¹ E Xacob habitou na terra onde peregrinara o seu pai, na terra de Canaán. ² Esta é a historia das xeracións de Xacob: Era Xosé de dezasete anos e apacentaba o rabaño cos seus irmáns. O mozo estaba cos fillos de Bilha e cos fillos de Zilpa, mulleres do seu pai. E Xosé trouxo ao seu pai malos informes sobre eles. ³ E amaba Israel a Xosé máis que a todos os seus fillos, porque era para el o fillo da súa vellez; e fixéralle unha túnica de moitas cores. ⁴ E ao ver os seus irmáns que o seu pai amábao máis que a todos eles; odiábano e non podían falarlle amigablemente. ⁵ E Xosé soñou un soño e cando llo contou aos seus irmáns, eles odiárono aínda máis. ⁶ E el díxolles: Escoitade agora este soño que soñei. ⁷ Velaquí, estabamos a atar feixes no medio do campo, e velaquí que o meu feixe levantouse e púxose dereito, e entón os vosos feixes poñíanse ao redor e inclinábanse cara ao meu feixe. ⁸ E os seus irmáns dixéronlle: Seica reinarás sobre nós? Ou seica serás señor sobre nós? E odiárono aínda máis por causa dos seus soños e das súas palabras. ⁹ E soñou aínda outro soño e contouno aos seus irmáns, dicindo: "Mirade, tiven outro soño máis; e velaquí o sol, a lúa e once estrelas inclinábanse ante min. ¹⁰ E díxollo ao seu pai e aos seus irmáns, pero o seu pai reprochouno, e díxolle: Que é este soño que soñaches? Chegaremos eu, a túa nai e os teus irmáns a inclinarnos diante de ti? ¹¹ E os seus irmáns tiñan envexa del, pero o seu pai quedou cavilando. ¹² E foran os seus irmáns foron a apacentar o rabaño do seu pai en Siquem, ¹³ cando lle dixo Israel a Xosé: "os teus irmáns non están a apacentar o rabaño en Siquem? Ven, voute mandar a eles. E díxolle: aquí estou. ¹⁴ E díxolle: "vai agora e mira como están os teus irmáns e como está o rabaño e tráeme noticias deles. Entón mandouno dende o val de Hebrón, e Xosé chegou a Siquem. ¹⁵ E atopouno un home cando andaba medio perdido polo campo, e o home preguntoulle: que buscas? ¹⁶ E el respondeu: "ando á procura dos meus irmáns; por favor, infórmame onde están a pastorear. ¹⁷ E respondeulle o home: "marcharon de aquí, pois eu oínlles dicir: "imos a Dotán". Entón Xosé foi tras os seus irmáns e atopounos en Dotán. ¹⁸ Cando o viron de lonxe, e antes de que se achegase a eles, conspiraron contra el para matalo. ¹⁹ E dixéronse uns aos outros: "aquí vén o señor dos soños!" ²⁰ Agora, pois vamos, matémolo e botémolo nun dos pozos; e diremos: "unha besta salvaxe devorouno". Daquela veremos cales son os seus soños. ²¹ Pero cando Rubén escoitou isto tentou liberalo das mans deles e dixo: "non o matemos". ²² Tamén díxolles Rubén: "non derramedes sangue". Botádeo neste pozo do deserto, pero non lle poñades a man enriba. Isto dixo para liberalo das súas mans e devolvelo ao seu pai. ²³ E aconteceu que cando Xosé chegou aos seus irmáns, quitáronlle a Xosé a túnica, a túnica de moitas cores que levaba posta; ²⁴ e collérono e guindárono no pozo. Pero o pozo estaba baleiro, non había auga nel. ²⁵ Logo sentáronse a comer pan e, ao alzar os ollos, viron unha caravana de ismaelitas que viña de Galaad cos seus camelos cargados de resina aromática, bálsamo e mirra, e baixaban cara a Exipto. ²⁶ Entón Xudá díxolles aos seus irmáns: "que gañamos matando ao noso irmán e ocultando o seu sangue? ²⁷ Veña, vendámolo aos ismaelitas e non sexa as nosas mans contra el, porque é o noso irmán, a nosa carne". E os seus irmáns concordaron con el. ²⁸ E cando pasaron os comerciantes madianitas, sacaron a Xosé do pozo e venderon a Xosé aos ismaelitas por vinte pezas de prata. E levaron a Xosé a Exipto. ²⁹ Cando Rubén volveu ao pozo, Xosé xa non estaba no pozo; entón rasgou os seus vestidos. ³⁰ E volveu onda os seus irmáns e díxolles: "o raparigo non está alí; onde vou ir eu agora? ³¹ Entón colleron a túnica de Xosé, mataron un cabuxo e enchouparon a túnica co sangue. ³² Entón mandaron a túnica de moitas cores e leváronlla ao seu pai e dixéronlle: "atopamos isto. Mira se é a túnica do teu fillo ou non. ³³ El recoñeceuna e dixo: "é a túnica do meu fillo! Algunha fera salvaxe devorouno. Sen dúbida Xosé foi despezado! ³⁴ Xacob rasgou as súas roupas, puxo cilicio sobre os seus lombos e fixo loito polo seu fillo por moitos días. ³⁵ E todos os seus fillos e todas as súas fillas viñeron para consolalo, pero el rexeitou ser consolado e dixo: "de certo baixarei ao Seol de loito polo meu fillo". E o seu pai choraba por el. ³⁶ En Exipto os madianitas venderan a Xosé a Potifar, oficial do Faraón, capitán da garda.