अध्याय ७

येशू आन त्यान्ह बंधू 1 ह्यानेनंतर येशू गालीलम फिरवानी लागणा;कारण यहुदी त्याला जीवे मारवाणी जोतत, म्हणी त्याला यहुदियासम फिरवा वाटणा नहा. 2 यहुद्यासना सण म्हणी मंडपना सण जवळ येयेल आसनाल; 3 म्हणी त्यान्हे भावास त्याला आख्या, जे काम तू करस ता तुन्हे शिष्यास पण जोवा म्हणी तू हुथीन निघी यहुदियाम जा. 4 जो कोन्ही प्रसिद्ध होवानी जोय तो गुप्त पणी काही कर नहा;तू हे काम करत आशीस तर स्वतः जगला प्रगट व्ह. 5 कारण त्यान्ह भाऊ पण त्याजवर विश्वास ठुटत नहा. 6 त्याजवरून येशून त्यासाला आखणा, मान्ही वेळ आजून येयेल नहा;तुमनि वेळ तर सर्वदा सिद्ध आस. 7 जगन तुमना द्वेष करवा हाय शक्य नहा;पण ते मान्हा द्वेष करत, कारण त्यासन कृत्य वाईट आसत अशी मय त्यास्ने विषयी साक्ष देय. 8 तुम्हू वर सणला जा;मान्ही वेळ आजून पूर्ण व्ह्यनी नहा, म्हणी मय का आताच हे सणम जाय नहा. 9 असा त्यासाला आखी तो गालीलम रहना. 10 त्यान्ह बाऊ सणला गेल्यावर तो पण, उघडपणी न जाता गुप्तपणी वर गया. 11 तव्हा यहुदी ते सणम त्यान्हा शोध करत आसनलत व आखतत, तो आस तरी कय? 12 लोकसमुदायम पण त्यान्हे विषयी बरीच कुजबुज सुरु व्ह्यनी;कोन्ही आखता, तो चांगला आस;कोन्ही आखता, नहा तो लोकासला फसव. 13 तरी यहुद्यासने भीतीनेमूळ त्यान्हेविषयी कोन्ही उघडपणी बोलणत नहा. 14 पण आर्धा सण लोटल्यावर येशू वर मंदिरम जाऊ शिक्षान देवानी लागणा. 15 ह्यावरून यहुदी आश्चर्य करी आखवानी लागनत, शिकवलाने वाचून ह्याला विद्या वन्ही कशी? 16 त्यावरून येशून त्यासाला उत्तर दिन्हा, मान्ही शिकवण मान्ही नहा तर ज्यान्ह मला पाठवणा त्यान्ही आस. 17 जो कोन्ही त्यान्हे इच्छाने प्रमाण करवानी मनीषा बाळगी त्याला हि शिकवण देवपहिन आस किवा मय आपले मनना बोल हाय समजी. 18 जो आपले मनना बोल, तो स्वतः नाच गौरव जोय;परंतु आपल्याला ज्यान्ह पाठवणा त्यान्हा गौरव जो जोय तो खरा आस व त्याजम अनीती नहा. 19 मोशेन तुम्हाला नियमशास्र दिन्हा का नहा? तरी तुम्हू कोन्ही पण नियमशास्र पाळ नहा. तुम्हू मला जीवे मारवाणी कजा जोत? 20 लोकसमुदायन उत्तर दिन्हा, तुला भूत लागणा आस;तुला जीवे मारवानी कोण जोय? 21 येशून त्यासाला उत्तर दिन्हा, मय एक कृत्य करणा व त्यानेमूळ तुम्हू सगळ आश्चर्य करत. 22 मोशेन तुम्हाला सुंता लायी दिन्हा [तरी ती मोशेपहिन नहा तर पूर्वजास पहिन आस] व शब्बाथने दिवस तुम्हू माणसासनी सुंता करत. 23 मोशेना नियमशास्र मोडवा नहा म्हणी मनुष्यांनी सुंता जर शब्बाथने दिवस व्ह्य तर मय शब्बाथने दिवस एके मनुष्याला अगदी बरा करणा तर ह्यानेमूळ तुम्हू मजवर रागवत काय? 24 वरवर जोई न्याय करू नका तर यथार्थ न्याय करा. 25 ह्याज वरून यरुश्लेमकरास पैकी कित्येक जन आखवानी लागनत, ज्याला जीवे मारवानी जोत तो होच न? 26 जोआ, तो उघड उघड बोल व ते त्याला काहीच आखत नहात. हो ख्रिस्त आस, हाय अधिकाऱ्यास खरोखर ओळख्या आस काय? 27 तरी हो कयला आस हाय आम्हाला माहित आस;पण ख्रिस्त यी तव्हा तो कयला आस हाय कोणालापण कळणार नहा. 