अध्याय ४

येशू व शोमरोनी स्री 1 येशू योहानने पेक्षा अधिक शिष्य करी त्यासना बाप्तिस्मा करत आस हाय परुश्याने कानवर गया आस असा जव्हा प्रभूला कळना, 2 [ तरी येशू स्वतः बाप्तिस्मा करता नहा त्यान्ह शिष्य करतत, ] 3 तव्हा तो यहुदिया सोडी गालीलम गया; 4 आन त्याला शमरोनमहीन जावा लागणा. 5 मग तो शमरोनमहीन सुखार नावने नगरला वन्हां;ता याकोबन आपला मुलगा योसेफ ह्याला देयेल शेतने जवळ आसनाल 6 तय याकोबना झरा आसनाल चाली चाली द्मेल येशू तसाच ते झरावर बसना;तव्हा सुमारे सहावा तास ाल. 7 तय शमरोनमधली एक स्री पाणी काढवाणी वन्ही. तिला येशून आखणा, मला पेवानी पाणी दे. 8 कारण त्यान्ह शिष्य अन्न विकत लेवानी नगरम गयलत. 9 तव्हा ते शमरोनी स्रीन त्याला आखणी, आपण यहुदी आसतान मान्हे सारखे शमरोनी स्रीने जवळ पेवानी पाणी माघत हाय कसा? कारण यहुदी शमरोनी लोकासने बरोबर संबंध ठेवतत नहा. 10 येशून तिला उत्तर दिन्हा, देवना दान म्हजी का आन मला पेवानी पाणी दे, असा तुला आखणारा कोण आस, हाय जर कळेल असता तर तू त्यान्हे जवळ माघतीस आन त्यान्ह तुला जिवंत पाणी देयेल असता. 11 तिन्ह त्याला आखणी, महाराज, पाणी काढवाणी आपले जवळ पोहरा[दावा, चराठ] नहा व विहीर तर खोल आस, मग ता जिवंत पाणी आपल्या त्याव कहिन? 12 आमना पूर्वज याकोब ह्यान्ह हि विहीर आम्हाला दिन्हा;तो स्वतः त्यान्ह पोर व त्यान्ह गुरढोर हिन्हां पाणी पेतत. त्यासने पेक्षा आपण मोठ आसत का? 13 येशून तिला उत्तर दिन्हा , जो कोन्ही हाय पाणी पी त्याला परत तहान लागी. 14 परंतू मय देसुक ता पाणी जो कोन्ही पी त्याला कधीच तहान लागणार नहा;जा पाणी मय त्याला देसुक ता त्याजम सार्वकालिक जीवन ने साठी उपळते पाणिना झरा असा व्हयी. 15 ती स्रीन त्याला आखणी, महाराज, मला तहान लागवा नहा व पाणी काढवाणी मला हुथपर्येंत येणा भाग पडवा नहा म्हणी ता पाणी मला द्या. 16 त्यान्ह तिला आखणा, तू जाई आपले नावरासला बोलवी आन. 17 ते स्रीन आखणी, मला नावरास नहा. येशून तिला आखणा, मला नावरास नहा हाय तू खरा बोलनिस, 18 कारण तुला पाच नावरास आसनलत आन आता जो तुन्हे बरोबर आस तो तुन्हां नावरास नहा, हाय तूंन्ह खरा आखणी. 19 ते स्रीन त्याला आखणी महाराज, आपण देवन संदेष्ट आसत मला आता हाय समजायणा. 20 आमने पूर्वजास हेच डोंगरवर उपासना कऱ्या आन तुम्हू आखत, जय उपासना केली पाहिजे ता ठिकाण यरुश्लेमम आस. 21 येशून तिला आखणा, बाई, तुन्हू पितानी उपासना हे डोंगरवर व यरुश्लेम पण करणार नहा अशी वेळ येत आस, हाय मान्हा खरा मान. 22 तुम्हासला माहित नहा अश्यासनि उपासना तुम्हू करत;आम्हाला माहित आस अश्यानी उपासना आम्हू करत;कारण यहुद्यामहीनच तारण आस; 23 तरी खर उपासक आत्मान व खरेपणान पितानी उपासना करीत अशी वेळ येत आस;किंबहुना वन्हीच आस;कारण आपल उपासक असच आसवत अशी पितानी इच्छा आस. 24 देव आत्मा आस, आन त्यान्हे उपासकास त्यान्ही उपासना आत्मान व खरेपणान केले पाहिजे. 25 ते स्रीन त्याला आखणी, मशीहा, ज्याला ख्रिस्त आखत तो, येणार आस हाय मला महित आस;तो आल्यावर आम्हाला सगळ्या गोष्टी आखी. 26 येशून तिला आखणा, जो तुन्हे बरोबर बोलत आस तो मय तोच आस. 27 इतकाम त्यान्ह शिष्य वन्हत आन तो एके स्रीने बरोबर बोलत अस ह्यान्हा त्यासाला आश्चर्य वाटणा;तरी आपण का विचारात आस किवा आपण तीन्हे बरोबर कजा बोलत आसत असा कोन्ह आख्या नहां. 