रोमी सुभेदार पीलात यास्नेपुढ येशू 1 सकाळ झाल्यावर [दिवस निघल्यावर] सगळ मुख्य याजक आन लोकास्न वडील यास येशूला जीवच मारवानेसाठी त्यान्हे विरुद्ध कट [प्ल्यान ] करया. 2 आन त्यास त्याला बांधी ल्हीजायी सुभेदार पीलात यास्ने ताब्याम दिद्या. 3 तव्हा त्याला शिक्षा व्ह्य्नी आसा जुयी, त्याला धरी देणारा यहूदाला पस्तावा वना आन त्या तीस रुपया मुख्य याजक आन वडील यासाक परत आन्ही आखणा. 4 महे निर्दोस जीवला धरी दि पाप करीत, त्यास आख्या, त्यान्हा आम्हाला का करवानी? तुन्हा तूच जुयी ल्हे. 5 मग त्यान्ह त्या पैसा मंदीरम फेकी दिना आन जायी गळालाफासी ल्हीना. 6 मुख्य याजकन त्या पैसा गोळा करी आखणा, ह्या दानपेटीम ठाखवानी नियम ने विरुद्ध आस, कारण ह्या रक्ताना पैसा आसत. 7 मग त्यास आपापल्याम विचार करी ते पैसास्ना, उपऱ्यासला बुजवानेसाठी कुंभारना वावार विकत ल्हीद्या. 8 त्यान्हेमुळ ते वावारला रक्ताना वावार आसा आजून पोह्तर आखत. 9 तव्हा जा व्चान यीर्मया संदेष्टाने द्वारे आखेल आस्ताल ता पूर्ण व्ह्य्ना. ता आसा की आन ज्यान्हा मोल [किमत] ईस्रायेल ने वंशाने पैकी काहीस ठरवेल त्यान्हा मोल, म्हणजे त्या तीस रुपया त्यास ल्हीद्या 10 आन परमेश्वरन मला आज्ञा केल्याप्रमान कुंभारना वावार ल्हेवानेसाठी त्यास दिद्या. 11 मग येशूला सुभेदारणे पुढ उभा करेल अस्तान सुभेदारन त्याला विचारणा तू यहुद्यास्ना राजा आसस का? येशून त्याला आखणा, आपण आखत तसाच. 12 मुख्य याजक आन वडील हे त्याजवर आरोप करत रहीन्ल तरी त्यान्ह् काहीच उत्तर दिना नाहा. 13 तव्हा पीलातन त्याला आखणा, हे तुन्हे विरुद्ध किती गोष्टीस्ने बद्दल साक्षा देत, रह्यीत, हाय तुला ऐकू नाहा येय का? 14 पण त्यान्ह् एकयपन आरोपला त्याला काहीच उत्तर दिना नाहा, यान्हा सूभेदारला लय आश्चर्य वाटणा. 15 ते सन्म लोकं आखयीत तो बंदिवान सोडी दयावानी सुभेदारासनी रीत आस्तेल. 16 आन तेवेळेस तय बरब्बा नावना एक खूप प्रसिद्ध बंदिवान आस्ताल. 17 म्हणी ते जमल्यावर पीलातन त्यासाला आखणा, महे तुम्ह्ने करता कोणाला सोडी द्यावा म्हणी तुम्ह्नी इच्छा आस? बरब्बाला का ख्रिस्त आखत ते येशूला? 18 कारण त्यास येशूला ह्यावान धरी दिधेल हाय त्याला माहीत आस्ताल. 19 तो न्यायस्न्वर बसेल आस्ताल तव्हा त्यान्हे बायकून त्याला निरोप पाठवणी का, ते नीतीमान मानुस्ने भानगडम आपुन पडवा नाहा, कारण आज सपानम त्यान्हेमुळ मला लय वेधना व्ह्यन्यात. 20 इकड मुख्य याजक आन वडील लोकास बरब्बाला माघी ल्ह्यावा आन येशुना घात करवा, म्हणी लोकास्ना मन वळव्या. 21 सुभेदारन त्यासाला विचारना, तुम्ह्ने करता हे दोघास्महीन कोणाला सोडी दयावा अशी तुम्ह्नी इच्छा आस? त्यास आख्या बरब्बाला. 