अध्याय १५

द्राक्षवेल आन फाटा 1 मयच खरा द्राक्षवेल आस आन मान्हां आबास माळी आस. 2 मान्हे मधला फळ न देणारा प्रत्येक फाटा तो काढी टाक;आन फळ देणारे फाटाला अधिक फळ यावा म्हणी तो ते प्रत्येकाला साफसूफ कर. 3 जा वचन मय तुम्हाला आखणा आस त्यान्हे मूळ तुम्हू आता शुध्द व्हयनच आसत. 4 तुम्हू मजम रहा आन मय तुम्हासम रहयसुक. जसा फाटा वेलम रहिल्याने वाचून त्याला आपलेआपण फळ देता येय नहा तसा मजम रहिल्याने वाचून तुम्हाला पण देता येणार नहा. 5 मयच वेल आस, तुम्हू फाट आसत;जो मजम रहय आन मय ज्याजम रहय तो पुष्कळ फळ देय, कारण मजमहीन वेगळा असल्यावर तुम्हाला काही करता येय नहा. 6 कोन्ही मजम रहीना नहा तर त्याला फाटाने प्रमाण बाहेर टाकत व तो वाळी जाय;आन तसल फाट गोळा करी आग्निम टाकत व ते जळी जात. 7 तुम्हू मजम रहीनत व मान्ह वचन तुम्हासम रहीनत तर जा काही तुम्हाला पाहिजे आसई ता मागा म्हजी ता तुम्हाला प्राप्त व्हयी. 8 तुम्ही विपुल फळ दिलान मान्हे पिताना गौरव व्ह्य;आन तुम्हू मान्ह शिष्य व्हशाल. 9 जशी पितान मजवर प्रीती करणा तशी मय पण तुम्हावर प्रीती करणा आस;तुम्हू मान्हे प्रीतीम रहा. 10 जसा मय मान्हे पितान्या आज्ञा पाळी त्यान्हे प्रीतीम रह तस तुम्हू मान्ह्या आज्ञा पाळशान तर मान्हे प्रीतिम रहशान. 11 मान्हां आनंद तुम्हाम असावा व तुमना आनंद परिपूर्ण व्हवा म्हणी मय तुम्हाला ह्या गोष्टी आखणा आस. 12 जशी मय तुम्हावर प्रीती करणा तशी तुम्हू एकमेकास्वर प्रीती करवा अशी मान्ही आज्ञा आस. 13 आपले मित्राने करता आपला प्राण द्यावा ह्यान्हे पेक्षा प्रीती मोठी कोणानी नहा. 14 मय तुम्हाला जा काही आख ता तुम्हू करशाल तर तुम्हू मान्ह मित्र आसत. 15 मय आतापहिन दास आख नहा;कारण धनी का कर ता दास ला माहिती नहा रहय;पण मय तुम्हाला मित्र आखणा आस;कारण जा काही मय मान्हे पिता पहिन ऐकी लीना ता सगळां मय तुम्हाला कळवना आस; 16 तुम्हू मला निवड्या नहा, तर मय तुम्हाला निवडणा व तुम्हाला नेमणा आस: ह्याजम हेतू हो का, तुम्हू जाई फळ द्यावा, तुमना फळ टिकावा आन जा काही तुम्हू मान्हे नावान पिताने जवळ मागशान ता त्यान्ह तुम्हाला द्यावा. 17 तुम्हू एकमेकास्वर प्रीती करावा म्हणी मय तुम्हाला ह्या आज्ञा कर. 18 जग जर तुमना द्वेष कर तर तुमना द्वेष कारवानी आधी त्यान्ह मान्हा पण द्वेष करणा आसहाय तुम्हाला माहिती आस. 19 तुम्हू जगन आसतत तरतर जगन स्वकीयासवर प्रेम करेल आसता;पण तुम्हू जगन नहात. मय तुम्हाला जग महीन निवडणा आस, म्हणी जग तुमना द्वेष कर. 20 दास धन्याने पेक्षा मोठा नहा हाय जा वचन मय तुम्हाला आखणा त्यान्ही आठवण करा. ते मान्हे माघ लागनत तस तुमने पण माघ लागीत, त्यास मान्ह वचन पाळ्या तर ते तुमन पण पाळीत; 21 पण ते मान्हे नावने करता हाय सगळा तुहाला करीत, कारण ज्यान्ह मला पाठवणा आस त्याला ते ओळखत नहात. 22 मय येता नहा व त्यास्ने बरोबर बोलता नहा तर त्यासात्याव पाप नसता, पण आता त्यासाला आपले पापने विषयी निमित्त आखता येणार नहा. 23 जो मान्हा द्वेष कर तो मान्हे पिताना पण द्वेष कर. 24 जे कृत्य दुसरे कोण्ह कऱ्या नहात ते मय त्यासाम करेल नसतत तर त्यासा त्याव पाप नसता, पण आता त्यास मला व मान्हे पिताला पण जोएल आस व आमना द्वेष पण क ऱ्या आस. 25 ती विनाकारण त्यास मान्हा द्वेष कऱ्या हाय जा वचन त्यास्ने शास्राम लिहेल आस ता पूर्ण व्हवा म्हणी हाय आसा आसनाल; 26 पण जो मान्हे पिता पहिन निघ, ज्याला मय पिता पहिन तुम्हात्याव पाठवसुक तो कैवारी म्हजी सत्याना आत्मा यी तव्हा तो मान्हे विषयी साक्ष दि; 27 आन तुम्हू पण साक्ष व्ह्शान, कारण तुम्हू मान्हे बरोबर आरभपहिन आसत.