¹ Entón Xacob seguiu o seu camiño e foi á terra dos fillos de oriente. ² E mirou e viu un pozo no campo, e, velaquí tres rabaños de ovellas que estaban deitados alí ao seu carón porque daquel pozo daban de beber aos rabaños, e a pedra sobre a boca do pozo era grande. ³ Xuntábanse alí todos os rabaños, e rodando a pedra da boca do pozo daban de beber ás ovellas e volvían poñer a pedra no seu lugar, sobre a boca do pozo. ⁴ E Xacob dixo aos pastores: Meus irmáns, de onde sodes? E eles dixeron: Somos de Harán. ⁵ Entón díxolles: Coñecedes a Labán, o fillo de Nacor? E eles responderon: Coñecémolo. ⁶ E el díxolles: Está ben? E dixeron: Está ben; mira, a súa filla Raquel vén coas ovellas. ⁷ E el dixo: Velaquí aínda queda moito día; non é hora de recoller o gando. Dáde de beber ás ovellas e ide a apacentalas. ⁸ Mais eles dixeron: Non podemos ata que se xunten tódolos rabaños e removan a pedra da boca do pozo; entón daremos de beber ovellas. ⁹ Aínda estaba el a falar con eles, cando chegou Raquel coas ovellas do seu pai, pois ela era a pastora. ¹⁰ E sucedeu que cando Xacob viu a Raquel, filla de Labán, irmán da súa nai, Xacob subiu e rodou a pedra da boca do pozo e deu de beber ao rabaño de Labán, irmán da súa nai. ¹¹ E Xacob bicou Raquel, e alzou a súa voz e chorou. ¹² E fíxolle saber Xacob a Raquel que el era parente do seu pai, e que era fillo de Rebeca; e ela foi correndo a dicirllo ao seu pai. ¹³ E sucedeu que cando Labán escoitou as novas de Xacob fillo da súa irmá, correu ao seu encontro, deulle unha aperta, bicouno e levouno á súa casa. Entón el contou a Labán todas estas cousas. ¹⁴ E díxolle Labán: Certamente ti es o meu óso e a miña carne! E Xacob quedou con el todo un mes. ¹⁵ E Labán dixo a Xacob: Seica por seres ti o meu parente servirasme de graza? Faime saber cal será o teu salario. ¹⁶ Labán tiña dúas fillas; o nome da máis vella era Lea o nome da máis nova, Raquel. ¹⁷ E os ollos de Lea eran delicados, pero Raquel era de bonita figura e fermosa aparencia. ¹⁸ E Xacob namorouse de Raquel e dixo: Servireite sete anos por Raquel, a túa filla máis nova. ¹⁹ E Labán respondeu: Mellor será darcha a ti que darlla a outro home; queda comigo. ²⁰ Xacob pois, serviu sete anos por Raquel e parecéronlle uns poucos días polo amor que lle tiña. ²¹ Entón dixo Xacob a Labán: Dáme a miña muller, porque o meu tempo cumpriuse para unirme a ela. ²² E Labán xuntou todos os homes do lugar, e fixo un banquete. ²³ E aconteceu que á noitiña tomou á súa filla Lea e tróuxolla, e Xacob deitouse con ela. ²⁴ E deu Labán a súa serva Zilpa á súa filla Lea por criada. ²⁵ Cando foi de mañá, velaquí que era Lea. E Xacob dixo a Labán: Que é isto que me fixeches? Non foi por Raquel por quen te servín? Por que me enganaches entón? ²⁶ E Labán respondeu: Non se fai así no noso lugar, iso de dar a máis nova antes da máis vella. ²⁷ Cumpre a semana desta, e darémosche tamén a outra polo servizo que me farás outros sete anos. ²⁸ Así fixo Xacob, e cumpriu a semana dela. E Labán deulle á súa filla Raquel por muller. ²⁹ E Labán deu a súa serva Bilha por criada á súa filla Raquel. ³⁰ E Xacob deitouse tamén con Raquel e amou máis a Raquel que a Lea; e serviulle aínda por outros sete anos. ³¹ E viu Iahveh que Lea era aborrecida e concedeulle fillos; pero Raquel era estéril. ³² E concibiu Lea e deu a luz un fillo e púxolle por nome Rubén, pois dixo: Xa que Iahveh mirou a miña aflición, agora amarame o meu marido. ³³ Concibiu outra vez e deu a luz un fillo, e dixo: Porque Iahveh escoitou que son aborrecida, deume tamén este fillo. E chamou o seu nome Simeón. ³⁴ Concibiu outra vez, e deu a luz un fillo, e dixo: Agora esta vez o meu marido apegarase a min, porque xa lle dei tres fillos; por iso chamou o seu nome Leví. ³⁵ Concibiu outra vez e deu a luz un fillo e dixo: Esta vez louvarei a Iahveh; por isto chamou o seu nome Xudá; e deixou de dar a luz.