प्रस्तावना 1 प्रारंभी शब्द आसनाल, आन शब्द देवने बरोबर आसनाल आन शब्द देव आसनाल. 2 तोच प्रारंभी देवने बरोबर आसनाल 3 सगळा काही त्यान्हे द्वारे व्ह्यना आन जा काही व्ह्यना ता त्यान्हे वाचून व्ह्यना नहा. 4 त्यान्हे ठायी जीवन आसनाल, व ता जीवन मनुष्य मात्राना प्रकाश आसनाल. 5 तो प्रकाश अंधारम प्रकाश;तरी अंधारन त्याला ग्रासना नहा. 6 देवने पाठवलेला एक मनुष्य प्रगट व्ह्यना;त्यान्हा नाव योहान. 7 तो साक्षीने करता म्हजी ते प्रकाशने विषयी साक्ष देवानी करता वन्हां;ह्याने साठी का, त्यान्हे द्वारे सगळास विश्वास ठुवावा. 8 हो तो प्रकाश नासनाल, तर ते प्रकाशने विषयी साक्ष देवानी करता वन्हा. 9 जो खरा प्रकाश प्रत्येक मनुष्याला प्रकाशित कर तो जगम येणार आसनाल. 10 तो जागं आसनाल व जग त्यान्हे द्वारे व्ह्यना, तरी जगन त्याला ओळखणा नहा. 11 जे त्यान्हे स्वतः न त्यासात्याव वो वन्हां तरी त्यान्हे स्वकीयास त्यान्हा स्वीकार कऱ्या नहा 12 परंतु जितकास त्यान्हा स्वीकार कऱ्या तीतकासला म्हजी त्यान्हे नाववर विश्वास ठुनारासला त्यान्ह देवन मुल होवानी अधिकार दिन्हा; 13 त्यान्हा जन्म रक्त, अथवा देहांनी इच्छा, आथवा मनुष्यांनी इच्छा ह्यापहिन व्ह्यना नहा;तर देव पहिन व्ह्यना. 14 शब्दी देही व्ह्यना, आन त्यान्हा आपलासम वस्ती करणा, आन आम्हू त्यान्हा गौरव जोध्या. ता पितापहिन आलेले एकुलता एकना गौरव असावा असा अनुग्रह व सत्य ह्यास परिपूर्ण आसनाल. 15 त्यान्हे विषयी योहान साक्ष देय व मोठ्यान आख:जो मान्हे माघून येय तो मान्हे पुढ व्ह्यना आस, कारण तो मान्हे पूर्वी आसनाल, असा ज्यान्हेविषयी मय आखना तो होच आस. 16 त्यान्हे परिपूर्णता महीन आपले सगळासला कृपावर कृपा मिळणी आस. 17 कारण नियमशास्र मोशेनेद्वारे देणाम वन्हाल;कृपा व सत्य हाय येशू ख्रिस्ताने द्वारे वन्ही. 18 देवला कोणपण कधीच जोध्या नहा;जो एकुलता एक जन्मलेला देवपिताने ऊरला रहय त्यान्ह त्याला प्रगट करणा आस. 19 पुढ यहुद्यास यरुश्लेम वरून याजक व लेवी ह्यासाला योहानला आपण कोण आसत हाय विचारवाणी पाठ्व्या तव्हांनी त्यान्ही साक्ष हीच आस. 20 त्यान्ह कबुल करणा, नाकरना नहा;मय ख्रिस्त नहा, असा त्यान्ह कबूल करणा. 21 तव्हा त्यास त्याला विचाऱ्या तर मग आपण कोण आसत? एलिया आसत का? त्यान्ह आखणा, मय नहा. आपण तो संदेष्टा आसत का? त्यावर त्यान्ह नहा असा उत्तर दिन्हा. 22 ह्याजवरून त्यास त्याला आख्या, ज्यास आम्हाला पाठ्व्या आस त्यासाला आम्हू उत्तर द्यावा म्हणी, आपण कोण आसत, हाय आम्हाला आखा. स्वतःने विषयी आपला का म्हणा आस? 23 त्यान्ह आखणा, यशया संदेष्टान आखीतलेला प्रमाण, परमेश्वरना मार्ग नीट करा, असा अरण्याम ओरडणारनि वाणी मय आस. 24 पाठवलेल माणस परुश्यास पैकी आसनलत. 25 त्यास त्याला विचाऱ्या, आपण ख्रिस्त नहा, एलिया नहा, व तो संदेष्टापण नहा, तर बाप्तिस्मा कजा करत? 26 योहानन त्यासाला उत्तर दिन्हा, मय पाणीन बाप्तिस्मा कर. ज्याला तुम्हू ओळखत नहा असा एक तुम्हासम उभा आस; 27 तो मान्हे मागून येणारा आस, त्यान्हे पायतनना बंध सोडवानी मय योग्य नहा. 