¹ Abraham era xa vello, entrado en anos; e Iahveh bendicírao en todo. ² E Abraham dixo ao seu servo, o máis vello da súa casa, que era o mordomo de todo o que posuía: "Pon agora a túa man baixo a miña coxa ³ e hasme xurar por Iahveh, Deus dos ceos e da terra, que non collerás muller para o meu fillo das fillas dos cananeos cos que habito, ⁴ senón que irás á miña terra, onda os meus parentes, e collerás alí muller para o meu fillo Isaac. ⁵ E díxolle o criado: Se a muller non quere seguirme a esta terra, teño que volver e levar o teu fillo á terra de onde viñeches? ⁶ E Abraham respondeulle: Gárdate de levar alí o meu fillo. ⁷ Iahveh, Deus dos ceos, que me tomou da casa do meu pai e da terra onde nacín, e faloume e xuroume dicindo: "Á túa descendencia darei esta terra", El mesmo mandará o seu anxo diante de ti, e de alí tomarás muller para o meu fillo. ⁸ E se a muller non quere seguirte, quedarás libre deste xuramento; pero non leves o meu fillo alí. ⁹ E o criado puxo a súa man debaixo da coxa de Abraham o seu señor, e fixo xuramento. ¹⁰ E o servo colleu dez camelos dos de seu amo e púxose en camiño con toda clase de bens do seu señor; e foi a Aram Naharaim, á cidade de Nacor. ¹¹ E fixo axeonllar os camelos fóra da cidade, xunto ao pozo de auga, á tardiña, á hora na que as mulleres saen para colleren auga. ¹² E dixo: " Iahveh, Deus do meu señor Abraham, rógoche que me deas éxito hoxe, e que teñas misericordia do meu señor Abraham. ¹³ Velaquí que estou erguido ao pé da fonte de auga, e as fillas dos homes da cidade saen para sacar auga. ¹⁴ Sexa pois, que a rapaza á que eu lle diga:" Por favor, baixa o teu cántaro para que eu beba" e que me responda: "Bebe, e tamén darei de beber aos teus camelos" sexa a que ti designaches para o teu servo Isaac; niso saberei que lle mostraches misericordia ao meu amo. ¹⁵ E aconteceu que antes de que rematara de falar, velaquí que saíu Rebeca, filla de Betuel, fillo de Milca, muller de Nacor, irmán de Abraham, co cántaro no ombreiro. ¹⁶ E a moza era moi fermosa, virxe, ningún home a coñecera; e baixando á fonte , encheu o seu cántaro e subiu. ¹⁷ Entón o criado correu ao se encontro e díxolle: "Rógoche que me deas un pouco de auga do teu cántaro para beber". ¹⁸ E ela dixo: "Bebe meu señor." E baixou deseguida o cántaro á súa man e deulle de beber. ¹⁹ Cando rematou de lle dar de beber, dixo: "Sacarei tamén auga para os teus camelos, que beban canto queiran". ²⁰ E decontado valeirou o seu cántaro na pía e correu á fonte sacar máis auga e sacou para todos os seus camelos. ²¹ O home, mirábaa calado, para saber se Iahveh dera éxito ou non á súa viaxe. ²² E aconteceu que cando os camelos remataron de beber, o home colleu un anel de ouro, de medio siclo de peso e dous brazaletes que pesaban dez, e preguntou: ²³ De quen es filla? Fala por favor: Hai sitio na casa do teu pai para pasarmos a noite? ²⁴ Ela respondeu: "Son filla de Betuel, o fillo que Milca deu a Nacor. ²⁵ E engadiu: "tamén hai palla e forraxe abondo, e sitio onde quedar." ²⁶ Entón o home prostrouse e adorou a Iahveh, ²⁷ e dixo: "Bendito sexa Iahveh, Deus do meu amo Abraham, que non deixou de mostrar a súa misericordia e a súa fidelidade cara o meu señor, e xa encamiñado, guioume á casa dos irmáns do meu amo. ²⁸ Entón a moza botou a correr e contou todo isto na casa da súa nai. ²⁹ Rebeca tiña un irmán chamado Labán, que saíu correndo cara o que estaba xunto a fonte; ³⁰ e cando el viu o anel e os brazaletes nas mans da súa irmá, e escoitou as palabras de Rebeca dicindo: "Este home faloume así", Labán foi correndo cara o home que aínda estaba cos camelos ao pé da fonte, ³¹ e díxolle: "Entra bendito de Iahveh, por que ficas fóra? Eu preparei a casa e un lugar para os camelos". ³² Entón o home entrou na casa, e Labán descargou os camelos e deulles palla e forraxe, e auga para lavar os pés do home e mailos dos seus acompañantes. ³³ Pero cando lle servían a comida, o home dixo: "Non comerei mentres non explique o motivo da miña viaxe". ³⁴ E díxolle: "Fala!" Entón dixo:"Eu son criado de