1 बारा पिढीसम पांगलेल लोक्सला, देवने व प्रभू येशू ख्रिस्तना दास याकोब यान्हा सलाम 2 मान्हे बंधूस हो नाना प्रकरणे परीक्षाला तुम्हाला तोड देवा लाघी तव्हा तुम्हू आनदच माना. 3 तुम्हाला माहीत आस की. तुमन्हे विश्वासनी पारख झाल्यावर धीर उत्पन होय; 4 आणी धीर ला आपला कार्य पूर्ण करू द्या, यान्हेसाठी की तुम्हू कशामही कमी न होता तुम्हाला अखंड परिपूर्णता प्राप्त हुई 5 जर तुम्हा पैकी कोणी ज्ञानी होवानी आसयी तर तेन्ह ता देवतेव मघवा म्हणजे ता तेला मिळयी; कारण तो कोणालाही दोष न लावता सर्वसला उदारपणे देणग्या देय; 6 पण तेन्ह काही सवशय न धरता विश्वसन मघवा; कारण सवशय धरणारा वारण लोटलेला व उचबळलेला समुद्रणे लाठास्ने सारखा आस, 7 - 8 असा माणूस दोन मन ना आस आणी आपले सर्व काम्म चंचल आस आपलेला प्रभू पासून काही मिळयी असा तेन्ह समजवा नाहा. 9 दीन परस्थितीम बंधूओ आपले उच्च परस्थितीविषयी आभिमान बाळगवा, 10 आणि धनवान आपले दीन परस्थिती विषयी आभिमान बाळगवा; कारण तो गवतने फुल सारखा, नाहीसा होई. 11 सूर्य तीव्र किरण नसणे उगवणा आणी तेन्ह गवत सुकी गया, मग तेन्ह फुल गळी गया, आणी तेन्हे रुप्नी शोभा गयी; हेप्रमान धनवान ही आपले उद्योग्ने भरम कोम्जाई जाई. 12 जो माणूस परीक्षाम टिकई तो धन्य. कारण आपल्यावर प्रीत करणाऱ्या प्रभून देऊ केलेला जीवन ना मुगूट. परीक्षा म उतरल्यावर त्याला मिळयी. 13 कोन्ही परीक्षा होत असता देवन मला मोहम घालणा, असा त्यान्ह . म्हणू ना कारण देवला वाईट गोष्टीश्ना मोह होय ना आणि तो स्वता; कोणाला मोहम पाड नाहा 14 तर प्रत्यक माणूस आपल्या वास्नास्न. ओडीवला जाय व भुलवी जाय तव्हा मोहम पड 15 मग वासना गर्भवती हुई पापला जेन्म देय; आणि पाप परिपक्व झाल्यार मरनला उपजव. 16 मान्हे प्रिय बंधूस ओ फसू नका; 17 प्रत्येक उत्तम देणगी व प्रत्येक पर्ण दान वरून आस; ज्याला विकार नाहा व जो फिरण्यान सावलीम जाय नाहा आसी ज्योती मंडळी ने पित्या पहिन तो उतर 18 आपण त्यान्हे सृष्ट वस्तूमधल्या जस काय प्रथमफळ व्हवा. म्हणून त्यान्ह स्वताने इच्छा न आपल्याला सत्य वचन न जन्म दिना 19 मान्हे प्रिय बंधूस ओ तुहाला हाय कळ तर; प्रतेक माणूस आयक्वानी तत्पर बोलवणी धीमा, रागम मंद आसवानी पाहिजे. 20 कारण माणूस ने रागन देवन्या नितीमत्वना कार्य घड नाहा. 21 म्हणून सर्व मलीनता व उजबळी आलेला दुष्टभाव सोडी तुम्ह्ने जीवना तारण करवानी समर्थ असा मुळावलेला वचन सौम्यतेन स्वीकारा. 22 वचने सारखा वागणार असा, निस्त आयकनार असू नका; अशान तुम्हू स्वतानी फसवणूक करत, 23 कारण जर कोणी वचन निस्ता आयकी लेय व त्याप्रमान वाग नाहा तर तो आरसाम आपला शारीरिक मूक जोणाऱ्या माणूस ने सारखा आस; 24 तो स्वताला जोई तहीन निघी जाय, आणि आपुन कसा आसनाल हाय तव्हाच विसरी जाय, 25 पण जो स्वातंत्रन्या परिपूर्ण नियम ना निरीक्षण करी तो तसाच करीत ऱहि तो आयकी विसरणारा ना होता, कृती करणारा व्ह्य व त्याला आपल्या कार्याम धन्याता मिळई; 26 आपण धर्माचरण करणार आसत, असा कोणाला वाटत आसई व तो आपल्या जीभला आळा घालत नसई, आणि आपल्या मननी फसवणूक करी लेत आसई तर त्यास्ना धर्माचरण व्यर्थ आस, 27 देवपित्याने दृष्टीन शुद्ध व निर्मळ धर्माचरण म्हणजे अनाथास्ना व विध्वास्ना त्यास्ने संकटात समाचार लेव्हानी व स्वताला जगपहीन निष्कलंक ठेवणी हाय आस