28 यार्देनने पलिकड बेथानीम योहान बाप्तिस्मा करता तय ह्या गोष्टी घडण्यात. 29 दुसरे दिवस येशूला आपल्यात्याव येतान जोई त्यान्ह आखणा, हो जोआ, जगणा पाप हरण करणारा देवना कोकरा! 30 मान्हे मागून एक पुरुष येत आस तो मान्हे पुढ व्ह्यना आस कारण तो मान्हे पूर्वी आसनाल, असा ज्यान्हे विषयी मय आखणा, तो होच आस. 31 मय त्याला ओळखत नसनाल, तरी त्यान्ह इस्राएलास प्रगट व्हवा म्हणी मय पाणीन बाप्तिस्मा करत वन्हां आस. 32 आन योहानन अशी साक्ष दिन्हा का, आत्मा कबुतरने सारखा आकाशमहीन उतरत आसतान आन त्याजवर स्थिर व्हयेल मय जोयना. 33 मय तर त्याला ओळखत नसनाल;तरी ज्यान्ह मला पाणीन बाप्तिस्मा करवानि पाठवणा त्यान्ह मला आखेल आसनाल का, जे कोणावर आत्मा उतरत आसतान व स्थिर रह्तान जोहीस तोच पवित्र आत्मान बाप्तिस्मा करणारा आस. 34 मय स्वतः जोयना आस व साक्ष दिन्हा आस का, हो देवना पुत्र आस. 35 त्यानेनंतर दुसरे दिवस योहान आपले शिष्यासने बरोबर उभा आसता 36 येशूला जातान न्याहाळी जोई आखणा, हो जोआ, देवना कोकरा ! 37 तव्हा येशू वळी त्यासाला आपले माग येतान जोई आखणा, 38 तुम्हू का सापडत रहित? त्यास त्याला आख्या, रब्बी, [म्हजी गुरुजी, ] आपण कय रहत? 39 त्यान त्यासाला आखणा, या म्हजी जोशाल. मग त्यास जाई तो कय रहय ता जोध्या व ते दिवस ते त्यान्हे तयच रहयनत. तव्हा सुमारे दहावा तास आसनाल. 40 योहानना म्हणा ऐकी त्यान्हे माग जे दोघ जन गयत, त्यासने पैकी एक शिमोन पेत्राना भाऊ आंद्रिया हो आसनाल. 41 त्याला त्यान्हा सख्खा भाऊस शिमोन पाहिलांदा भेटणा, तव्हा त्यान्ह त्याला आखणा, मशीहा[म्हजी ख्रिस्त] आम्हाला सापडणा आस. 42 त्यान्ह त्याला येशूत्याव आनणा;येशून त्यासत्याव निहाळी जोई आखणा, तू योहानना पोऱ्या शिमोन आसस;तुला केफा [म्हजी पेत्र किवा खडक] आखीत. 43 दुसरे दिवस त्यान्ह गालीलम जावानी बेत करणा, तव्हा फिलीप्प त्याला भेटणा;येशून त्याला आखणा, मान्हे माघ ये. 44 फिलीप्प हो तर आंद्रिया पेत्र ह्यासना नगर बेथसैदा हुथिलचा आसनाल. 45 फिलीप्पला नथनेल भेटल्यावर त्यान्ह त्याला आखणा, ज्यान्हे विषयी मोशेन नियमशास्राम लिहणा व संदेष्टास लिह्या तो म्हजी योसेफना पुत्र येशू नासरेथकर आम्हाला सापडणा आस. 46 नथनेलन त्याला आखणा, नासरेथमहीन काही उत्तम निघू शकत आस का? फिलीप्पन त्याला आखणा यी जो 47 नथनेलला आपल्यात्याव येतान जोई येशून त्यान्हे विषयी आखणा, जोआ, हो खरा खुरा इस्राएली आस;ह्यान्हे ठायी कपट नहा! 48 नथनेलन त्याला आखणा, आपल्याला मान्ही ओळख कसकाय? येशून त्याला उत्तर दिन्हा, फिलीप्पान तुला बोलवावानि आधी तू अंजीरने झाडने खाली आसनाल, तव्हाच मय तुला जोयना. 49 नथनेलन त्याला आखणा, आपण इस्राईलन पुत्र आसत, आपण इस्रायेलन राजा आसत. 50 येशून त्याला आखणा, मय तुला अंजीरने झाडने खाली जोयना असा मय तुला आखणा म्हणी तू विश्वास धारस काय? ह्यासने पेक्षा मोठ्या गोष्टी जोहीस. 51 आणखी येशून त्याला आखणा, मय तुम्हाला खरा खरा आख, आकाश उघडलेला व देवदुतासला चढताण व देवने पुत्रावर उतारताना तुम्हू जोश्याल.