अध्याय २३

शास्री आन परुशी यास्ना निषेध [विरोध] 1 तव्हा येशून सगळे लोकास्ला आन आपले शीष्यासला आखणा. 2 शास्री आन पारुशी हे मोशाने आसानवर बसनल. 3 म्हणी ते जा काही तुम्हाला आखयीत ता सगळा मनन करा आन पाळत जा. पण त्यास्ने कृती प्रमाण करू नका, कारण ते आखत पण तस वागत नाहा. 4 ते जड वझा बाधी ते लोकास्ने खांदावर देत, पण ता काढ्वानी ते स्वता बॉट सुद्ध लावत नाहा. 5 आपलं सगळ काम लोकास जवा म्हणी ते तसं करत, ते आपलं मंत्रीपद रुंद आन आपला गोंडा मोठा करत. 6 जेवाननेवेळेस मांनी जागा म्हणजे म्ह्त्वानी जागा, सभास्तान्म मोकानी जागा. 7 बाजार म नमस्कार ल्हेवानी आन लोकास पहिन गुरुजी आखी ल्हेवानी त्यासाला आवडाय. 8 तुम्हू तरी आपल्याला गुरुजी आखी ल्हीवू नका, कारण तुम्ह्ना गुरु एक आस आन तुम्हू सगळ भाऊ भाऊ आसत. 9 पुर्थ्वीवर कोणाला आपला आबास आखू नका, कारण तुम्ह्ना आबास एक आस तो स्वर्गीय आस. 10 तसच आपल्याला स्वामी आखी ल्हीवू नका, कारण तुम्ह्ना स्वामी एक आस, तो ख्रिस्त आस. 11 पण तुम्हामन जो मोठा आसयी त्यान्ह् तुम्ह्ना सेवक व्हवा. 12 जो कोणी स्वताला उंच करयी तो नमविला जाही. आन जो कोणी स्वताला नमवयी त्याला उंच केले जाही . 13 अहो शास्र्यास्वो, अहो परुशास्वो, ढोग्यासवं, तुम्ह्नी केव्हढी दुर्दशा व्हयी'कारण तुम्हू लोकास्ला स्वर्गाना राज्य बंद करत, तुम्हू स्वता;मधी जात नाहा आन जे जात त्यासाला पण तुम्हू मधी जाऊ देत नाहा. [ 14 अहो शास्र्यास्वअहो परुशास्व, ढोग्यास्व तुम्ह्नी केव्हढी दुर्दशा व्हयी' कारण तुम्हू विधवास्न घर खायी टाखत आन ढोगान लाब लाब प्रार्थना करत. यानेमुळ तुम्हाला ज्यास्त शिक्षा व्हयी. ] 15 अहो शास्र्यास्व, अहो परुशास्व, ढोग्यास्व, तुम्ह्नी केव्हढी दुर्दशा व्हयी'कारण तुम्हू एक विश्वास्नारा मीळावाणेसाठी समुद्र आन भूमी पालथी घालत आन तो मिळणा म्हणजे तुम्हू त्याला आपले पेक्षा दुप्पट आसा नरक ना पोऱ्या बनवत. 16 अहो आधाळे, वाटाड्यास्व तुम्ह्नी केव्हढी दुर्दशा व्हयी. तुम्हू आखत, कोण्ह देऊळनीशपथ ल्हीद्या तर त्याज्म काय नाहा. पण कोण्ह देऊळने सोनानी शपथ ल्हीना तर मात्र तो बांधला जाय. 17 अहो, मुर्खास्व आन आधाळास्व याजम्हीन मोठा कोणता? ता सोना का ज्यान्हे योग्य ता सोना पवित्र व्हयेल ता देऊळ? 18 तुम्हू आखत, कोण्ह वेधीनी शपथ ल्हीद्या तर त्यज्म काय नाहा, पण कोण्ह त्याज्वरचे अर्पनी शपथ ल्हीद्या तर तो बाधला जाय. 19 अहो अधांळास्व याजम्हीन मोठा कोणता? अर्पण का अर्पण पवित्र करणारी ती वेधी? 