दहा कुमारीस्ना दाखला 1 तव्हा स्वर्गाना राज्य दहा कुमारीसने सारखा व्हयी, त्या आपलं दिव्व ल्ही नवर देवला भेटवानी निघण्यात. 2 त्याज्म पाच मूर्ख आसत्याल्या आन पाच शाहण्या असत्याल्या. 3 कारण मूर्ख कुमारीस आपलं दीव्व ल्हीद्या, पण आपले बरोबर त्याल ल्हीद्या नाहा; 4 शाहण्यास आपलं दीव ल्हीद्या आन भांडाम त्याल ल्हीद्या. 5 मग नवर देवला टाईम लागणा आन सगळासला डुकल्या वण्यात आन झोप लागणी. 6 तव्हा निम्मेराती [मध्यरात्री] आशी हाक वनी की, ज्वा नवर देव वना आस, त्याला भेटवानी चला. 7 मग त्या सगळ्या पोऱ्ही उठी आपआपल दिव्व नीट करवा लागण्यात; 8 तव्हा मूर्ख पोऱ्हीस शाहान्ये पोऱ्हीसला आख्या, तुम्हू आम्हाला तुम्ह्ने तेलमहीन काही त्याल आम्हाला दया, कारण आम्ह्न दिव्व हिजात रहित. 9 पण शाहाणीस उत्तर दिद्या की, तुम्हाला आन आम्हाला त्याल पुरणार नाहा, तुम्हू त्याल विकणारक जा आन स्वताने साठी त्याल विकत ल्ह्या. 10 त्या त्याल विकत ल्ह्यावानी गयात आन नवरदेव वना, तव्हा ज्यास्नी तयारी व्ह्य्णेल, त्या त्यान्हे बरोबर मधी लगीनला गयात आन दार बंद व्ह्यना. 11 नतंर ते दुसरे पोऱ्हीस यी आख्या, प्रभुजी, आम्ह्नेसाठी दार उघडा. 12 त्यान्ह् उत्तर दिना मय तुम्हाला खरा आख, मय तुम्हाला ओळख नाहा. 13 म्हणी तुम्हू जागृत ऱ्हा. कारण तुम्हाला ता दिवस आन ती घटका माहीत नाहा. 14 कारण जेप्रमान परदेशी जाणारे एक मानुस्न आपले दासास्ला बोलवी त्यासावर आपली मालमत्ता सोपवी दिना, तेच प्रमाण हाय आस. 15 एकाला त्यान्ह पाच हजार रुपया, एकाला दोन हजार आन एकाला एक हजार आसा त्यान्ह् ज्यान्हे त्यान्हे योग्यता प्रमाण दिना;आन तो प्रदेशला गया. 16 त्याला पाच हजार मिळणालात्यान्ह लगेच जाई त्याजवर व्यापार करणा आन आजून पाच हजार मिळवणा. 17 तसाच ज्याला दोन हजार मिळनाला त्यान्ह् आजून दोन हजार मिळवणा. 18 पण ज्याला एक हजार मिळणाला त्यान्ह् जाई जमीन् खणी आन तीज्म आपले मालक्ना पैसा लपवी ठीवना. 19 मग बरच दिवस ग्याल्यावर ते दासास्ना मालक वना आन त्यासापहीन हिशेब ल्हेवा लागणा. 20 तव्हा ज्याला पाच हजार मिळनल त्यान्ह् आजून पाच हजार आन्ही आखणा, माहाराज आपुनी मजवर पाच हजार रुपया सोपवी दिधेल. ज्वा, त्याजवर महे आजून पाच हजार रुपया मिळवणा आस. 21 त्याला त्यान्हे मालकन आखणा शबास चागले आन ईमानी दासा, तू थोडकेच गोष्टीम विश्वासी रहीनास. मय तुन्ही बरेचज्नास्वर नेमणूक करसुक;तू आपले मालकने आनंदमन सहभागी व्ह. 22 मग ज्याला दोन हजार मिळनल त्यान्ह्पण यी आखणा, माहाराज आपुनी मजवर दोन हजार रुपया सोपवी दिधेल, ज्वा, त्याजवर महे आजून दोन हजार रुपया मिळवणा आस. 23 त्याला त्यान्हे मालकन आखणा, शाब्बास चागले आन ईनामदार दासा, तू थोडकेच गोष्टीम विश्वासू रह्येनास, मय तुन्ही बरेच जनासवर नेमणूक करसूक, तू आपले मालकने आनंदमन सहभागी व्ह. 24 नंतर ज्याला एक हजार मिळनत तोय पण वना आन आखणा, माहाराज मला माहीत अस्ताल की, तुम्हू कठोर माणूस आसत;जय तुम्हू पेरया नाहा तय कापणी करत आन जय पसरी ठुयीत नाहा तहीन गोळा करत. 25 म्हणी मय बीव्ह्ना आन तुम्ह्ना हजार रुपया महे जायी जमीनम लपवी ठीवना, ज्वा ता तुम्ह्ना तुम्हाला मिळणा आस. 26 तव्हा त्यान्हे मालकन त्याला उत्तर दिना, आरे वाईट आन आळसी दासा जय मय पेर नाहा तय कापं आन पसराडी ठिव नाहा तय गोळा कर हाय तुला माहीत आस्ताल का? 