अध्याय ९

जन्मआंधळाला डोळ देणे 1 तो तिकडून जात असतान जन्म पहिन एक माणूस त्यान्हे दृष्टीला पडणा. 2 तव्हा त्यान्हे शिष्यास त्याला विचाऱ्या, गुरुजी, कोनाने पाप ने मूळ हो असा जन्मला वन्हा? ह्यान्हे का ह्यान्हे आई बापासस्ने? 3 येशून उत्तर दिन्हा, ह्यान्ह किवा ह्यान्हे आई बापास पाप कऱ्या असा नह, तर ह्यान्हे ठायी देवन कार्य प्रगट व्हवा म्हणी हो जन्मना आंधळा जन्मला वन्हा. 4 ज्यान्ह मला पाठवणा त्यान्ह काम दिवस आसत तोपर्येंत आपल्याला केले पाहिजेत. रात्र येणार आस तीजम कोणाला पण काम करता येणार नहा. 5 मय जगम आस तो पर्येंत मय जगणा प्रकाश आस. 6 असा बोली तो जमीनवर थुकना, थुकावार त्यान्ह चिखल करणा, तो चिखल त्यान्हे डोळासला लावणा, 7 आन त्याला आखणा, जा, शिलोह [म्हजी पाठवलेला] नावने तळाम धू. मग त्यान्ह जाई धुवना व त्याला दिसवानी लागणा. 8 ह्याजवरून शेजारी पाजारी व ज्यास त्याला पूर्वी भिक मागतान जोध्याल त्यास आख्या, भिक मागत बसणारा तो होच नहा काय? 9 कित्येकास आख्या तोच हो दुसर आखतत, नहा, हो त्यान्हे सारखा आस;त्यान्ह आखणा मय तोच आस. 10 ह्यावरून त्यास त्याला आख्या, तुन्ह डोळ कस काय उघडनत? 11 त्यान्ह उत्तर दिन्हा, येशू नावने मनुष्यान चिखल करी मान्हे डोळासला लावणा आन मला आखणा, शोलोहवर जाई धू, मय जाई धुवना आन मला दृष्टी वन्ही. 12 तव्हा त्यास त्याला आख्या, तो काय आस? त्यान्ह आखणा, मला माहित नहा. 13 मग जो आधी आंधळा आसनाल त्याला त्यास परुशीस त्याव ली गयत. 14 जे दिवस येशून चिखल करी त्यान्ह डोळ उघडना तो दिवस शब्बाथ आसनाल. 15 म्हणी परुश्यास त्याला परत विचाऱ्या, तुला दृष्टी कशी वन्ही? त्यान्ह त्यासाला आखणा, त्यान्ह मान्हे डोळासला चिखल लावणा, व तो मय धुई टाकल्यावर मला दिसू लागणा. 16 ह्याजवरून परुश्यास महीन कित्येकास आख्या, हो मनुष्य देव पहिन नहा, कारण तो शब्बाथ पाळ नहा, दुसरास आख्या, पापी मनुष्य अस चिन्ह कसा काय करू शकत आस? 17 म्हणी त्यास परत ते आंधळाला आख्या, त्यान्ह तुन्ह डोळ उघडना तर त्यान्हे विषयी तू का आखस? त्यान्ह आखणा तो संदेष्टा आस. 18 यहुद्यास ते दृष्टी प्राप्त व्हयेल माणूसने आई बापासला बोलवी विचारपूस करी पर्येंत, तो आधी आंधळा आसी आता त्याला दिसत आस, हाय खरा मान्या नहा. 19 त्यास त्याला विचाऱ्या, तुमना जो पोऱ्या जन्मना आखत तो होच का? तर त्याला आता दृष्टी कशी वन्ही? 20 त्यान्हे आई बापास उत्तर दिद्या, हो आमना पोऱ्या आस व तो आंधळा जन्मायणा हाय आम्हाला माहित आस; 21 तरी आता त्याला दृष्टी कशी वन्ही हाय आम्हाला माहित नहा;किवा त्यान्ह डोळ कोण उघड्या हाय पण आम्हाला माहित नहा, त्याला विचारा, तो. वयम वन्हा आस, तो स्वतःने विषयी आखयी. 