ទំនុកពីសៀវភៅរបស់គ្រូចម្រៀង។ កំណាព្យរបស់កូនចៅលោកកូរេ។ 1 ឱព្រះអើយ យើងបានឮផ្ទាល់នឹងត្រចៀក បុព្វបុរសយើងខ្ញុំ បានប្រាប់យើង អំពីកិច្ចការដែលព្រះអង្គបានធ្វើនៅជំនាន់របស់លោក គឺនៅសម័យមុនថា ព្រះអង្គបានបណ្តេញជនជាតិនានាចេញ។ 2 ដោយព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ ហើយបានដាំអុីស្រាអែលជំនួសវិញ ព្រះអង្គបានធ្វើទោសជនជាតិទាំងនោះ តែបានធ្វើឲ្យអុីស្រាអែលពង្រីកទឹកដី។ 3 ដ្បិតគេមិនបានចាប់យកទឹកដីនោះ ដោយដាវរបស់ខ្លួនឡើយ ក៏មិនមែនដៃរបស់គេ ដែលសង្គ្រោះគេនោះដែរ គឺព្រះហស្តស្ដាំ និងព្រះពាហុរបស់ព្រះអង្គ ព្រមទាំងពន្លឺនៃព្រះភ័ក្ត្រព្រះអង្គវិញ ដ្បិតព្រះអង្គគាប់ព្រះហឫទ័យនឹងគេ។ 4 ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ ព្រះអង្គជាមហាក្សត្ររបស់ទូលបង្គំ ព្រះអង្គបង្គាប់ឲ្យមានការសង្គ្រោះដល់ពួកយ៉ាកុប។ 5 តាមរយៈព្រះនាមព្រះអង្គ យើងខ្ញុំបានរុញផ្ដួលសត្រូវ ដោយសារព្រះនាមព្រះអង្គ យើងជាន់ឈ្លីពួកអ្នកដែលលើកគ្នា ទាស់នឹងយើង។ 6 ដ្បិតទូលបង្គំមិនទុកចិត្ត នឹងធ្នូរបស់ទូលបង្គំឡើយ ហើយដាវទូលបង្គំក៏មិនអាចសង្គ្រោះទូលបង្គំបានដែរ។ 7 ប៉ុន្ដែ ព្រះអង្គបានសង្គ្រោះយើងឲ្យរួចពីសត្រូវ ហើយធ្វើឲ្យអស់អ្នកដែលស្អប់យើងត្រូវខ្មាស។ 8 យើងខ្ញុំបានអួតពីព្រះជាម្ចាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយយើងនឹងអរព្រះគុណ ដល់ព្រះនាមព្រះអង្គ រហូតតទៅ។ សម្រាក 9 ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ ព្រះអង្គបាន បោះបង់ចោលយើង ហើយ បានធ្វើឲ្យយើងបាក់មុខ ក៏មិនបានយាងចេញទៅជាមួយពលទ័ពរបស់យើងខ្ញុំទៀតដែរ។ 10 ព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យយើងដកថយពីសត្រូវ ហើយអស់អ្នកដែលស្អប់យើងខ្ញុំ គេរឹបអូសយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់យើង។ 11 ព្រះអង្គធ្វើឲ្យយើងដូចជាចៀម ដែលគេយកទៅសម្លាប់ ក៏បានធ្វើឲ្យយើងខ្ចាត់ខ្ចាយទៅ នៅកណ្ដាលពួកជនជាតិដទៃ។ 12 ព្រះអង្គបានលក់ប្រជារាស្ត្រព្រះអង្គ យ៉ាងថោកបំផុតដោយមិនបានទារតម្លៃខ្ពស់ឡើយ។ 13 ព្រះអង្គធ្វើឲ្យយើងត្រឡប់ជាទីត្មះតិះដៀល ដល់ជនជាតិជិតខាងរបស់យើងខ្ញុំ ជាទីចំអកឡកឡាយដល់អស់ទាំងសាសន៍ ដែលនៅជុំវិញយើង។ 14 ព្រះអង្គធ្វើឲ្យយើងទៅជាពាក្យបង្អាប់ ក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃហើយជាទីសើចចំអកក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ។ 15 រាល់ថ្ងៃ ភាពអាប់យសរបស់ទូលបង្គំ នៅមុខទូលបង្គំជានិច្ច ហើយសេចក្ដីអាម៉ាស់បានគ្របមុខទូលបង្គំហើយ 16 ពីព្រោះសំឡេងរបស់ពួកអ្នក ដែលប្រមាថមើលងាយ នៅចំពោះខ្មាំងសត្រូវ និងពួកអ្នកដែលសងសឹង។ 17 ការទាំងអស់នេះបានធ្លាក់មកលើយើងខ្ញុំ ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំមិនបានភ្លេចព្រះអង្គឡើយ ក៏មិនបានក្បត់នឹងសេចក្ដីសញ្ញា របស់ព្រះអង្គដែរ។ 18 ចិត្តរបស់យើងមិនបានបែរក្រោយឡើយ ជំហានរបស់យើងក៏មិនបានឈានចេញពីផ្លូវ របស់ព្រះអង្គដែរ។ 19 ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គបានបំបាក់យើង នៅកន្លែងដែលមានឆ្កែព្រៃ ហើយគ្របលើយើង ដោយម្លប់នៃសេចក្ដីស្លាប់។ 20 ប្រសិនបើយើងបានភ្លេច ព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់របស់យើង ឬប្រទូលដៃទៅរកព្រះដទៃណាមួយ 21 នោះតើព្រះមិនទតឃើញទេឬអី? ដ្បិតព្រះអង្គជ្រាបពីសេចក្ដី ដែលលាក់ទុកនៅក្នុងចិត្ត។ 22 ដ្បិត ដោយព្រោះព្រះអង្គ យើងខ្ញុំត្រូវគេសម្លាប់វាល់ព្រឹកវាល់ល្ងាច ហើយក៏រាប់ទុកដូចជាចៀម ដែលត្រូវយកទៅសម្លាប់។ 23 ព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមតើនឡើង ហេតុអ្វីបានជាព្រះអម្ចាស់ផ្ទំលក់ដូច្នេះ? សូមតើនឡើង កុំបោះចោលយើងខ្ញុំជារៀងរហូតឡើយ។ 24 ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គលាក់ព្រះភ័ក្ត្រ ហើយព្រះអង្គភ្លេចទុក្ខវេទនា និងសេចក្ដីថប់ព្រួយរបស់យើងខ្ញុំដូច្នេះ? 25 ដ្បិតព្រលឹងយើងខ្ញុំធ្លាក់ចុះដល់ដីហើយ ខ្លួនប្រាណរបស់យើងក៏ជាប់នៅនឹងដីដែរ។ 26 សូមតើនឡើង សូមយាងមកជួយយើងខ្ញុំផង! សូមលោះយើងខ្ញុំ ដោយយល់ដល់ព្រះហឫទ័យសប្បុរសរបស់ព្រះអង្គ។