¹ Mellor é a boa fama que o mellor perfume e o día da morte que o día do nacemento. ² Mellor é ir á casa de loito que a unha casa en festa, porque alí vese o fin de todos os seres humanos e o que vive meditará no seu corazón. ³ Mellor é a tristeza có riso, porque coa tristreza eméndase o corazón. ⁴ O corazón dos sabios está na casa de loito, mais o corazón dos necios está na casa onde hai festa. ⁵ Mellor é ouvir a reprensión do sabio que a cantiga dos necios. ⁶ Porque o riso do necio é como o crepitar dos espiños debaixo da pota. E iso tamén é vaidade. ⁷ Con certeza a opresión perturba a quen é sabio e o suborno corrompe o corazón. ⁸ Mellor é o fin das cousas que o seu principio; mellor é ser paciente de espírito que altivo de espírito. ⁹ Non teñas présa no teu espírito por anoxarte; porque a ira aniña no seo dos necios. ¹⁰ Nunca digas: Por que os tempos pasados foron mellores que os presentes? Porque non é de sabios preguntar isto. ¹¹ Tan boa é a sabedoría como unha herdanza, e dela se aproveitan os que ven o sol. ¹² Porque a sabedoría serve de protección, como de protección serve o diñeiro, coa vantaxe de que a sabedoría dá vida aos seus posuidores. ¹³ Mira a obra de Deus, porque quen poderá enderezar o que El torceu? ¹⁴ Alégrate no día bo, e no día malo, medita: Deus fixo tanto o un como o outro para que o home non descubra nada que aconteza despois del. ¹⁵ Todo isto vin nos días da miña vaidade: Hai xusto que perece na súa xustiza, e hai impío que alonga os seus días na súa maldade. ¹⁶ Non sexas demasiado xusto, nin sexas sabio en exceso, por que te destruirás a ti mesmo? ¹⁷ Non sexas demasiado impío, nin sexas necio, por que has morrer antes de tempo? ¹⁸ É bo que reteñas isto, sen soltar o outro da man, porque o que teme a Deus sairá ben de todo. ¹⁹ A sabedoría fai máis forte ao sabio que dez gobernantes que haxa nunha cidade. ²⁰ En verdade non hai persoa xusta na terra que faga o ben e nunca peque. ²¹ Tampouco tomes en serio todas as palabras que se falan para que non ouvas ao teu servo maldicirte. ²² Porque ti tamén te decatas que moitas veces tes maldicido a outros do mesmo modo. ²³ Todo isto probei con sabedoría e dixen: Serei sabio; pero a sabedoría afastouse de min. ²⁴ O que existe está lonxe e o que é moi profundo, quen o atopará? ²⁵ Dirixín o meu corazón a coñecer, a investigar e a buscar a sabedoría e a razón e a recoñecer a maldade da loucura e a necedade sen ningún sentido. ²⁶ E achei máis amarga cá morte á muller cuxo corazón son lazos e redes e as súas mans son cadeas. O que agrada a Deus escapará dela, pero o pecador será apresado por ela. ²⁷ Olla, di o predicador, descubrín isto, xuntando unha cousa a outra para achar a razón, ²⁸ que a miña alma está aínda a buscala, pero non a atopou. Achei un home entre mil, pero muller entre todas estas non atopei. ²⁹ Olla, só isto achei: Que Deus fixo rectas as persoas, pero elas procuraron moitas perversións.