यहूदान केलेला विश्वासघात 1 बेखमीर भाकरीना सण, ज्याला वल्हांडण आसा आखत, तो जवळ वन्हांल; 2 तव्हा मुख्य याजक व शास्त्री हे त्यान्हा घात कसा करवा हे विषयी विचार करत आसनलत; कारण त्यासाला लोकासनी भीती वाटती. 3 तव्हा बारा प्रेषितासपैकी जो एक यहूदा, ज्याला इस्कर्यत म्हणत, त्याजम शैतान शिरणा; 4 तो मुख्य याजक व सरदार यासात्याव गया आन त्यास्ने हाती त्याला कसा धरी द्यावा हे विषयी त्यान्ह त्यास्ने संग बोलना करणा 5 तव्हा त्यासाला आनंद व्ह्यना व त्यास त्याला पैसा द्यावानी करार कऱ्या. 6 त्याला ता मान्य व्ह्यना आन गर्दी नसही तव्हा त्यास्ने हाती त्याला धरी देवानी तो संधी शोधू लागणा. 7 नंतर जे दिवस वल्हांडणना यज्ञपशु मारवानी ता बेखमीर भाकरीना सण वन्हा. 8 तव्हा त्यान्ह पेत्र व योहान यासाला आसा आखी पाठवना की, आपण वल्हांडण सणना भोजन करवा म्हणी तुम्हू जाई आपलेसाठी तयारी करा. 9 ते त्याला आख्या, आम्हू त्यान्ही तयारी कय करवा म्हणी आपली इच्छा आस? 10 त्यान्ह त्यासाला आखणा, तुम्हू नगरमं प्रवेश केल्यावर पाणीनी घागर ल्ही जाणारा एक माणूस तुम्हाला भेटही, तो जे घरमं जाही तय त्यान्हे माघ जा; 11 आन ते घरने धनीला आसा आखा, गुरुजी तुम्हाला विचारत, मला मान्हे शिष्यासह वल्हांडणना भोजन करता येही आशी पाहुण्यासनी खोली कय आस? 12 मग तो तुम्हाला सज्ज केलेली मोठी माडी दाखवी, तय तयारी करा. 13 तव्हा ते गयत व त्यान्ह आखले प्रमाण त्यासाला दिसणा, आन त्यास वल्हांडणनी तयारी कऱ्या. 14 नंतर वेळ व्ह्यनी तव्हा तो जेवानी बसना व त्यान्हेबरोबर प्रेषितही बसनत. 15 तव्हा तो त्यासाला आखणा, मय दुखः भोगवाने पूर्वी हाय वल्हांडनना भोजन तुम्ह्नेबरोबर करवा आशी मान्ही फार उत्कंट इच्छा आसनेल, 16 कारण मय तुम्हाला आख का, देवने राज्यामं हाय पूर्ण होईपर्यंत मय हाय भोजन परत करणार नाहा. 17 मग प्याला हातमं ल्ही व उपकार स्तुती करी त्यान्ह आखणा, हाय ल्या व आपल्यामं यान्ही वाटणी करा; 18 कारण मय तुम्हाला आख का, देवना राज्य येईपर्यंत द्राक्षवेलना उपज हे पुढ मय पिणार नाहा. 19 मग त्यान्ह भाकरी ल्ही व उपकारस्तुती करी ती मोडना आन त्यासाला दी आखणा, हाय मान्हा शरीर आस; ता तुम्ह्नेसाठी दिला जात आस. मान्हे स्मरणार्थ हाय करा. 20 तेच प्रमाण भोजन झाल्यावर त्यान प्याला ल्ही आखणा, हाय प्याला मान्हे 'रक्तमं' नवा 'करार' आसं. ता रक्त तुम्ह्नेसाठी ओतला जात आसं; 21 पण पहा, मला धरी देणाराना हात मान्हेबरोबर मेजवर आसं. 22 मनुष्याना पुत्र ठरलेप्रमाण जाय खरा; पण ज्यान्हे हातुन तो धरी दिन्हा जाणार ते माणूसनी केवढी दुर्दशा होणार! 23 तव्हा आपलेपैकी जो आसा करणार आसं तो कोण आसं, यान्हा ते आपल्यामं विचार करू लागनत. 24 आणखी, आपलामं कोण मोठा मानला जात आसं, हे विषयी त्यासामं वाद व्ह्यना. 