¹ ଏହି ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବେଚିତ ହେବ । ² ଯୀଶୁ ଗୋଟିଏ ସାନ ପିଲାକୁ ପାଖକୁ ଡାକି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଠିଆ କରାଇ, ³ କହିଲେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପାପରୁ ବିମୁଖ ହୋଇ ଏହି ସାନ ପିଲା ପରି ନିଜକୁ ନମ୍ର ନ କର, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କଦାପି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ । ⁴ ତେଣୁ ଯେ ଏହି ସାନ ପିଲା ପରି ନିଜକୁ ନମ୍ର କରେ, ତେବେ ସେ ସ୍ଵର୍ଗ ରାଜ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବେଚିତ ହେବ । ⁵ ପୁଣି, କେହି ଯେବେ ମୋ’ନାମରେ ଏପରି ଜଣେ ସାନ ପିଲାକୁ ସାଦରେ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରେ । ⁶ କିନ୍ତୁ କେହି ଯେବେ ମୋ’ଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ ରଖିଥିବା ଏପରି ଜଣେ ସାନ ପିଲାର ବିଶ୍ୱାସରେ ବାଧା ଜନ୍ମାଏ, ତେବେ ତାହାର ଗଳାରେ ଏକ ଚକି ପଥର ବାନ୍ଧି ତାହାକୁ ସମୁଦ୍ରରେ ନିକ୍ଷେପ କରିବା ବରଂ ଭଲ ହେବ । ⁷ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟକୁ ପାପରେ ପକାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦଶା କେଡେ ଭୟଙ୍କର ହେବ । ପାପ ପ୍ରତି ପ୍ରଲୋଭନ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ୟକୁ ପାପ କରିବାକୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କରାଏ, ତାହାର ଜୀବନ ବଡ ଶୋଚନୀୟ ହେବ । ⁸ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ହାତ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ପାପ କରିବାକୁ ହାତ ଓ ପାଦକୁ କୁହ ହାତ ପାଦକୁ ଏଥିରୁ ଅଟକାଏ, ଏପରିକି ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ଏହାକୁ କାଟି ଫୋପାଡି ଦିଅ, ଯେପରି ତମେ ଆଉ ପାପ କରିବ ନାହିଁ । ତୁମ୍ଭେ ଆଉ ପାପ କରିବ ନାହିଁ । ଯଦି ହାତ ପାଦ ଥାଇ ନରକର ଅଗ୍ନିକୁ ଯିବା ଅପେକ୍ଷା ବିକଳାଙ୍ଗ ହୋଇ ଗର୍ବରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉତ୍ତମ । ⁹ ହଁ, ପୁଣି ଯଦି ସେହି ଜିନିଷକୁ ଦେଖି ପାପ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୁଏ, ତେବେ ସେହି ବିଷୟଗୁଡିକ ଦେଖନାହିଁ । ଅପର କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମ୍ଭର ଗୋଟିଏ ଆଖି ପାପ କରିବାକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରେ ତାହାକୁ ଫୋପାଡ଼ି ବାହାର କରିପକାଅ । ଦୁଇଟି ଆଖି ଥାଇ ନରକକୁ ଯିବା ଅପେକ୍ଷା ଗୋଟିଏ ଆଖିରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ବରଂ ଭଲ । ¹⁰ ସାବଧାନ ତୁମ୍ଭେ ଯେପରି ଏହି ସାନପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ସୁଦ୍ଧା ହେୟଜ୍ଞାନ ନ କର । କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହିଅଛି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୂତମାନେ ଯାହାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି ମୋର ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗମନାଗମନ କରି ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି । ¹¹ undefined ¹² ଏହି ବିଷୟ ନେଇ ତୁମ୍ଭେମାନେ କ'ଣ କରିପାର ? ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଶହେଟି ମେଣ୍ଢାଥାଏ, ସେଥିରୁ ଗୋଟିଏ ମେଣ୍ଢା ହଜିଲେ । ବାକି ଅନେଶତ ମେଣ୍ଢାକୁ ପାହାଡ ତଳକୁ ଛାଡିଦେଇ ଯେଉଁଯାଏ ସେହି ଗୋଟିଏ ମେଣ୍ଢାକୁ ଖୋଜିବା ନିମନ୍ତେ ଯିବ ନାହିଁ ? ¹³ ଗୋଟିଏ ଅନେଶ୍ୱତ ମେଣ୍ଢା ଅପେକ୍ଷା ସେହି ଗୋଟିଏ ପାଇଁ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ କରିବ । ଆଉ ଯଦି ସେ ତାହାକୁ ପାଏ, ତାହାହେଲେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ଯେଉଁ ଅନେଶ୍ୱତଟି ହଜି ଯାଇ ନ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଏହି ଗୋଟିକ ଲାଗି ସେ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ କରେ । ¹⁴ ସେହିପ୍ରକାରେ ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ ଗୋଟିଏ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ । ¹⁵ ଯଦି ତୁମ୍ଭ ଭାଇ ପାପ କରେ, ତେବେ ଯାଇ କେବଳ ତୁମ୍ଭ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାକୁ ତାହାର ଦୋଷ ଦେଖାଅ; ଯଦି ସେ ତୁମ୍ଭର କଥା ଶୁଣେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଭାଇ କି ଲାଭ କଲ । ¹⁶ କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ନ ଶୁଣେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭ ସାଙ୍ଗରେ ଆଉ ଜଣେ ବା ଦୁଇ ଜଣକୁ ନେଇ ଯାଅ, ଯେପରି ଦୁଇ ବା ତିନି ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ମୁଖରେ ସମସ୍ତ କଥା ସ୍ଥିର କରାଯିବ। ¹⁷ ତଥାପି ଯଦି ସେ ସେମାନଙ୍କ କଥା ନ ମାନେ, ତେବେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କୁହ ଓ ସେ ମଣ୍ଡଳୀ କଥା ମଧ୍ୟ ନ ମାନେ, ତେବେ ସେ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଣଯିହୂଦୀ ଓ କରଗ୍ରାହୀ ପରି ହେଉ । ¹⁸ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଯାହାସବୁ ବନ୍ଦ କରିବ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେହି ସବୁ ବନ୍ଦ ରହିବ, ପୁଣି, ପୃଥିବୀରେ ଯାହାସବୁ ମୁକ୍ତ କରିବ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେହି ସବୁ ମୁକ୍ତ ରହିବ। ¹⁹ ପୁନଶ୍ଚ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ପୃଥିବୀରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ଜଣ ଯେକୌଣସି ବିଷୟ ଏକମନା ହୋଇ ଯାହା କିଛି ମାଗିବେ, ତାହା ମୋହର ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କ କର୍ତ୍ତୃକ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟିବ । ²⁰ କାରଣ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଦୁଇ କି ତିନି ଜଣ ମୋ’ନାମରେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛି । ²¹ ସେତେବେଳେ ପିତର ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପଚାରିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, କେତେ ଥର ମୋହର ଭାଇ ମୋ’ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କଲେ ମୁଁ କ୍ଷମା କରିବି ? ²² କି ସାତ ଥର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ? ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମ୍ଭକୁ କେବଳ ସାତ ଥର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କହୁ ନାହିଁ, ²³ ମାତ୍ର ସତୁରି ଗୁଣ ସାତ ଥର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ । ଅତଏବ, ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କ ସହିତ ହିସାବ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ସଦୃଶ । ²⁴ ସେ ହିସାବ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତେ ଦଶ ହଜାର ରୌପ୍ୟମୁଦ୍ରା ଋଣ କରିଥିବା ଜଣେ ଦାସ ତାହାଙ୍କ ଛାମୁକୁ ଅଣାଗଲା । ²⁵ କିନ୍ତୁ ତାହାର ପରିଶୋଧ କରିବାକୁ କିଛି ନ ଥିବାରୁ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ଏବଂ ତାହାର ସ୍ତ୍ରୀ, ପିଲାପିଲି ଓ ସର୍ବସ୍ୱ ବିକ୍ରୟ କରି ପରିଶୋଧ ନେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ । ²⁶ ତେଣୁ ସେହି ଦାସ ତାହାଙ୍କୁ ଭୂମିଷ୍ଠ ପ୍ରଣାମ କରି କହିବାକୁ ଲାଗିଲା, ଆପଣ ମୋ’ ବିଷୟରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣକୁ ସବୁ ପରିଶୋଧ କରିଦେବି । ²⁷ ସେଥିରେ ସେହି ଦାସର ପ୍ରଭୁ ଦୟା କରି ତାହାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ ଓ ତାହାର ଋଣ କ୍ଷମା କଲେ । ²⁸ କିନ୍ତୁ ସେହି ଦାସ ବାହାରିଯାଇ ତାହାଠାରୁ ପଚାଶ ଟଙ୍କା ଋଣ କରିଥିବା ଜଣେ ସହଦାସର ଦେଖା ପାଇ ତାହାକୁ ଧରି ତାହାର ଗଳା ଚିପି କହିବାକୁ ଲାଗିଲା, ତୁ ଯାହା ଧାରୁ, ଶୁଝିଦେ । ²⁹ ତେଣୁ ତାହାର ସହଦାସ ଭୂମିଷ୍ଠ ହୋଇ ତାହାକୁ ବିନତି କରି କହିବାକୁ ଲାଗିଲା, ଆପଣ ମୋ' ବିଷୟରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପରିଶୋଧ କରିଦେବି । ³⁰ ମାତ୍ର ସେ ସମ୍ମତ ହେଲା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯାଇ ଋଣ ପରିଶୋଧ ନ କରିବା ଯାଏ ତାହାକୁ କାରାଗାରରେ ପକାଇଦେଲା । ³¹ ତେଣୁ ତାହାର ସହଦାସମାନେ ଏହି ଘଟଣା ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ଓ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ଜଣାଇଲେ । ³² ସେଥିରେ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ପାଖକୁ ଡ଼କାଇ କହିଲେ, ରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାସ, ତୁ ମୋତେ ବିନତି କରିବାରୁ ମୁଁ ତୋର ସେହି ସମସ୍ତ ଋଣ କ୍ଷମା କଲି; ³³ ମୁଁ ଯେରୂପେ ତୋତେ ଦୟା କଲି, ସେରୂପେ ମଧ୍ୟ ଆପଣାର ସହ ଦାସକୁ କ୍ଷମା କରିବା ତୋହର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନ ଥିଲା ? ³⁴ ଆଉ, ତାହାର ପ୍ରଭୁ ରାଗିଯାଇ ସମସ୍ତ ଋଣ ପରିଶୋଧ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବା ଲୋକମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ । ³⁵ ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଯଦି ଅନ୍ତର ସହ ଆପଣା ଆପଣା ଭାଇକୁ କ୍ଷମା ନ କର, ତାହାହେଲେ ମୋହର ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ହିଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହି ପ୍ରକାର କରିବେ ।