Abraham", ³⁵ E Iahveh bendiciu moito a meu señor, e é moi rico, pois deulle ovellas e vacas, prata e ouro, servos e servas, camelos e asnos. ³⁶ E Sara, a muller do meu señor, deulle un fillo na súa vellez, e a este fillo deulle todo o que posúe. ³⁷ Ora ben, o meu amo fíxome xurar, dicindo: Non tomarás muller para meu fillo de entre as fillas dos cananeos cos que habito, ³⁸ senón que irás á casa do meu pai, á miña parentela, e tomarás de alí muller para meu fillo. ³⁹ E díxenlle ao meu señor: "E se a muller non quere vir comigo?" ⁴⁰ E el respondeume:" Iahveh, diante de quen teño andado, enviará o seu anxo contigo para dar éxito á túa viaxe e tomarás muller para o meu fillo da miña parentela, da casa do meu pai. ⁴¹ Entón, cando chegues aos meus parentes, quedarás libre do meu xuramento. Así que, se eles non cha dan, tamén quedarás libre deste xuramento." ⁴² E hoxe cheguei á fonte e dixen:"Oh, Iahveh, Deus do meu señor Abraham, se está en ti, rógoche me deas éxito nesta viaxe na que ando. ⁴³ Velaquí estou erguido ao pé da fonte de auga; que a rapaza que veña sacar auga e eu lle diga: Por favor, dáme unha pouca auga do teu cántaro, ⁴⁴ e me responda: "Bebe ti, e sacarei tamén para os teus camelos, sexa esa a muller que ten escollido Iahveh para o fillo do meu amo." ⁴⁵ E antes de eu rematar de falar no meu corazón, velaquí, Rebeca saíu co seu cántaro sobre o ombreiro, baixou á fonte e sacou auga, e díxenlle: "Por favor, dáme de beber". ⁴⁶ E ela decontado baixou o cántaro do seu ombreiro e dixo: "Bebe ti, e darei de beber tamén aos teus camelos." E bebín e máis lle deu de beber aos camelos. ⁴⁷ Eu pregunteille entón: "De quen es filla?" E ela díxome: "De Betuel, fillo de Nacor e Milca." Niso púxenlle o anel no nariz e os brazaletes nas mans. ⁴⁸ Despois prostreime e adorei a Iahveh e bendixen a Iahveh, Deus do meu amo Abraham, que me guiara dereitiño polo camiño, ata atopar á filla do irmán do meu amo para seu fillo. ⁴⁹ Agora pois, se queredes amosar bondade e sinceridade co meu señor, dicídem, e se non, dicídemo tamén para que eu vaia á dereita ou á esquerda. ⁵⁰ E Labán e Betuel responderon: "Isto vén de Iahveh; non podemos dicirche que está mal ou está ben". ⁵¹ Velaquí tes a Rebeca diante de ti; tómaa e vaite e que sexa a muller do fillo do teu amo, conforme dixo Iahveh. ⁵² Cando o criado de Abraham escoitou as súas palabras, prostrouse no chan diante de Iahveh. ⁵³ E despois sacou xoias de prata e ouro e vestidos, e deullos a Rebeca; e tamén deu regalos de moito valor a seu irmán e a súa nai. ⁵⁴ Despois el e os seus compañeiros comeron e beberon e pasaron alí a noite. Ao erguerse pola mañá, dixo o criado de Abraham: ‑"Permitídeme que volva onda o meu amo". ⁵⁵ Pero o irmán e a nai dela dixeron: "Permite que a rapaza quede connosco uns dez días e despois irá contigo". ⁵⁶ Pero el dixo: ‑"Non me deteñades pois Iahveh deume éxito na miña viaxe. Deixádeme ir onda o meu amo". ⁵⁷ E eles dixeron: "Imos chamar a rapaza e a preguntarlle, a ver que di ela". ⁵⁸ Chamaron, pois, a Rebeca e preguntáronlle: "has ir con este home?" E ela dixo: "Si, irei". ⁵⁹ Entón despediron á súa irmá Rebeca, coa súa ama de leite e ao criado de Abraham cos seus homes. ⁶⁰ E bendiciron a Rebeca e dixéronlle: "Que ti, nosa irmá, crezas por milleiros de miríades e que os teus descendentes posúan a porta dos seus inimigos". ⁶¹ Rebeca e as súas servas montaron nos camelos e seguiron ao home. E o criado tomou a Rebeca e marchou. ⁶² E viña Isaac de Beer-laxai-roi, pois habitaba na terra do Neguev. ⁶³ E saíra Isaac á tardiña, a meditar ao campo . E levantando os ollos, mirou , e velaquí, viñan uns camelos. ⁶⁴ Rebeca alzou os ollos e cando reparou en Isaac, baixou do camelo ⁶⁵ e preguntoulle ao criado: "Quen é ese home que vén polo campo cara a nós?" O criado respondeulle: "É o meu amo". Ela entón colleu o veo e cubriuse. ⁶⁶ E o servo contoulle a Isaac todo o que fixera. ⁶⁷ Entón Isaac levouna á tenda da súa nai Sara, e tomou a Rebeca e ela foi a súa muller, e amouna. E Isaac foi consolado despois do da súa nai.