25 तव्हा त्यान्ह त्यासाला आखणा, परराष्ट्रीयसन राजे त्यासावर प्रभुत्व करत आन जे त्यासावर अधिकार गाजवत त्यासाला ते परोपकारी आसा आखत; 26 पण तुम्हू तसा नसवा; तर तुम्हामं जो मोठा तो धाकटाने सारखा व जो पुढारी तो सेवा करणारेसारखा आसावा. 27 मोठा कोण? भोजनला बसणारा का सेवा करणारा? भोजनला बसणारा का नाहा? मय तर तुम्हामं सेवा करणारेसारखा आसं. 28 मान्हे परीक्षामं मान्हेसंग टिकून राहिलेलं तुम्हुच आसत. 29 जसा मान्हे पित्यान मला राज्य नेमी दिन्हा तसा मय पण तुम्हाला नेमी देय. 30 हेसाठी का, तुम्हू मान्हे राज्यामं मान्हे मेजवर खावा व प्यावा, आण राजासनवर बशी एस्त्राएलने बारा वंशना न्याय करवा. 31 शिमोना, शिमोना, पहा, तुम्हाला गहूने सारखा चाळवा म्हणी सैतानन मागणी करणा; 32 परंतु तुन्हां विश्वास ढळवा नाहा म्हणी तुन्हेसाठी मय विनंती करणा आसं; आन तू वळणास म्हणजी तुन्हे भावासला स्थिर कर. 33 त्यांन त्याला आखणा, प्रभुजी, मय आपलेबरोबर तुरुंगमं जावानी व मरवानीही तयार आसं. 34 त्यान्ह आखणा, पेत्र, मी तुला आख, तू मला ओळख हाय तीन वेळा नकारीस तोपर्यंत आज कोंबडा अरावणार नाहा. 35 आणखी त्यान्ह त्याला आखणा; मय तुम्हाला पिशवी, झोळी व पायताण घेतलेशिवाय पाठवणा तव्हा तुम्हाला काही उणा पडणा का? त्यास आख्या, नाहा. 36 त्यान्ह त्यासाला आखणा, पण आता तर ज्यासने जवळ पिशवी आसं त्यान्ह ती ल्हेवा; तसाच झोळीपण ल्यावी आन ज्यान्हेजवळ तरवार नाहा त्यान्ह आपलं वस्त्र विकी ती विकत घ्यावी. 37 मय तुम्हाला आख तो अपराधीसमं गणलेला आसनाल, आसा जो शास्त्रलेख आसं तो मान्हे ठायी पूर्ण झाले पाहिजे कारण मान्हेविषयीन्या गोष्टी पूर्ण होत आसत. 38 त्यास आख्या, प्रभुजी, पहा उथी दोन तरवारी आसत त्यान्ह त्यासाला आखणा, पुरे. 39 मग तो बाहेर यी आपले परिपाठाप्रमाण जैतूनने डोंगरत्याव गया व त्यान्ह शिष्यही त्यान्हे मागोमग गयत 40 ते ठिकाणी आल्यावर त्यान्ह त्यासाला आखणा, तुम्हू परीक्षामं पडवा नाहा म्हणी प्रार्थना करा. 41 मग त्यासापहिन सुमारे धोंडाने टप्पाइतका तो लांब गया, आन त्यान्ह गुडघ टेकी आशी प्रार्थना करणा. 42 हे पिता, तुन्ही इच्छा आसनी तर हाय प्याला मजपहिन दूर कर. तरी मान्हे इच्छाप्रमाण नको तर, तुन्हे इच्छा प्रमाण होऊ दे. 43 तव्हा स्वर्गमहीन एक देवदूत यी आपल्याला शक्ती देतानी त्यान्ह पाहीना. 44 मग अत्यंत विव्हळ होई त्यान्ह अधिक आग्राहान प्रार्थना करणा, तव्हा रक्तान मोठमोठ थेंब भूमीवर पडवा आसा त्यान्हा घाम पडत आसनाल. 45 प्रार्थना करी उठल्यावर तो शिष्यासने जवळ वन्हा तो ते खिन्न झालेमुळे झोपी गेलेलं त्याला दिसनत. 46 त्यान्ह त्यासाला आखणा, झोप का ल्हेत? तुम्हू परीक्षामं पडवा नाहा म्हणी उठी प्रार्थना करा. 