22 पीलातन त्यासाला आखणा, तर ख्रिस्त आखेल येशुना महे का करवा? सगळास आख्या, त्याल वदस्तभवर खिळी ठाखा. 23 त्यान्ह् आखणा कजा बर? तव्हा त्यास खूपच आरडा वरडा करी आख्या, त्याला वदस्तभवर खिळी ठाखा. 24 यान्हेमुळ आपला काहीच चाल नाहा, उलट आजून गडबड व्ह्य आसा जुई पीलातन पाणी ल्ही लोकास्नेसमोर हात दुही आखणा, मय हे मानुस्ने रक्ताने बद्दल निर्दोष आस. तुम्ह्ने तुम्हुच ज्वा. 25 सगळे लोकास उत्तर दिद्या की, त्यान्हा रक्त [रघात] आम्हावर आन आम्ह्ने लेकराबाळास्वर आसू दया. 26 तव्हा त्यान्ह् त्यास्ने करता बरब्बाला सोडणा, आन येशूला फटक मारी वधस्तभवर खीळवाने करता शिपायास्ने हातम दिना. 27 नंतर सुभेदारने शिपायास येशूला वाडाम ल्हीद्या आन सगळी प्रजा [तुकडी] त्यान्हे विरुद्ध जमव्या. 28 त्यास त्यान्ह् कपड काढी त्यान्हे आंगम किरमिजी झगा घाल्या. 29 काट्यासना मुगुट गुंफी त्यान्हे मस्ताकवर ठुद्या, त्यान्हे उजवे हातम वेत दिद्या, आन त्यान्हे पुढ गुढग टेकी, हे यहुद्यास्ने राजा, नमस्कार. आसा आखी त्यास त्यान्ही थट्टा मांड्या. 30 ते त्याजवर थुकनत आन ताच वेत ल्ही ते त्यान्हे मस्ताकवर मारवा लागन्त. 31 मग त्यान्ही थट्टा केल्यावर त्यास त्यान्हे आंगमहीन तो झगा काढी त्यास्न कपड त्यान्हे अंगम घाल्या आन त्यास त्याला वधस्तभवर खीळवाणेकरता ल्ही गयेत. 32 ते शहरने बाहेर जात आसता शिमोन नावना कोणी एक कुरेनेकर माणूस त्यासाला आढळायना;त्याला त्यास हाती धरी त्यान्हा वधस्तभ वाव्हानी लाव्या. 33 मग गुलगुथा नावानी जागा, म्हणजे कवटीनी जागा, हुती यी पोसल्यावर. 34 त्यास त्याला 'पित्तमिश्रीत' द्राक्षरस'प्यावानी दिद्या;पण ता चाटी जोह्ल्यावर त्यान्ह् ता पिन्हां नाहा. 35 त्याला वधस्तंभवर खिळल्यावर 'त्यास चिठ्या टाखी 'त्यान्ह् कपड् वाटी ल्हीद्या. 36 नंतर तय बसी ते त्याजवर पहारा करवा लागन्त. 37 त्यास त्याजवर लावेल दोष आरोपणा लेख त्यान्हे डोकावर लाव्या. तो आसा, ह्यो येहुद्यास्ना राजा येशू आस. 38 तेवेळेस त्यास त्यान्हे बरोबर दोन लुटारू [चोरट] , एक उजवीकड आन एक डावीकड, आस वधस्तभवर खिळ्या; 39 आन जवळून जाणार येणार 'डोका हालवत' त्यान्ही आशी निंदा करतत की, 40 आरे मंदीर मोडी तीन दिवसम बांधणारा, तू देवना पोऱ्या आसनास तर स्वत;ला वाचव आन वधस्तभवरीन खाली उत्तर. 41 तसच मुख्य याजकास, शास्री आन वडील यास्ने बरोबर थट्टा करत आख्या. 42 त्यान्ह दुसरासला वाचवणा, त्याला स्वत;ला वाचवता येय नाहा का, तो तर ईस्रायेल ना राजा आस. त्यान्ह आता वधस्तभवरीन खाली उतरवा, म्हणजे आम्हू त्याजवर विश्वास ठिवू. 