22 त्यान्हे आई बापासला यहुद्यासना भ्याव आसनाल म्हणी त्यास असा आख्या;कारण हो ख्रिस्त आस असा कोण पत्करल्यावर त्याला सभाबहीष्कृत करावा असा यहुद्यासना आधीच एकमत व्ह्येल आसनाल. 23 त्यान्हेमूळ त्यान्हे आई बापास आख्या तो वयम वन्हा आस त्याला विचारा. 24 मग जो मनुष्य आधी आंधळा आसनाल त्याला त्यास दुसारून बोलवी आख्या, देवना गौरव कर, तो मनुष्य पापी आस हाय आम्हाला माहित आस. 25 ह्यावरून त्यान्ह उत्तर दिन्हा, तो पापी आस किवा नहा हाय मला माहित नहा, पण मला एक गोष्ट माहित आस का, मय आधी आंधळा आसनाल व आता मला दिस. 26 ह्यावरून त्यास त्याला आख्या, त्यान्ह तुला का करणा? त्यान्ह तुन्हा डोळ कसा उघडना? 27 त्यान्ह त्यासाला उत्तर दिन्हा, आताच मय तुम्हाला आखणा तरी तुम्हू एक्या नहा, परत एकवानी इच्छा कजा करत? 28 तव्हा त्यास त्यान्ही हेटाळणी करी आख्या, तू त्यान्हा शिष्य आसस आम्हू मोशेन शिष्य आसत. 29 देव मोशेने बरोबर बोलणा हाय आम्हाला माहित आस:हो कयला आस हाय आम्हाला माहित नहा. 30 ते माणूसन त्यासाला उत्तर दिन्हा, हायच तर मोठा आश्चर्य आस का, तो कयला आस हाय तुम्हाला माहित नहा;पण त्यान्ह तर मान्ह डोळ उघडणा. 31 आपल्याला माहित आस का, देव पापी लोकासना एक नहा, तर जो कोन्ही देवना भक्त आसी त्यान्हे इच्छाने प्रमाण वाग त्यान्हा तो ऐक. 32 जन्मधळाना डोळ कोन्ह उघडलाना युगने आरंभपहिन कधी एकनाम वन्हाल नहा. 33 हो देव पहिन नसता तर ह्याला काही करता येता नहा. 34 त्यास त्याला आख्या, तू सर्वस्व पापम जगनास आन आम्हाला शिकवस का? मग त्यास त्याला बाहेर घालवया. 35 त्यास त्याला बाहेर घालव्या हाय येशून एकना;आन त्याला तो सापडल्यावर त्यान्ह त्याला आखणा, तू मनुष्याने पुत्रवर विश्वास ठुवस का? 36 त्यान्ह उत्तर दिन्हा, महाराज, मय त्याजवर विश्वास ठुवावा असा तो कोण आस? 37 येशून त्याला आखणा, तुन्ह त्याला जोयना आसस व आता तुन्हे बरोबर जो बोलत आस तोच तो आस. 38 त्यान्ह आखणा, प्रभुजी, मय विश्वास ठुव, आन त्यान्ह त्याला नमन करणा. 39 तव्हा येशून आखणा, मय न्यायनिवाडाने साठी हे जगम वन्हा आस;ह्यान्हेसाठी का, ज्यासाला दिस नहा त्यासाला दिसावा व ज्यासाला दिस त्यास आंधळ व्हवा. 40 परूश्यास पैकी जे त्यान्हे जवळ आसनलत त्यास हाय एकी त्याला आख्या, आम्हू पण आंधळ आसत का? 41 येशून त्यासाला आखणा, तुन्हू आंधळ आसतत तर तुम्हाला पाप नसता : पर्न्तूब आम्हाला दिस असा आता तुम्हू आखत, म्हणी तुमना पाप तसाच रहय