ و خدا معبدِ میَأن و بُتانِ میَأن چی سلوکی نَهه؟ چره کی اَمَأن خدای زنده معبدیم. هوطو کی خدا بفرماسته دَأره:«اوشَأنِ میَأن ساکن بؤم و اوشَأنِ میَأن راه شؤم، من اوشَأنِ خدا بؤم و اوشَأن می قؤم.» ¹⁷ پس هَنه وَسیه کی خداوند فرمایه:«اوشَأنِ میَأنِ جَه بیرون بأئید و سیوایَ بید و نجسِ چیَه دس نزنید تا من شمرَه قبول بوکونم.» ¹⁸ «من شمره پئر بؤم و شومَأن می پسران و می دختران بید، خداوندِ قادرِ مطلق گویه»