27 तर मान्हा पैसा सावकारक ठीवानी अस्ताल, म्हणजे मय आल्यावर मान्हा मला व्याजसगट परत मिळतात. 28 त्र मग त्या हजार रुपया त्यासपहिन ल्ह्या आन ज्यान्हे जवळ दहा हजार आसत त्याला द्या, 29 कारण जे कोणाक आस त्याला दिले जाही आन त्याला भरपूर व्हयी;आन जे कोणाने जवळ नाहा त्यान्हे जवळ जा आसयी ता सुद्ध त्यासपहीन काढी ल्हील्या जाही. 30 आन हे उपयोगी नाहा पडणारे दासला बाहेरचे अंधारम टाखा, तय रडणा आन दातखाना चालयी. 31 जव्हा मनुष्यांना पोऱ्या आपले वैभवन सगळे देव दुतासनेसग यीही;तव्हा तो आपले वैभवशाली राजासनवर बसयी; 32 त्यान्हे पुढ सगळ राष्ट एकठीकानी गोळा करहइत, आन जसा मेंढपाळ शेरडासपहीन मेंढर वेगळ कर तसा तो त्यासाला एकमेका सपहीन वेगळा करहयी. 33 आन मेंढरासला तो आपले उजवीकड आन शेरडासला डावीकड ठीवयी. 34 तव्हा राजा आपले उजवीकडचसला आखयी, अहो मान्हे आबास्ने आशीर्वादितास्व, या, जा राज्य जगणे सुरवात पहिन तुम्ह्ने करता तयार करेल आस. ता वतान ल्ह्या. 35 कारण मय भुकेला आस्ताल, तव्हा तुम्हू मला खावानी दिद्या, तान्हेला अस्ताल तव्हा मला प्यावानी पाणी दिद्या, परखा अस्ताल तव्हा मला घरम ल्हीद्या. 36 उघडा अस्ताल तव्हा, मला कपड दिद्या, आजारी अस्ताल तव्हा मला भेटवानी वनत, बंदीशाळाम आसताल तव्हा तुम्हू मस्क वनत. 37 तेवेळेस नीतीमान त्याला उत्तर दित की. प्रभुजी आम्हू तुम्हाला कव्हा भुकेला जुई खावानी दिद्या? कव्हा तान्हेला जुई प्यावानी पाणी दिद्या? 38 तुम्हाला परखा जुई कव्हा घरम ल्हित? उघडा जुई कव्हा कपड दित? 39 आन तुम्हाला आजारी किंवा बंदी शाळाम जुई कधी आम्हू तुम्हाक वनत? 40 तव्हा राजा त्यासाला उत्तर दीही, मय तुम्हाला खरा आख की, जेआर्थी तुम्हू हे मान्हे लहान भाऊस पैकी एकाला करया ते अर्थी ता मलाच करया आस. 41 मग डावीकडचा सला तो आखयी, अहो शापित लोकास्वो मस्पहीन निघा आन सैतान आन त्यान्ह दूत यास्नेसंग जो सार्वकालिक नरक तयार करीत त्याज्म जा. 42 कारण मय भुकेला अस्ताल तव्हा तुम्हू मला खावानी दिद्या नाहा, तान्हेला अस्ताल तव्हा मला प्यावानी पाणी दिद्या नाहा. 43 परखा अस्ताल तव्हा मला घरम ल्हीद्या नाहा, उघडा अस्ताल तव्हा कपड दिद्या नाहा, आजारी आन बंदी शाळाम अस्ताल तव्हा मला भेटवानी वनत नाहा. 44 तेवेळेस हेयपन त्याला उत्तर दित, प्रभुजी आम्हू कधी तुम्हाला भुकेला, तान्हेला, परखा, उघडा, आजारी, किंवा, बंदी शाळाम जोध्या आन तुम्ह्नी सेवा करया नाहा? 45 तव्हा तो त्यासाला उत्तर दीही, मय तुम्हाला खरा आख की, जे अर्थी हे ल्हानास पैकी एकाला पण काही करया नाहा, ते अर्थी ता मला करया नाहा. 46 ते तर सार्वकालिक शिक्षा भोगवानी जाहीत, आन नीतीमान सार्वकालिक जीवन उपभोगवानी जाहीत.