ประชาชนของเมืองเบธเอลได้ส่งพวกเขาไปทูลขอพระกรุณาของพระยาห์เวห์
พวกเขาได้ขอว่า "ควรที่ข้าพเจ้าจะไว้ทุกข์ในเดือนที่ห้าโดยการอดอาหาร เหมือนข้าพเจ้าได้กระทำสิ่งเหล่านี้มาหลายปีหรือไม่?"
คำถามที่หนึ่งพระยาห์เวห์ได้ทรงถามว่า "เมื่อพวกเจ้าได้อดอาหาร และไว้ทุกข์ในเดือนที่ห้า และเดือนที่เจ็ดสำหรับสิ่งเหล่านี้เจ็ดสิบปี พวกเจ้าได้อดอาหารอย่างแท้จริงเพื่อเราหรือ?" คำถามที่สองคือ "และเมื่อเจ้าได้กิน และดื่ม พวกเจ้าไม่ได้กินและดื่มเพื่อตัวพวกเจ้าเองหรือ?"
คำถามที่หนึ่งพระยาห์เวห์ได้ทรงถามว่า "เมื่อพวกเจ้าได้อดอาหาร และไว้ทุกข์ในเดือนที่ห้า และเดือนที่เจ็ดสำหรับสิ่งเหล่านี้เจ็ดสิบปี พวกเจ้าได้อดอาหารอย่างแท้จริงเพื่อเราหรือ?" คำถามที่สองคือ "และเมื่อเจ้าได้กิน และดื่ม พวกเจ้าไม่ได้กินและดื่มเพื่อตัวพวกเจ้าเองหรือ?"
โดยย่อ พระยาห์เวห์ได้ทรงถามว่าถ้าเหล่านี้ไม่ได้เป็นพวกถ้อยคำเดียวกันกับที่พระยาห์เวห์ได้ทรงบอกประชาชนในขณะที่พวกเขายังคงได้อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เมืองทั้งหลายโดยรอบ เนเกบ และเชิงเขาทั้งหลายทางตะวันตก
พระยาห์เวห์ได้ตรัสให้พิพากษาด้วยความยุติธรรมที่แท้จริง พันธสัญญาที่สัตย์ซื่อ และความเมตตา พระองค์ได้ตรัสว่าไม่ให้กดขี่หญิงหม้าย ลูกกำพร้า คนต่างชาติ หรือคนยากจนและไม่ทำชั่วต่อกันและกัน
พระยาห์เวห์ได้ตรัสให้พิพากษาด้วยความยุติธรรมที่แท้จริง พันธสัญญาที่สัตย์ซื่อ และความเมตตา พระองค์ได้ตรัสว่าไม่ให้กดขี่หญิงหม้าย ลูกกำพร้า คนต่างชาติ หรือคนยากจนและไม่ทำชั่วต่อกันและกัน
พระยาห์เวห์ได้ตรัสให้พิพากษาด้วยความยุติธรรมที่แท้จริง พันธสัญญาที่สัตย์ซื่อ และความเมตตา พระองค์ได้ตรัสว่าไม่ให้กดขี่หญิงหม้าย ลูกกำพร้า คนต่างชาติ หรือคนยากจนและไม่ทำชั่วต่อกันและกัน
ประชาชนได้ปฏิเสธที่จะให้ความสนใจต่อพระวจนะทั้งหลายของพระยาห์เวห์
พระยาห์เวห์ได้ตรัสว่าพระองค์จะไม่ทรงฟังพวกเขา และมากไปกว่านั้น พระองค์จะได้ทรงทำให้ประชาชนเหล่านั้นกระจัดกระจายไปด้วยลมบ้าหมูต่อบรรดาประชาชาติทั้งหมดซึ่งพวกเขาไม่ได้เห็น
พระยาห์เวห์ได้ตรัสว่าพระองค์จะไม่ทรงฟังพวกเขา และมากไปกว่านั้น พระองค์จะได้ทรงทำให้ประชาชนเหล่านั้นกระจัดกระจายไปด้วยลมบ้าหมูต่อบรรดาประชาชาติทั้งหมดซึ่งพวกเขาไม่ได้เห็น