จิตวิญญาณของเขาปรารถนาพระเจ้าเหมือนกวางปรารถนาลำธารน้ำ
จิตวิญญาณของเขากระหายหาพระเจ้า หาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่
น้ำตาทั้งหลายของเขาได้กลายเป็นอาหารของเขาทั้งกลางวันและกลางคืน
เขาระลึกถึงการที่เขาได้ไปกับฝูงชนและได้นำพวกเขาไปยังพระนิเวศของพระเจ้าด้วยเสียงแห่งความยินดีและสรรเสริญ
เขาบอกให้จิตวิญญาณของเขาหวังในพระเจ้า เพราะเขาจะยังคงสรรเสริญพระเจ้าสำหรับความช่วยเหลือจากการทรงสถิตอยู่ของพระองค์
คลื่นทั้งหมดของพระเจ้าและบรรดาคลื่นยักษ์ได้โถมทับเข้าใส่ผู้เขียน
พระยาห์เวห์จะทรงบัญชาพันธสัญญาอันสัตย์ซื่อของพระองค์ในเวลากลางวัน
ในเวลากลางคืน บทเพลงของพระเจ้าจะอยู่กับผู้เขียน คือคำอธิษฐานที่ทูลต่อพระเจ้าแห่งชีวิตของเขา
เขาจะทูลถามว่าทำไมพระเจ้าจึงได้ทรงหลงลืมเขา และทำไมเขาจึงต้องไว้ทุกข์เนื่องจากการข่มเหงของศัตรู
เขากล่าวว่าพวกมันเป็นเหมือนบาดแผลทั้งหลายที่ทำให้พวกกระดูกของเขาแหลกละเอียด
เขาจะคาดหวังด้วยความมั่นใจว่าพระเจ้าทรงอวยพรเขา