20 म्हणी जो कोणी वेधीनी शपथ ल्हेय तो तिन्ही आन तिजवर जा काही आस त्यान्ही शपथ ल्हेय, 21 आन जो मंदीरनी शपथ ल्हेय तो त्यान्ही आन त्याज्म रहणारनी शपथ ल्हेय, 22 आन जो स्वर्गानी शपथ ल्हेय तो देवने राजास्न्नी आन त्याजवर बसणारनी शपथ ल्हेय. 23 अहो शास्र्यास्व, अहो परुशास्व, ढोग्यास्व, बडीशेप आन जिरे याना दशांश तुम्हू देत, आन नियमशास्रामधल्या मुख्य गोष्टी म्हणजे न्याय, द्या आन विश्वास ह्या तुम्हू सोडीत;ह्या करवानी आसत्याल्या, तरी त्या सोड्वानी पाहिजेत आसा नाहा. 24 अहो अधांळास्व वाटाड्यास्व, तुम्हू मुरकुट [माशी] गाळी काढत आन उंट गिळी टाखत. 25 अहो शास्र्यास्व, अहो परुशास्व, ढोग्यास्व, तुम्ह्नी केव्हढी दुर्दशा व्हयी, तुम्हू ताटवाटी बाहेरून धुई काढत, पण ती मधून अशुद्ध गोष्टीसकरी भरेल आस. 26 आरे आंधाळा परुशी, पहिल्यादा वाटी मधून धुई काढ म्हणजे ती बाहेरूनयपन धुई निघयी. 27 अहो शास्र्यास्व, अहो परुशास्व, ढोग्यास्व, तुम्ह्नी केव्हढी दुर्दशा व्हयी'कारण तुम्हू चुना लावेल कबरनेसारख आसत;त्या भाहेरून खरोखर भारी दिसत. पण मधी मरेल माणसास्ने हाडासकरी आन सगळे प्रकारने घानीकरी भरेल आसत. 28 तसच तुम्हूपन लोकास्ला बाहेरून नीतीमान दिसत;पण मधी ढोगान आन अशुध्तेन भरेल आसत. 29 अहो शास्र्यास्व, अहो परुषास्व ढोग्यास्व तुम्ह्नी केव्हढी दुर्दशा व्हयी'कारण तुम्हू संदेशष्ट्यासन्या कबरा बांधत आन नीतीमान लोकास्न खड्डग्ग सजवत. 30 आन आखत; आम्हू आपले पूर्वजास्ने काळम आस्तत तर संदेशष्ट्यासना रक्तपात करवानी त्यास्न साथीदार व्ह्तत नाहा. 31 याजवरीन तुम्हू संदेशष्ट्यासन घात करणारास्न पोरह आसत. आशी स्वताने विरुद्ध तुम्हू साक्षा देत. 32 तव्हा तुम्हू आपले पुर्वजास्न माप भरा. 33 अहो सापास्व सापणे पील्लास्व, तुम्हू नरक दंड कसा चुकवसान? 34 म्हणी ज्वा, मय तुम्हाक संदेष्ट, ज्ञानी आन शास्री यासाला पाठ्व, तुम्हू त्याजम्ध्ले बरेच जणासला जीवच मारसान, आन वधस्तभवर खीळसान, आन बरेच ज्नासला तुम्हू आपले सभास्तानम फटक मारसान आन नगर नगरम त्यास्ना पाटलाग करसान, 35 यान्हेमुळ की, नीतीमान हाबेल यान्हे रक्तपात पहिन वेधी आन पवित्रस्थान यास्नेमधी ज्याला तुम्हू जीवच माऱ्या तो बरखाना पोऱ्या जखऱ्या यान्हे रक्तापोह्तर, जे सगळे नीतीमान लोकास्ना रक्त पृथ्वीवर पाड्नाम वना त्यास्ना दोष तुम्हावर यावा. 36 मय तुम्हाला खरा आख, ह्या सगळ्या गोष्टी हे पिढीवर यीहीत. 37 येरुशलेमे, येरुशलेमे संदेशष्ट्यासना घात करणारे, आन तुस्क पाठवेल लोकास्ला दगडमार करणारे, जशी कोबडी आपले पील्लास्ला पंखासखाली एकवट कर, तसाच तुन्हे लेकरा बाळासला एकवट करवानी किती तरी वेळा मान्ही ईछा आस्तेल, पण तुम्ह्नी ईच्छा नस्तेल. 38 ज्वा तुम्ह्ना घर तुम्हावर सोडीत, 39 मय तुम्हाला आख, आतापहीन तो, प्रभूने नांवान येणारा तो धन्यवादित, 'आस तुम्हू आकसानं तव्हर मय तुम्ह्ने नद्र पडणार नाहा.