47 तो बोलत आस इतकामं पहा, लोकसमुदाय वन्हां, त्याजमं यहूदा नावना बारामधला एकजण त्यास्न्हे पुढ चालत आसनाल; तो येशुना चुंबन लेवानी त्यान्हेजवळ वन्हां. 48 येशू त्याला आखणा, यहूदा, चुंबन ल्ही मनुष्यने पुत्रला धरी देस काय? 49 त्यान्हे भोवती जे आसनलत ते आता का होणार हाय ओळखी त्याला आखनत, प्रभुजी, आम्हू तरवार चालवावी का? 50 त्यासामधले एकानं प्रमुख याजकने दासवर प्रहार करी त्यान्हां उजवा कान छांटी टाकणा. 51 तव्हा येशून आखणा, एवढा होऊ द्या, आन त्यान्ह त्यान्हे कानला स्पर्श करी त्याला बरा करणा. 52 जे मुख्य याजक, मंदिरन सरदार व वडील त्याजवर चाली वन्हलत त्यासाला येशू आखणा, जसा लुटारूवर जावा तसं तुम्हू तरवारी व सोट ल्ही निघनत का? 53 मय रोज मंदिरमं तुम्ह्नेसंग आसं तरी तुम्हू मजवर हात टाक्या नाहा, पण हि तुम्ह्नी घटका आन अंधारनी सत्ता आसं. 54 मग त्यासं त्याला पकडी चालव्या व प्रमुख याजकने घर लिद्या; तव्हा पेत्र दुरून माग माग चालू लागणा. 55 ते आंगणने मध्यभागी विस्तव पेटवी एकत्र बसनलत, त्यासामं पेत्र जाई बसना. 56 तव्हा ऐके दासीनं त्याला विस्तवने उजेडमं बसलेला पाही त्यासत्याव टक लाई आखणी, हायपण त्यान्हेसंग आसनाल. 57 पण ता नाकारी त्यान आखणा, बाई, मय त्याला ओळख नाहा. 58 काही वेळान दुसरे एकानं त्याला पाही आखणा, तू पण त्यासामधला आसं, पेत्रन आखणा, गृहस्था, मय नाहा. 59 सुमारे एक तास झाल्यावर आणखी एकजण खात्रीपूर्वक आखू लागणा, खरोखर हाय पण त्यान्हे संग आसनाल; हाय गालीलीच आसं. 60 पेत्रन आखणा, गृहस्था, तू का बोलस त मला समज नाहा. आसा तो बोलत आसं इतकामं कोंबडा आरवना. 61 तव्हा प्रभून वळी पेत्रात्याव दृष्टी लावणा; आन आज कोंबडा आरवाणे आधी तू तीन वेळा मला नाकारीस, आसा जा प्रभून पेत्रला आखणाल ता त्याला आठवणा. 62 मग तो बाहेर जाई मोठे दुखान रडणा. 63 जे लोकास येशूला धरेल आसनाल ते त्यान्ही कुचेष्टा करीत त्याला मारत आसनलत. 64 त्यासं त्यान्ह डोळ बांधी त्याला विचाऱ्या, अंतर्ज्ञानवार बोल, तुला कोण माऱ्या? 65 आंन नाना प्रकारने शब्द बोली त्यास त्यान्ही निंदा कऱ्या. 66 मग उजाडल्यावर लोकासना वडीलमंडळ, मुख्य याजक व शास्त्री एकत्र जमनत; आन ते त्याला आपले न्यायसभामं लीजाही आखणत, 67 तू ख्रिस्त आशीस तर आम्हाला आख, त्यान्ह त्यासाला आखणा, मय तुम्हाला आखणा तरी तुम्हू मुळीच विश्वास धरणार नाहा; 68 आन मय विचारना तरी तुम्हू उत्तर देणार नाहा; 69 तथापि हे पुढ मनुष्यना पुत्र' सर्वसमर्थ देवने उजवीकडे बसही;. 70 तव्हा ते सर्वास आख्या, तर तू देवना पुत्र आसस का? , तुम्हू आखत का मय आसं. 71 तव्हा त्यास आख्या, आपल्याला साक्षिनी आणखी का गरज? आपण स्वता यान्हे तोंडना ऐकेल आसं.