1 ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា «កូនមនុស្សអើយ ចូរក្រោកឈរឡើង យើងនឹងនិយាយជាមួយអ្នក»។ 2 ពេលព្រះអង្គកំពុងមានព្រះបន្ទូលនឹងខ្ញុំ ព្រះវិញ្ញាណក៏មកសណ្ឋិតនៅក្នុងខ្ញុំ ហើយបានឲ្យជើងខ្ញុំឈរឡើង ហើយខ្ញុំក៏ឮព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ។ 3 ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា «កូនមនុស្សអើយ យើងចាត់អ្នកឲ្យទៅរកប្រជាជនអុីស្រាអែល គឺជាជនជាតិដែលរឹងចចេសហើយបានបះបោរនឹងយើង ទោះទាំងខ្លួនគេ និងបុព្វបុរសរបស់គេ ក៏បានរំលងទាស់នឹងយើង រហូតដល់ថ្ងៃនេះ! 4 កូនចៅរបស់ពួកគេគឺមានមុខចចេស ហើយមានចិត្តរឹង។ យើងចាត់អ្នកឲ្យទៅរកពួកគេ ហើយអ្នកត្រូវប្រាប់ពួកគេថា នេះគឺជាអ្វីព្រះអម្ចាស់លើអស់ទាំងព្រះបន្ទូល។ 5 ទោះបើពួកគេស្តាប់ ឬមិនស្តាប់ក្តី។ ពួកគេជាពូជពង្សរឹងចចេស ប៉ុន្តែពួកគេនឹងដឹងថា យ៉ាងហោចមានព្យាការីមួយបានមកក្នុងចំណោមពួកគេ។ 6 អ្នកវិញ កូនមនុស្សអើយ កុំខ្លាចគេឡើយ ក៏កុំខ្លាចចំពោះកិច្ចការរបស់គេដែរ។ ចូរក៏កុំខ្លាច ទោះបើមានបន្លា និងអញ្ចាញមកទាស់នឹងអ្នក ដោយអាស្រ័យនៅកណ្ដាលពួកខ្យាដំរីក៏ដោយ។ កុំខ្លាចពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ ឬក៏កុំស្លុតចិត្តនឹងទឹកមុខគេ ចាប់តាំងពួកគេជាពូជដែលបះបោរ។ 7 ប៉ុន្តែ អ្នកត្រូវថ្លែងពាក្យរបស់យើងប្រាប់គេ ទោះបើគេព្រមស្តាប់ ឬមិនព្រមក៏ដោយ ពីព្រោះគេរឹងចចេសខ្លាំងណាស់។ 8 ប៉ុន្តែ អ្នកកូនមនុស្សអើយ ចូរស្តាប់សេចក្ដីដែលយើងប្រាប់អ្នក។ កុំមានចិត្តរឹងចចេស ដូចជាពូជបះបោរនេះឡើយ។ ចូរបើកមាត់បរិភោគរបស់ដែលយើងឲ្យដល់អ្នក!» 9 កាលខ្ញុំកំពុងតែមើល នោះឃើញមានដៃមួយលូកមកដល់ខ្ញុំ នៅក្នុងនោះឃើញក្រាំងមួយ។ 10 ព្រះអង្គក៏បើកក្រាំងនោះនៅមុខខ្ញុំ វាបានសរសេរទាំងខាងក្នុងនិងខាងក្រៅដែរ មានកត់ទុកសុទ្ធតែពាក្យទំនួញ ពាក្យកាន់ទុក្ខ និងក្ដីវេទនា។