28 ती स्री तर आपली घागर तयच टाकी नगरम गयी व लोकासला आखवानी लागणी, 29 चला, मय केलेला सगळा ज्यान्ह मला आखणा तो मनुष्य जोआ;तोच ख्रिस्त आसी काय? 30 तव्हा ते नगरमहीन निघी त्यासत्याव येवानी लागनत. 31 शिष्य त्याला विनंती करवानी लागनत का, गुरुजी, जेवा; 32 पण त्यान्ह त्यासाला आखणा, तुम्हाला माहित नहा असा अन्न मान्हे जवळ खावणी आस. 33 ह्याजवरून शिष्य एकमेकासला आखवानी लागनत, ह्याला कोन्ह तरी खावणी आन्ह्या का का? 34 येशून त्यासाला आखणा, ज्यान्ह मला पाठवणा त्यान्हे इच्छाने प्रमाण करावा व त्यान्हा कार्य सिद्धीस लीजावा हायच मान्हा अन्न आस. 35 आजून चार महिनास ना आवकाश आस, मग कापणी यी असा तुम्हू आखत का नहा? जोआ, मय तुम्हाला आख, आपली नजर वर करी शेत जोआ;ती कापणीने साठी पांढरी व्ह्यनी गयी आस. 36 कापणारा मजुरी मिळव व सार्वकालिक जीवनने साठी पिक एकवट कर;ह्याने साठी का, पेरणारान व कापणारान पण एकत्र आनंद करावा. 37 क पेर व एक काप, अशी जी म्हण आस ती हे बाबतींम खरी आस. 38 ज्यान्हे साठी तुम्हू श्रम करेल नसनाल ता कापवानी मय तुम्हाला पाठवणा आस;दुसरास श्रम करेल आसनाल व तुम्हू त्यान्हे श्रमन वाटेकरी व्हयन आसत. 39 मय केलेला सगळा काही त्यान्ह मला आखणा अशी साक्ष देणारे ते स्रीने बोलणा वरून ते नगर मधले पुष्कळ शमरोनी लोकास त्याजवर विश्वास ठुव्या; 40 म्हणी शमरोनी त्यास त्याव आल्यावर त्याला आपले तय रहवाणी त्याला विनंती कऱ्या;मग तो तय दोन दिवस रयना. 41 त्यान्हे वचनास वरून आणखी लोकास विश्वास धऱ्या; 42 आन त्यास ते स्रीला आख्या, आता तुन्हे बोलणावरून आम्हू विश्वास धरत असा नहा, कारण आम्हू स्वतः एक्या आस व हो खरच जगणा तारणारा आस हाय आम्हाला कळना आस. 43 मग दोन दिवसने नंतर तो तहीन निघी गालीलम गया. 44 कारण येशून स्वतः साक्ष दिन्हा का, संदेष्टाला स्वदेशम मान मिळ नहा. 45 म्हणी तो गालीलम आल्यावर गालीलकरास त्यान्हा स्वीकार कऱ्या, कारण यरुश्लेमने सनम त्यान्ह जा काही करेल आसनाल ता सगळा त्यास जोएल आसनाल, कारण ते पण सनला जायेल आसनलत. 46 नंतर तो गालील मधले काना हुथी परत वन्हा;हुथी त्यान्ह पाणिना द्राक्षरस करनाल. ते जागावर कोन्ही एक अंमलदार आसनाल, त्यान्हा पोऱ्या कफर्णहुमला आजारी आसनाल. 47 येशू यहुदियामहीन गालीलम वन्हा आस हाय एकी तो त्यासत्याव गया आन त्यान्ह त्याला विनंती करणा का, आपण खाली यी मान्हे पोऱ्याला बरा करा. कारण तो मारवानि वाटला लागणा आस. 48 त्यावर येशून त्याला आखणा, तुम्हू चिन्ह व अद्भुत पाहिलेशिवाय विश्वास ठुनारच नहा. 49 ते आमलदारन त्याला आखणा, प्रभुजी, मान्हां पोऱ्या मारवाने आधी खाली येवानी कृपा करा. 50 येशून त्याला आखणा, जा, तुन्हा पोऱ्या वाचणा आस. तो मनुष्य, येशून त्याला आखलेले वचनवर विश्वास ठुयी, निघी गया; 51 आन तो खाली जात आसतान त्यान्ह दास त्याला भेटी त्याला आखवानी लागनत, आपला पोऱ्या वाचणा आस. 52 ह्याजवरून त्याला कोणते तासला उतार पडवानी लागणा, हाय त्यान्ह त्यासाला विचारणा. त्यास त्याला आख्या, कालधिस सातवे तासला त्यान्हा ताप गया. 53 ह्याजवरून जे तासला येशून त्याला आखनाळ का, तुमना पोऱ्या वाचना आस, तेच तासला हाय व्ह्यना असा त्यान्हे आबासन ओळखणा आन त्यान्ह स्वतः व त्यान्हे सगळे घराणान विश्वास ठुव्या. 54 येशून यहुदियामहीन गालीलम आल्यावर परत दुसरा जा चिन्ह करणा ता हाय.