43 'तो देवर विश्वास ठिव, तर तो त्याला लागत आसयी तर त्यान्ह त्याला सोड्डावा, कारण मय देवना पोऱ्या आस, आसा तो आखत रहता. 44 जे लुटारू त्यान्हेबरोबर वधस्तभवर खीळेल आस्तल त्यासयपन त्यान्ही निंदा करया. 45 मग दुपार सहावे तासपहिन नव्ये तासपोहतर सगळे देशम अंधार पडणा. 46 आन सुमारे नव्ये तासला येशून मोठ्यान आरोळी मारी आखणा, एली, एली, लमा सबखथनी, म्हणजे 'मान्हे देवा, मान्हे देवा, तुन्ह मान्हा त्याग कजा करणास? 47 तय जे उभ आस्तल त्यासामधले बरेच जनास हाय ऐकी आख्या, तो एलीयाला हाक मारत रहीत 48 मग त्यासा मधले एकानं लगेच पळत जायी स्पंज ल्ही आन तो, आंबण भरी बोरूने टोकवर ठुयी त्याला चोखवानी दिना. 49 काही लोकास आख्या, आसू द्या, एलीया त्याला वाचावानी येयका का हाय आपुनी जवू. 50 मग येशून परत मोठ्यान आरडायी प्राण सोडणा. 51 तव्हा ज्वा, पवित्रस्थानमधला पडदा वरून खाली फाटायी दोनभाग व्ह्य्नात पृथ्वी थरथरनी, खडक फुटणत, 52 थडग्ग उघडायन्त, आन मरेल पवित्र जनासमधल बरेच जनास्न शरीरसह जीवत व्ह्यन्त, 53 ते त्यास्ने पुनरुथानने नंतर, थडगासमहीन निघी पवित्र नगरम गयेत आन बरेच जनासला दिस्नत. 54 शताधीपती आन त्यान्हे बरोबर येशूवर पहारा करन्हार, हाय भुमिकपं आन घडेल गोष्टी जुयी, खूप घाबरायी गयेत, आन खरजच ह्यो देवना पोऱ्या आस्ताल, आसा आख्या. 55 तय बऱ्याच बायका लांबून हाय जोत्यात. त्या येशुनी सेवा करत गालील महीन त्यान्हे माघ वन्याल्यात. 56 तीसामन मग्दालीया मरिया, याकोब आन योसे यान्ही आईस मरिया, आन ज्ब्दीने पोऱ्यानी आईस ह्या आसत्याल्या. 57 मग संध्याकाळ झाल्यावर अरीमथाईमधला योसेप नावना एक धनवान माणूस वना, ह्योय पण येशुना शिष्य आस्ताल, 58 त्यान्ह् पीलातक जायी येशुना शरीर माघना. तव्हा पीलातन ता दयावानी आज्ञा करणा. 59 योसेफन ता शरीर ल्ही तागणे स्वच्छ कपडासम गुडांळना, 60 ता त्यान्ह् खडकम खंदेलआपले नवे कबरम ठीवना, एक मोठी धोंड लोटी ते कबरने दारला लावणा आन तो निघी गया. 61 पण तय कबरनेपुढ मग्दालीया मरिया आन दुसरी मरिया ह्या बसण्याल्या. 62 दुसरे दिवस म्हणजे तयारीनेनंतर ने दिवस मुख्य याजक आन परूशीस पीलातक जमी आख्या. 63 महाराज, तो ठक जिंवत आसतान तीन दिवसणे नंतर मय उठ्सुक आसा आखता. यान्ही आम्हाला आठवण आस. 64 म्हणी तिसरे दिवसपर्यंत कबरना बंदोबस करवानी आखवा, नथर कदाचित त्यान्ह शिष्य यी त्याला चोरी ल्हीजायीत आन तो मरेल महीन उठना आस आसा लोकासला आखयीत. मग शेवटनी फसगत पहिल्या ने पेक्षा वाईट व्हयी. 65 पीलातन त्यासाला आखणा, तुम्ह्ने जवळ पहारा आस, जा तुम्हाकरी व्हयी तसा बंदोबस्त करा. 66 मग पहारा संग [बरोबर ] ल्ही ते गयेत आन त्यास धोंड्वर शिक्का मोर्तब करी कबरना बंदोबस्त करया.