28 ह्याजवरून येशून मंदिरम शिक्षान देत आसतान मोठ्यान आखणा, तुम्हू मला ओळखत व मय कयला आस हाय पण तुम्हाला माहिती आस. तरी पण मय आपण व्हयी वन्हां नहा;त्याला तुम्हू ओळखत नहा. 29 मय तर त्याला ओळख;कारण मय त्याजपहिन आस व त्यान्ह मला पाठवणा आस. 30 ह्यावरून ते त्याला धारवानी जोत आसनलत;तरी कोन्ह त्याजवर हात टाक्या नहा, कारण त्यान्ही वेळ आजून व्न्हेल नहा. 31 तव्हा लोकसमुदायमहीन बरेच जनास त्याजवर विश्वास ठुव्या व ते आखवानी लागनत, ख्रिस्त ई तव्हा तो ह्यान्हे करेल चिन्हासपेक्षा अधिक लय करी काय? 32 लोकसमुदाय त्यान्हे विषयी अशी कुरबूज करत आसत हाय परूष्यासने कानवर गया;आन मुख्य याजक व परुशी ह्यास त्याला धारवानी कामदार पाठ्व्या. 33 ह्याजारून येशून त्यासाला आखणा, मय आणखी थोडा वेळ तुमने बरोबर आस, मग ज्यान्ह मला पाठवणा आस त्यास त्याव मय निघी जाणार आस. 34 तुम्हू मान्हा शोध करश्याल तरी मय तुम्हाला सापडणार नहा आन जय मय रहसुक तय तुम्हू येऊ शकणार नहा. 35 ह्यानेमूळ यहुदी आपसाम आखवानी लागनत, हो असा कय जाणार आस का तो आपल्याला सापडणार नहा? 36 तुम्हू मान्हां शोध कारसाल तरी मय तुम्हाला सापडणार नहा आन जय मय रहसुक तय तुम्हू येऊ शकणार नहा, हाय ह्यान्हे आखवानी अर्थ का आस? 37 मग सणने शेवटले म्हजी महत्वाने दिवस येशू उभा रही मोठ्यान आखणा, कोन्ही तान्हेला आशी तर त्यान्ह मजत्याव यावा आन पाणी प्यावा. 38 जो मजवर विश्वास ठुव त्याजमहीन शास्राम आखेल प्रमाण, जिवंत पाणी न्या नद्या वाहित. 39 त्यास ज्याजवर विश्वास ठुव्या त्यासाला तो आत्मा मिळणार आसनाल, त्यास्ने विषयी त्यान्ह हाय आखणा;तोपार्येंत आत्मा देयेल नसनाल;कारण येशुना तोपर्यंत गौरव व्ह्यनाल नहा. 40 लोकसमुदाया मधल कित्येक जन हाय शब्द एकी आखत आसनलत, हो खरोखर संदेष्टा आस. 41 कित्येकास आख्या, ख्रिस्त गालील महीन येय काय? 42 दावीदने वशना व जे बेथलहेम म दावीद आसनाल ते गावमहीन ख्रिस्त येणार असा शास्राम लिहेल नहा काय? 43 ह्यावरून त्यास्नेमूळ लोकसमुदायम फुट पड्नी. 44 त्यासामधले कित्येक जन त्याला धरवानी जोत आसनलत, तरी कोन्ह त्याजवर हात टाक्या नहा. 45 मग मुख्य याजक व परुशी ह्यासात्याव कामदार वन्हत;त्यासाला त्यास आख्या, तुम्हू त्याला आन्ह्या कजा नहा? 46 कामदारास उत्तर दिद्या, कोन्ही पण मनुष्य त्यान्हे सारखा कधी बोलणा नहा. 47 त्याजवरून परुशी त्यासाला आखवानी लागनत तुम्हू पण फसण आसत का? 48 49 पण हो जो लोक्समुदाय नियमशास्र ओळख नहा तो शापित आस. 50 त्यास्ने पैकी पूर्वी आलेला निक्देम हो त्यास्ने पैकी एक आसनाल त्यान्ह त्यासाला आखणा, 51 एखादे माणूसना एकी लीनाने वाचून व तो का कर ह्यान्ही माहिती करी लील्याने वाचून आपला नियमशास्र त्यान्हा न्याय कर काय? 52 त्यास त्याला उत्तर दिध्या, तुम्हू पण गालील मधल आसत काय? शोध करी जोआ, का गालील महीन कोन्ही संदेष्टा उद्भवाय नहा. 53 [ मग ते सगळ आपआपले घर निघी गयत. ]