ទំនុកពីសៀវភៅគ្រូចម្រៀង។ ទំនុករបស់កូនចៅលោកកូរេ។ 1 មនុស្សទាំងអស់អើយ ចូរស្តាប់សេចក្ដីនេះ គឺអ្នកទាំងអស់និងហើយដែលនៅក្នុងពិភព ចូរផ្ទៀងត្រចៀកស្តាប់ 2 គឺទាំងអ្នកធំ ទាំងអ្នកតូច ទាំងអ្នកមាន ទាំងក្រគ្រប់គ្នា។ 3 មាត់ខ្ញុំនឹងថ្លែងពីប្រាជ្ញា ហើយចិត្តខ្ញុំនឹងសញ្ជឹងគិតពីសេចក្តីដែលចេះដឹង។ 4 ខ្ញុំនឹងផ្ទៀងត្រចៀកស្តាប់ពាក្យប្រស្នា ខ្ញុំនឹងចាប់ផ្តើមពាក្យប្រស្នារបស់ខ្ញុំតាមសំឡេងស៊ុង។ 5 តើហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំត្រូវភ័យខ្លាចក្នុងគ្រាអាក្រក់ ពេលឃើញអំពើទុច្ចរិត ដែលធ្វើទុក្ខបៀតបៀននៅព័ទ្ធជុំវិញខ្ញុំ? 6 តើហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំត្រូវខ្លាច អស់អ្នកដែលទុកចិត្ត នឹងរបស់ទ្រព្យរបស់ខ្លួន ហើយអួតអាងពីចំនួនទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេ? 7 ប្រាកដមែន គ្មានអ្នកណាម្នាក់ អាចលោះជីវិតបងប្អូនរបស់ខ្លួនបានឡើយ ឬមិនអាចថ្វាយព្រះ ដើម្បីលោះជីវិតខ្លួនបានដែរ 8 ដ្បិតតម្លៃលោះជីវិត នោះថ្លៃណាស់ គ្មានអ្នកណាអាចនឹងបង់ថ្លៃនូវអ្វីដែលយើងជំពាក់បានទេ។ 9 គ្មានមនុស្សណាអាចរស់រហូតទេ ប៉ុន្តែរូបកាយគាត់នឹងមិនត្រូវឃើញរណ្ដៅមរណៈបានឡើយ។ 10 ដ្បិតគេឃើញហើយថា សូម្បីតែអ្នកប្រាជ្ញក៏ស្លាប់ដែរ មនុស្សល្ងង់ និងមនុស្សខ្លៅវិនាសទៅដូចគ្នា ហើយទុកចោលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនឲ្យអ្នក ដទៃ។ 11 ពួកគេគិតក្នុងចិត្តថា ពូជពង្សរបស់គេ នឹងនៅស្ថិតស្ថេរជានិច្ចទីលំនៅរបស់គេនឹងបន្តទៅគ្រប់ជំនាន់ ក៏ផ្ទេទ្រព្យដីធ្លីទៅតាមឈ្មោះរបស់គេ។ 12 ប៉ុន្តែ មនុស្សមិនស្ថិតស្ថេរនៅ ដោយមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះទេ គេដូចជាសត្វតិរច្ឆានដែលត្រូវវិនាសទៅ។ 13 នេះហើយជាអនាគតរបស់មនុស្សល្ងង់ខ្លៅ មនុស្សនឹងបង្ហាញពីអ្វីដែលគេបាននិយាយ។ សម្រាក 14 គេដូចជាចៀមដែលឈានទៅនរក ហើយសេចក្ដីស្លាប់នឹងធ្វើជាអ្នកនាំមុខគេ។ ហើយមនុស្សទៀងត្រង់ នឹងជាន់ឈ្លីគេតាំងពីព្រលឹម រូបកាយរបស់គេនឹងត្រូវសូន្យទៅ នៅស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ ឥតមានទីអាស្រ័យឡើយ។ 15 ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់ នឹងលោះព្រលឹងខ្ញុំ ពីអំណាចនៃ ស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ ដ្បិតព្រះអង្គនឹងទទួលខ្ញុំ។ សម្រាក់ 16 សូមកុំភ័យខ្លាចឡើយ ពេលអ្នកណាម្នាក់មានទ្រព្យ នឹងលើកមុខម៉ាត់ផ្ទះរបស់គេ កាន់តែចម្រើនឡើង។ 17 ដ្បិតកាលគេស្លាប់ទៅ គេមិនអាចយកអ្វីទៅបានទេ ហើយភាពរុងរឿងរបស់គេ នឹងមិនអាចទៅក្រោមជាមួយគេឡើយ។ 18 ក្នុងកាលដែលគេនៅរស់នៅឡើយ ហើយមនុស្សសរសើរដល់អ្នក ពេលអ្នកបានរស់សម្រាប់ខ្លួនឯង 19 ក៏គង់តែនឹងទៅតាមពួកដូនតារបស់ខ្លួន ដែលនឹងលែងឃើញពន្លឺទៀតឡើយ។ 20 មនុស្សដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ តែឥតមានសេចក្តីយល់ដឹង ប្រៀបដូចជាសត្វតិរច្ឆានដែលវិនាស។