^{1 2} E algúns descenderon de xudea e ensinaban aos irmáns: Se non vos circuncidades conforme ao rito de Moisés, non podedes ser salvos. ² Como Pablo e Bernabé tiveran gran controversia e debate con eles, os irmáns determinaron que Pablo e Bernabé e algúns outros deles subiran a Xerusalén aos apóstolos e aos anciáns para tratar este debate. ³ Así que, sendo enviados pola igrexa, pasaron por Fenicia e Samaria, relatando polo miúdo a conversión dos xentís e causaban gran gozo a tódolos irmáns. ⁴ Cando chegaron a Xerusalén, foron recibidos pola igrexa, os apóstolos e os anciáns e informaron de todo o que Deus fixera con eles. ⁵ Pero algúns da secta dos fariseos que creran levantáronse dicindo: É preciso circuncidalos e mandarlles que garden a lei de Moisés. ⁶ Entón os apóstolos e os anciáns reuníronse para examinar este asunto. ⁷ E despois de moito debate, Pedro levantouse e díxolles: Irmáns, vos sabedes que nos primeiros días Deus me escolleu de entre vós que pola miña boca os xentís oísen a palabra do evanxelio e creran. ⁸ E Deus, que coñece o corazón, deulles testemuña dándolles o Espírito Santo, así como tamén nolo deu a nós; ⁹ e ningunha distinción fixo entre nós e eles, purificando pola fe os seus corazóns. ¹⁰ Agora pois, por qué tentades a Deus poñendo sobre o pescozo dos discípulos un xugo que nin nosos pais nin nós poidemos levar? ¹¹ Cremos máis ben que somos salvos pola gracia do Señor Xesús, do mesmo xeito que eles tamén o son. ¹² Toda a multitude fixo silencio, e escoitaban a Bernabé e a Pablo, que relataban as sinais e prodixios que Deus fixera entre os xentís por medio deles. ¹³ Cando remataron de falar, Xacobe respondeu dicindo: Escoitádeme, irmáns. ¹⁴ Simón relatou cómo Deus ao principio tivo a ben tomar de entre os xentís un pobo para o seu nome. ¹⁵ E con isto concordan as verbas dos profetas, tal e como está escrito: ¹⁶ DESPOIS DISTO VOLTAREI, E REEDIFICAREI O TABERNÁCULO DE DAVID QUE CAEU. E REEDIFICAREI AS SÚAS RUINAS, E LEVANTAREINO DE NOVO, ¹⁷ PARA QUE O RESTO DOS HOMES BUSQUE AO SEÑOR, E TÓDOLOS XENTÍS QUE SON CHAMADOS POLO MEU NOME, ¹⁸ DI O SEÑOR, QUE FAI SABER TODO ISTO DENDE TEMPOS ANTIGOS. ¹⁹ Polo tanto, eu opino que non amolemos aos que de entre os xentís se convirten a Deus, ²⁰ senón que lles escribamos que se absteñan de cousas contaminadas polos ídolos, de fornicación, do esganado e do sangue. ²¹ Porque Moisés dende xeracións antigas ten en cada cidade aos que o proclaman pois tódolos días de repouso é lido nas sinagogas. ²² Entón pareceulle ben aos apóstolos e aos anciáns, con toda a igrexa, escoller de entre eles algúns homes para envialos a Antioquía con Pablo e Bernabé: a Xudas, chamado Barsabás, e a Silas, homes prominentes entre os irmáns, ²³ e enviaron esta carta con eles: Os apóstolos e os irmáns que son anciáns, aos irmáns en Antioquía, Siria e Cilicia que son dos xentís, saúdos. ²⁴ Posto que oímos que algúns de entre vós, aos que non autorizamos, inquietáronvos coas súas verbas, perturbando as vosas almas, ²⁵ pareceunos ben, chegado a un común acordo, escoller algúns homes para envialos a vós cos nosos amados Bernabé e Pablo, ²⁶ homes que arriscaron a súa vida polo nome do noso Señor Xesúscristo. ²⁷ Polo tanto, enviamos a Xudas e a Silas, que tamén vos informarán das mesmas cousas verbalmente. ²⁸ Porque pareceu ben ao Espírito Santo e a nós non impoñervos maior carga que estas cousas esenciais: ²⁹ que vos absteñades das cousas sacrificadas aos ídolos, do sangue, do esganado e de fornicación. Se vos gardades de tales cousas, ben faredes. Pasádeo ben. ³⁰ Así que eles, despois de seren despedidos, descenderon a Antioquía; e reunindo á congregación, entregaron a carta; ³¹ e cando a leron, regocixáronse polo consolo que lles producía. ³² Sendo Xudas e Silas tamén profetas, exhortaron e confortaron aos irmáns cunha longa mensaxe. ³³ E despois de pasar alí algún tempo, foron despedidos en paz polos irmáns para voltar a aqueles que os enviaran. ³⁴ Pero a Silas pareceulle ben quedarse alí. ³⁵ Mais Pablo e Bernabé quedaron en Antioquía ensinando e predicando con moitos outros a palabra do Señor. ³⁶ Despois de algúns días Pablo dixo a Bernabé: Voltemos e visitemos aos irmáns en tódalas cidades onde pregoamos a palabra do Señor para ver cómo están. ³⁷ Bernabé quería levar tamén con eles a Xoán, chamado Marcos, ³⁸ pero Pablo consideraba que non debían levar con eles a quen desistira en Panfilia e non os acompañara na obra. ³⁹ Entón xurdiu unha liorta, así que se separaron un do outro, e Bernabé tomou a Marcos con él e embarcaron cara a Chipre. ⁴⁰ Mais Pablo escolleu a Silas e partiu, sendo encomendado polos irmáns á graza do Señor. ⁴¹ E viaxaba por Siria e Cilicia confirmando ás igrexas.